PſalmusCXXXVI
Pſalmustabas poſſe fieri triſtem accidit: ⁊ triſtis efficeris: inuenit te dolor inferni. Te em̄ ſurſum putabas: verūtamē deorſum eras: etcū te dolor inferni inueniret ibi te inueniſtideorſum qui ſurſū putabas. Inueniſti em̄te dolore affectum grauiter triſticiā alicuimali: vnde forte p̄ſumpſeras d̓ nō fore triſtem: inuenit te dolor inferni. Cū autē bene eſt tibi arrident omnia ſecularia: nullustuoꝝ obſit: nihil in vinea tua forte vel aruit: vel grandinatū eſt: vel ſterile apparuit:non acuit cuppa tua: nō abortuꝫ paſſum ēpecus tuū: non exhonoratus es in aliquadignitate: ſcd̓m ſeculū conſtitutꝰ: Undiqꝫamici tui ⁊ viuūt ⁊ ſeruant tibi amicitiam:clientes non deſunt: filij obſequūtur: ſeruicōtremiſcunt: ꝯiunx concors: felix diciturdomus: ibi inuenis tribulationem ſi aliqn̄potes: vt inuēta tribulatione inuoces nomen dn̄i. Peruerſum aliquid videtur docere ſermo diuinus: flere in leticia: ⁊ in merore letari. Audi in merore letātē: Gloriamur inquit in tribulationibꝰ. Ientem aūtin leticia: vide ſi inuenit tribulationē. Attendat quiſqꝫ ip̄am felicitatē ſuā qua exultauit anima eius: ⁊ tumuit quodāmō gaudio ⁊ extulit ſe: ⁊ dixit: Felix ſū. Attēdat ſinō fluat illa felicitas: ſi pōt certus eſſe de illa: qꝛ manet in eternū. Si aūt nō eſt certus⁊ videt fluere vn̄ gaudet: fluuius babylonis ē: ſedeat ſuꝑ ⁊ fleat: Sedebit aūt ⁊ plorabit: ſi recordatus fuerit ſyon. O pax illaquā videbimꝰ apud deū: O illa ſancta eqͣlitas angelorum: O illa viſio ⁊ ſpectaculūpulchrū. Ecce in babylonia puchra ſuntque tenent: nō teneāt: non decipiāt. Aliudeſt ſolaciū captiuorū: aliud gaudium liberorū. Super flumina babylonis illic ſedimus ⁊ fleuimus eum recordaremur ſyon.¶ In ſalicibꝰ in medio eius: ſuſpedimus organa noſtra. Habent organa ſua ciues hieruſalē: ſcripturas dei: precepta dei: ꝓmiſſa dei: meditationē quādāfuturi ſeculi: ſed cū agunt in medio babylonie: organa ſua in ſalicibus eius ſuſpendūt. Salices ligna ſunt infructuoſa: ⁊ hocloco ita poſita: vt nō aliquid boni poſſit intelligi de ſalicibꝰ: Alibi aūt forſitan poteſt:modo ligna intelligi ſterilia naſcentia ſuꝑflumina babylonis. Rigātur hec ligna defluminibꝰ babylonie: ⁊ nullum fructū ferunt. Sicut ſunt homines cupidi: auari ſteriles in opere bono: ita ciues babylonie vtetiam ligna ſint illius regionis: ex iſtis vo-
CXXXVIluptatibus rerū tranſeuntiū paſcūtur tanqͣꝫ irrigata a fluminibꝰ babylonie. Querꝭfructū ⁊ nuſqͣꝫ īuenies. Qn̄ taleſ patimur:verſamur cū eis qui ſunt in medio babylonis. Multū em̄ intereſt inter mediū babylonis: ⁊ exteriora babylonie. Sunt qui nōſunt in medio eius: id eſt nō tanta cōcupiſcentia ſeculi ⁊ delectationibus obruūtur.Qui vero vt aꝑte dixerim ⁊ breuiter multū mali ſunt: in medio babylonis ſunt: ⁊ ligna ſunt ſterilia: tanqͣꝫ ſalices babylonis.Qn̄ illos videmꝰ: ⁊ tā ſteriles eos inuenimus: vt difficile nobis appareat in eis aliqͥd vn̄ poſſint duci ad fidē rectā: vel ad bona oꝑa: vel ad ſpem futuri ſeculi: vl̓ ad cōcupiſcentiā liberationis a captiuitate mortalitatis: ſcripturas nouimꝰ quas eis dicamus: Sꝫ qꝛ nullū fructuꝫ in eis inuenimꝰ:vn̄ incipiamꝰ: auertimꝰ ab ip̄is faciē: ⁊ dicimꝰ: Adhuc iſti nō ſapiūt: n̄ capiūt: qꝛ qͥcquid illis dixerimus: ſiniſtrū ⁊ aduerſū habebūt. Ergo differēdo circa eos ſcpͥturas:ſuſpendimꝰ organa noſtra in ſalicibꝰ: Nōem̄ dignos habemus qui organa nr̄a portent. Nō gͦ eis organa nr̄a inſerēdo alligamus: ſed differēdo ſuſpendimus. Salicesem̄ ſunt babylonie ligna infructuoſa: paſta tꝑalibus voluptatibꝰ: tanqͣꝫ fluminibꝰbabylonie. Et videte ſi nō hoc ſequit̉ pſalmus. In ſalicibꝰ inquit in medio eiꝰ: ſuſpē ꝑdimus organā nr̄a. ¶ Qm̄ illic inter ferogauerūt nos qui captiuos duxArunt nos: verba canticoꝝ. ¶ Et qͥ faabduxernt nos: hymnū. Subaudisinterrogauerūt nos. Uerba canticorum ⁊hymnū interrogauerūt nos qui captiuosduxerūt noſ. Qui nos duxerūt captiuos?Fratres quos ſenſimꝰ aliqn̄ captiuatoresnr̄os? Senſit quidē illa hieruſalē babylonios: perſas: chaldeos: ⁊ illarū gentiū ⁊ regionū hoīes captiuatores ſuos: ⁊ hoc poſtea: nō qn̄ iſti pſalmi cantabant̉. Sed iaꝫdiximus caritati veſtre: oīa que ſcd̓m litterā in illa ciuitate cōtingebāt: figuras nr̄asfuiſſe. Et facile pōt demonſtrari captiuosnos eſſe. Nō em̄ reſpiramus iam in aurasillius libertatis: nō em̄ fruimur puritate veritatꝭ: ⁊ illa ſapiētia que in ſeipſa manēs innouat omnia. Delectationibꝰ tꝑaliū rerutēptamur: ⁊ colluctamur quotidie cū ſuggeſtionibus illicitarū voluptatum: vix reſpiramus vel in oratione: ⁊ captiuos noseſſe intelligimus: Sꝫ qui nos captiuos duxerūt? Qui hoīes? Que gens? Quis rex-
Alla lra.f Quia.Alia lr̄a.cautionū.