PſalmusCXXXI.
Pſalmusret. Quō dicit̉ ⁊ illud: Iurauit dominus etnō penitebit eum: tu es ſacerdos in eternūẜm ordinē Melchiſedech. Sic ⁊ hoc ita ꝓmiſſum eſt: vt nō mutaret̉: quia neceſſariofuturū erat: ⁊ ꝑmanſurū dixit: Iurauit dn̄se Dauid veritatē: et nō penitebit eum. Exfructu ventris tui ponam ſuꝑ ſedetuam. Poterat dicere: ex fructu femoristui. Quare ex fructu ventris voluit dicereEt illud quidē ſi diceret verū diceret. Sedſignificantius dicere voluit: ex fructu ventris: quia de femina natus eſt chriſtus: quovir nō acceſſit. Quid ergo? Iurauit dominus Dauid veritatē: ex fructu ventris tuiponam ſuꝑ ſedem tuā. ¶ Si cuſtodierint filij tui teſtamētu meū: ⁊ teſtīonia mea hec que docebo illos. Etfilij eorum ſedebunt vſqꝫᶠ in eternūſuꝑ ſedem tua. Si filij tui cuſtodierint:⁊ filij eorū ſedebūt in eternum: meritū filijsparētes faciunt. Quid ſi filij ip̄ius cuſtodierint: ⁊ filij eoruꝫ non cuſtodierint? Quaread meritū patrū ꝓmittit̉ beatitudo filiorūQuid em̄ ait? Nō ait: ſi cuſtodierīt filij tui:⁊ filij eoꝝ ſedebunt in eternū: Nō ait: ſi cuſtodierint filij tui ſedebūt ſuꝑ ſedem tuam:et ſi cuſtodierint filij eorū: ⁊ ip̄i ſedebūt ſuper ſedē tuam: Sed ait: Si filij tui cuſtodierint: ⁊ filij eorū ſedebūt ſuꝑ ſedem tuā: niſiquia filios hic voluit intelligi fructꝰ ip̄orūSi filij tui inqͥt cuſtodierint legem meam: ⁊mādata mea hec que docebo eos ſeruauerint filij tui: ⁊ filij eorū ſedebunt ſuꝑ ſedemtuam: id eſt hic erit fructus eoꝝ: vt ſedeantſuꝑ ſedem tuam. Modo em̄ fratres oēs qͥlaboramus in chriſto: omnes qui cōtremiſcimus verba ip̄ius: qui quomodocūqꝫ conamur facere volūtatem ip̄ius: ⁊ ingemiſcimus petētes: vt adiuuet nos quo impleamus quod iubet: nūquid iam ſedemus inillis ſedibus beatitudinis q̄ nobis ꝓmittūtur? Non: ſed mādata tenētes ſperamꝰ hocfuturū. Ip̄a ſpes tanqͣꝫ ī filijs dicta ē: quiahominis in hac vita viuētis ſpes filij ſunt:fructus filij ſunt. Propterea ⁊ homīes excuſantes auariciā ſuaꝫ: dicunt ſe filijs ſuisſeruare qd̓ ſeruāt: ⁊ nolētes dare inopi: pietatꝭ noīe ſe excuſāt: qꝛ filij eoꝝ ſpes eoꝝ ſt̄.Oēs homīes em̄ qͥ ẜm hͦ ſeculū viuūt: ſpēſuā dicūt filios generare et relinq̄re. Ideonoīe filioꝝ ſpē ip̄am poſuit ⁊ ait: Si cuſtodierint filij tui teſtamētū meū: ⁊ teſtimoniamea hec q̄ docebo illos: ⁊ filij eorū ſedebūtin eternū ſuꝑ ſedē tuam: id ē tales fructꝰ ha
