PſalmusCXXVIII
Fſalmusad malū. Oīs enī malus ideo ꝑſequit̉ bonum: qꝛ nō illi cōſentit bonus ad malum.Faciat aliqͥd mali nō obiurget epūs: bonꝰeſt epiſcopus: obiurget ep̄us: malus ē epiſcopus. Rapiat aliqͥd: taceat cui rapit bonus eſt. Saltem loquat̉ ⁊ rep̄hendat: ⁊ ſi n̄repetat malus eſt. Malus eſt qͥ rep̄henditraptorem: ⁊ bonus eſt qͥ rapit? Ambulet:māducemus ⁊ bibamus: cras enim moriemur. Ecōtra apl̓us: Corrūpunt mores bonos colloquia mala. Sobrij eſtote ⁊ iuſti:⁊ nolite peccare. Sonat v̓bum: ſonat ſermo cōtradictor libidinis. At ille amicus libidinis ſue: ⁊ inimicus ẜmoni ꝯtradicentiamice ſue: infeſtus eſt: ⁊ odit ẜmonem dei.Facta eſt amica auaricia: inimicus deus.Cōtradic̄ enī deꝰ auaricie: ⁊ vult nihil poſſideri ab auaricia. Ego poſſidear clamat.Quid vis ab auaricia poſſideri? Dura iubet: leuia iubeo. Onꝰ eiꝰ gͣue: ſarcina mealeuis eſt. Iugū eius aſperū eſt: iugū meuꝫleue ē. Noli velle ab auaricia poſſideri Iubet auaricia: vt mare trāſeas ⁊ obtēꝑas: iubet vt te ventis ꝓcelliſqꝫ cōmittas: iubeoego vt an̄ oſtium tuū ex eo qd̓ habes: despauperi. Piger es ad faciendū an̄ te opbonū: ⁊ ſtrenuus es ad tranſeundum mare: qꝛ auaricia imperat ẜuis: qꝛ deus iubet̉odiſti. Et qͥd cū odiſſe ceꝑit? Incipit vellecriminari eos a qͥbus audit bona p̄cepta:⁊ velle per ſuſpitiōes ſuas crimina querere ẜuoꝝ dei. Qui nobis iſta dicūt: ⁊ ip̄i nōfaciūt iſta: ⁊ iſta ſiue que fiūt ſiue q̄ nō fiūt:⁊ que nō fiūt dicunt̉ fieri: ⁊ que fiūt bn̄: dicunt̉ male fieri: ⁊ q̄ toleramꝰ ad culpaꝫ noſtram applicant̉. Nos qͥd reſpōdemꝰ? Noli me attēdere: ẜmonem iſtius attēde: ip̄e tibi loquit̉ ꝑ quemlibꝫ: huic tu inimicus es.Cōcorda cū aduerſario tuo cū es cum eoin via. Aduerſariū tuū ẜmoneꝫ dei feciſti.Noli attēdere: qꝛ ille tibi loquit̉. Malꝰ eſtꝑ quem tibi loquit̉: ſꝫ non eſt malus qui tibi loquit̉ ẜmonem dei. Accuſa deū: accuſa ſi potes. Creditis fratres hucuſqꝫ ꝑueniſſe eos de qͥbus dr̄: Sepe expugnauerūtme a iuuētute mea: vt etiā ip̄m deuꝫ accuſare nō dubitēt? Accuſas auarum: ⁊ ille accuſat deū qͥ fecit aurū. Noli auarus eſſe: ⁊nō faceret deꝰ auarū. Iam hͦ reſtat: qꝛ mala tua oꝑa cohibere nō poteſ: accuſas opera bona dei. Diſplicet tibi creator ⁊ fabricator mūdi: Nō faceret ⁊ ſolē: qꝛ ml̓ti in feneſtris cōtendūt de luminaribꝰ: ⁊ ad iudicia ſe trahunt. O ſi vitia nr̄a cohibeamꝰ:
