PſalmusCLLXII.
Pſalmusv̓ba pſalterij: iſte dulcis ſonus: iſta ſuauismęlodia: tā in cantico qͣꝫ ī intellectu: etiammonaſteria peperit. Ad hunc ſonum excitati ſunt fratres: qui habitare in vnū cōcupierūt. Iſte verſus fuit tuba ip̄oꝝ: Sonuitꝑ orbē terrarū: ⁊ qui diuiſi erant cōgregatiſūt ī vnū. Clamor dei: clamor ſpirituſſācti:clamor ꝓpheticus nō audiebat̉ in Iudea:⁊ auditus eſt in orbe terrarum. Aduerſusiſtum ſonum ſurdi erant inter quos cantabat̉: ⁊ apertis auribus inuenti ſunt: de quibus dictum eſt: Quibus non eſt nunciatūde illo videbunt: ⁊ qui nō audierūt intelligent. Uerūtamē dilectiſſimi ſi cōſideremde illo pariete circūciſiōis prius nata ē iſtabenedictio. Nō em̄ omnes iudei ꝑierūt. Etvn̄ apl̓i: filij ꝓph̓aꝝ: filij excuſſoꝝ? Sicut iāſcientibꝰ loqͥmur. Un̄ illi qͥngenti qui dn̄mpoſt reſurrectionē viderūt: qd̓ cōmemoratapl̓us Paulꝰ? Unde illi ceniū viginti quiſimul erant in vno loco poſt reſurrectioneꝫdn̄i ⁊ aſcenſionē in celū: quibꝰ in vno lococōſtitutis ſuꝑuenit ſpirituſſanctꝰ die pentecoſtes miſſus de celo: ſic miſſus ſicut promiſſus: Omnes inde erāt: ⁊ ip̄i pͥmo habitauerūt in vnū: qui omnia q̄ habebāt vendiderūt: rerūqꝫ ſuaꝝ p̄ciā ad pedes apl̓orūpoſuerūt: ſicut in actibꝰ apoſtoloꝝ legit̉. Etdiſtribuebat̉ vnicuiqꝫ ſicut cuiqꝫ opꝰ erat:⁊ nemo dicebat aliquid ꝓpriū: ſed erant illis oīa cōmunia. Et quid ē in vnū? Et eratillis inqͥt aīa vna: ⁊ cor vnū in deum. Ergoip̄i pͥus audierūt: Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocundū habitare fratres in vnū. Primi audierūt: ſed non ſoli audierūt. Non em̄ vſqꝫ adillos iſta dilectio ⁊ vnitas fratrū venit. Ueuit em̄ et ad poſteros iſta caritatꝭ exultatio⁊ votū deo. Uouet̉ em̄ aliqͥd deo: ⁊ dictumeſt: Uouete ⁊ reddite domino deo veſtro.Melius ē aūt nō vouere ⁊ reddere: qͣꝫ vouere ⁊ nō reddere. Sed debet eſſe impigeranimꝰ vt ⁊ voueat ⁊ reddeat: ne cū ſe minꝰidoneū putat ad reddendū: piger ſit ad vouendum. Plane nunqͣꝫ reddet: ſi de ſuo ſeputauerit redditurū. Ex voce huiꝰ pſalmiappellati ſunt et monachi: ne qͥs vobis deiſto nomīe inſultet catholicꝭ: Qn̄ vos rectehereticis de circūcellionibꝰ inſultare ceperis: vt erubeſcēdo ſaluent̉: illi vobis inſultant de monachis. Primo ſi comꝑandi ſūtvos videte: ſi verbis noſtris opus eſt: iamlaboratis: non opus eſt: niſi vt admoneasvnūquēqꝫ vt attēdat: ſolū attendat ⁊ comparet. Quid opus eſt vt verbis noſtris cō
CLLXII.parent̉ ebrioſi cū ſobrijs: precipites cū cōſiderantis: furētes cum ſimplicibꝰ: vagantes cū cōgregatis? Sed tamē dicere cōſueuerūt. Quid ſibi vult nomen monachorū:Quanto melius dicimꝰ nos: quid ſibi vultnomē cercillionū? Sed non inquit vocant̉cercilliones: forte corrupto ſono nominiseos appellamꝰ. Dicturi ſunt nobis integrūnomē ip̄oꝝ: forte circūcelliōes vocant̉: nōcercilliones. Plane ſi hoc vocant̉ exponātquid ſint? Nam circūcelliones dicti ſunt:quia circū cellas vagant̉. Solent enim irehac atqꝫ illac nuſqͣꝫ hn̄tes ſedes: ⁊ facere q̄noſtis: ⁊ que illi norūt: velint: nolint. Uerūtamē cariſſimi: ſūt et qui monachi falſi ſūt:⁊ nos nouimus tales: ſed nō perit fraternitas pia ꝓpter eos qui ꝓfitentur quod nonſunt. Tam ſunt em̄ monachi falſi: qͣꝫ ⁊ clerici falſi: ⁊ fideles falſi. Omnia iſta tria genera fratres mei que aliquādo vobis cōmendauimꝰ: ⁊ vt puto nō ſemel: habent bonosſuos: habent malos ſuos. De tribus enimip̄is generibꝰ dictum eſt. Duo in agro: vnꝰaſſumet̉ et vnus relinquet̉: et duo in lecto:vnus aſſumetur ⁊ vnus relinquet̉: ⁊ due inmolendino: vna aſſumet̉ ⁊ vna relinquet̉.In agro ſunt qͥ gubernant eccleſiā. Undedicit apl̓us. Uidēte ſi nō in agro erat: Egoplātaui: Apollo rigauit: ſed deus incremētum dedit. In lecto autē eos intelligi voluit: qui amauerūt quietem. Per lectū em̄quietem voluit intelligi: nō ſe miſcētes turbis nō tumultū generis hūani: in ocio ſeruientes deo: et inde tamē vnus aſſumet̉ etvnus relinquet̉. Sunt ibi probi: et ſunt ibireprobi. Ne expaueſcatis quādo ibi inueniuntur reprobi. Nam et latent quidamqui non inueniuntur: niſi in fine. Due itemin molendino ex nomine generis femininiappellauit: plebes enim intelligi voluit:Quare in molendino? Quia in iſto mundo verſantur: vbi molendinū intelligitur:quia ſic vertitur mūdus iſte quomodo mola. Ue enim quos conterit. Sic ibi verſantur fideles boni: vt vna ex eis conſumatur: altera aſſumatur. Quaſdam enimactiones mundi faciunt dilectores ſeculifraudatores: ſimulatores. Alij autem ſicibi ſunt quomodo ait apoſtolus: Et quivtūtur hoc mūdo: tanqͣꝫ non vtentes ſint.Preterit enim figura huius mundi: volovos ſine ſollicitudine eſſe. Audis que aſſumetur de molendino. Certe enim multapeccata vident̉ ad diuites ꝑtinere. Cū em̄