bebūt: vt ſpes eos nō fallat: vt illuc veniātquo ſperāt ſe venturos. Modo gͦ tanqͣꝫ patres ſūt homīes ſpei future. Cū aūt adeptifuerint qd̓ ſperāt: filij ſunt: qꝛ illud qd̓ adipiſcunt̉ peꝑerūt et generauerūt in operibꝰbonis: ⁊ hoc illis ſeruat̉ in poſterum: quia⁊ ip̄a poſteritas in filijs appellari ſolet. Autſi filios ip̄os hoīes accipis: ītellige et d̓ ip̄iſdictū: Si cuſtodierīt filij tui teſtam̄tū meū:et teſtimonia mea hec que docebo illos: vtiſte ſit ſenſus: Si cuſtodierint filij tui teſtamentū meū: ⁊ teſtimonia mea hec que docebo eos: ⁊ filij eorū: id ē ſi cuſtodierint: vthic ſubdiſtinguas: ⁊ deinde inferas: ſedebūt ī eternū ſuꝑ ſedē tuā: id ē ⁊ filij tui ⁊ filijeorū: ſed omnes ſi cuſtodierint. Quid gͦ ſinō cuſtodierint? Perit ꝓmiſſio dei. Non.Sꝫ ideo dictū eſt: ⁊ ideo ꝓmiſſum eſt: quiap̄dicauit deus. Quid niſi credituros? S edne aliqͥs qͣſi minaret̉ ꝓmiſſis dei: ⁊ in ptāteſua vellet ponere qd̓ ꝓmiſit deus vt impleret̉: ideo ei iurauit ⁊ dixit: In qͦ oſtēdit: qͥaſine dubio venturū ē. Quo ergo poſuit ibiſi cuſtodierint? Ne iā glorieris de ꝓmiſſis:⁊ dimittas te nō cuſtodire. Tūc eris filiusDauid ſi cuſtodieris: ſi aūt nō: nō eris filiDauid. Filijs dauid ꝓmiſit deus: Noli dicere: Filius ſum Dauid ſi generas. Si iudei illud nō dicūt qui de ip̄a ſtirpe nati ſūt:īmo dicūt illud: ſed delirant. Aꝑte em̄ dn̄sait: Si filij Abrae eſtis facta Abrae facite.Inde illos negauit filios: qꝛ facta nō faciebāt. Nos quō nos dicimꝰ filios dauid qͥ deeiꝰ ſtirpe nō ſumus ẜm carnē? Reſtat vt filij nō ſimus: niſi imitādo fidem: niſi colēdodeū: ſicut et ille coluit. Si gͦ qd̓ tibi ꝑ ſtirpēnō ſperas: ꝑ facta nō vis aſſequi: quō in tecōplebit̉: qꝛ ſedebis ſuꝑ ſedē Dauid? Et ſinō in te complebit̉: putas: qꝛ nō cōplebit̉Et quō inuenit eā ī campis ſaltuū? Et quōſteterūt pedes eius? Qualiſcūqꝫ ergo fueris: illa domꝰ ſtabit. ¶ Qm̄ elegit dn̄s/ſyon: p̄elegit eam in habitationeꝫᶠſibi. Syon ip̄a ē eccl̓ia: ip̄a ē ⁊ illa hierl̓m:ad cuiꝰ pacē currimꝰ: q̄ nō in angelis: ſednobis ꝑegrinat̉: q̄ ex ꝑte meliore expectatpartē rediturā: vn̄ nobis lr̄e venerūt q̄ quotidie recitāt̉. Ip̄a ciuitas ē ſyō quā p̄elegūdeꝰ. ¶ Hec reqͥes mea īᶠ ſecula ſeculorū: Iaꝫ dei v̓ba ſt̉: reqͥes mea: ibi reqͥeſco.Quātū nos amat deꝰ frēs: vt qꝛ nos requieſcimus: ſe dicat reqͥeſcere. Nō em̄ ip̄e aliqn̄ turbat̉: aut ſic requieſcit: ſed ibi ſe dicitrequieſcere: qꝛ nos ī illo requiē habebimꝰ.
Alia lr̄a.r eos.r in ſeculū.
Alia lr̄ot de
Alia lraf ſeculū ſe
Allalra.felegit