qꝛ bona ſunt omīa: qꝛ bonus deus qͥ fecitomīa: ⁊ laudāt illū oꝑa ſua conſiderata: qꝛbōa ſunt: ab eo qͥ hꝫ ſpūm ꝯſiderādi: ſpūmpietatiſ ⁊ ſapīe. Undiqꝫ deꝰ laudat̉ ab oꝑibus ſuis. Quō illū laudant oꝑa ſua? Peros triū puerorū in camino ignis. Quid p̄termiſſum eſt? Laudat celū: laudāt angeli:laudant ſidera: laudant ſol et luna: laudant dies ⁊ noctes: laudat quicquid germinat de terra: laudat quicquid natat inmari: laudat quicquid volitat in aere: laudant omēs mōtes ⁊ colles: laudāt frigora⁊ eſtaſ: ⁊ cetera oīa q̄ deꝰ fecit. Audiſtis qꝛlaudāt deum: Nūqͥd audiſtis ibi quia laudat deū auaricia: qꝛ laudat deuꝫ luxuria:Non laudāt iſta: qꝛ non ip̄e illa fecit. Laudant ibi hoīes deum: hoīs creator eſt deꝰ.Auaricia opus eſt mali hoīs: hō ip̄e opꝰ ēdei. Et qͥd vult deꝰ? Occidere in te qd̓ ip̄efeciſti: ⁊ ſaluare te quē fecit ip̄e. Noli fenerare: tu accuſas ſcripturā dicentē: Qui pecuniam ſuā nō dedit ad vſurā. Non ego illud ſcripſi: nō de ore meo pͥmo exijt: Deūaudi. Et ille: Clerici nō fenerāt. Et forte qͥtibi loquit̉ nō fenerat: ſꝫ ſi fenerat fac: quia⁊ ip̄e fenerat. Nunqͥd fenerat qͥ ꝑ ip̄m loqͥtur? Si facit qd̓ tibi dicit: ⁊ nō facis tu: tu īignem: ille in regnū. Si nō facit qd̓ tibi dicit: ⁊ parit̓ facit mala que facis: ⁊ dicit bōaq̄ non facit: pariter in ignem fenū ardebit:v̓bum aūt dn̄i manet in eternū. Nūqͥd ardet ẜmo qͥ tibi ꝑ illū locutus ē? Aut Moyſes eſt qͥ tibi loquit̉: id eſt bonus ⁊ iuſtus famulꝰ dei: aut phariſeꝰ ē cathedra Moyſiſedēſ. Audiſti ⁊ de ip̄iſ. Que dicūt: facite:q̄ aūt faciūt: facere nolite. Nō habeſtū vn̄te excuſes qn̄ ẜmo dei tibi loquit̉: quia nōpōtes interficere ẜmonem dei. Criminariq̄ris eos ꝑ quos tibi loquit̉ ẜmo dei. Quere qͣꝫtum vis: dic qͣꝫtū vis: blaſphema quātum vis: Sepe expugnauerūt me a iuuentute mea. Dicat v̓o iſrl̓: ſepe expugnauer̄tme a iuuentute mea. Audent etiam feneratores dicere: non habeo aliud vn̄ viuam.Hoc mihi ⁊ latro diceret dep̄henſus ī fauce: hoc ⁊ fractor diceret dep̄henſus circaꝑietem alienum: hoc mihi ⁊ leno diceret:emēs puellas ad ꝓſtitutiōꝫ: hͦ ⁊ maleficꝰ incantās mala ⁊ vendēs maliciā ſuā. Quicqͥd tale ꝓhibere conaremur: reſponderentomēs qꝛ non haberēt vnde viuerēt: qꝛ inde ſe paſcerent: quaſi nō hocip̄m in ill̓ maxime puniendū eſt: qꝛ artem neqͥtie delegerunt vnde victū tranſigāt: ⁊ inde ſe volūt
17 3