PſalmusCXXV

Pſalmuscorde: ſonuit de ore tuo interiore homicidium: adhuc viuit homo et tu homicida puniris. Quid ſis enī apud deū q̄rit̉: Nūqͥdnondū apparueris apud hoīes? Certe ergo nouimꝰ et noſſe debemꝰ et tenere: quiaeſt os cordis: eſt ⁊ lingua cordis. Ipſū osimplet̉ gaudio: in ip̄o ore intus oramꝰ deum qn̄ labia clauſa ſunt: ⁊ patet cōſciētia.Silentiū eſt et clamat pectus: ſed auribuscuiꝰ? Nō hoīs ſed dei. Securus ergo eſto:ille audit qui miſeretur. Et rurſus qn̄ nemo hoīm audit: mala ſi ꝓcedūt de ore tuō:noli eſſe ſecurus: quia ille audit qui damnat. Suſanna audiebat̉ ab iniuſtis iudicibus: tacebat et orabat: os eiꝰ nō audiebatur ab hoībus: cor eius clamabat ad deū.Nūquid qꝛ vox eiꝰ ore corꝑis nō ꝓceſſit:ꝓpterea exaudiri non meruit? Exaudita ēilla qn̄ orauit: nemo hoīm ſciuit. Ergo fratres quid habeamꝰ in ore interiore cogitate. Ibi videte ne quid mali dicatis intus:et nihil mali faciatꝭ foris. Nō pōt enī fieriab hoīe foris: niſi qd̓ dictū fuerit intus. Cuſtodi os cordis a malo: ⁊ īnocēs eris: Innocens erit lingua corꝑis tui: innocentesmanus erunt: etiaꝫ pedes innocētes erūt:oculi innocentes erunt: aures innocentesernūt: omnia membra tua iuſticie militabūt: qꝛ imꝑator iuſtus tenuit cor. ¶ Tūcdicent inter gentes: magnificauitdn̄s facere cū eis. ¶ Magnificauitdn̄s facere nobiſcum: facti ſumusiocundati. Uidete fratres ſi modo ſyon nō illud dicit inter gēt̓es ꝑ totū orbē terarū: Uidete ſi nō ad eccl̓iaꝫ currit̉. In toto orbe terrarū p̄ciū noſtrū accipit̉: Amenreſpōdetur. Dicūt ergo inter gētes hieroſolymitani captiui: hieroſolymitani redituri: ꝑegrini: ſuſpirantes patrie ſue. Quiddicūt? Magnificauit dn̄s facere nobiſcū:facti ſumꝰ iocūdati. Nūqͥd ip̄i ſecū fecererūt? Ip̄i male ſecū fecerūt: quia ſub peccato ſe vendiderūt. Redēptor venit: ⁊ benecū illis fecit: Et magnificauit dominꝰ facecū eiſ: Magnificauit dn̄s facere nobiſcū:facti ſumus iocūdati. ¶ Conuerte domine captiuitate noſtrā: ſicut torrens in auſtro. Quid ſit hoc: attendatcaritas veſtra. Iam dixerat: Cū cōuerterit dn̄s captiuitatē ſyon: quaſi de p̄teritoloquebat̉: ſed ſolet fieri vt de preterito loquēs: futura ꝓnūciet ꝓpheta. Nam quaſide p̄terito loquebatur cum in alio pſalmodiceret: Foderūt manꝰ meas et pedes me-

os: dinūerauerunt omnia oſſa mea. Nondixit: foſſuri ſūt: nō dixit dinūerabūt: nondixit diuidēt ſibi veſtimēta mea: non dixitſuꝑ veſtimētū meū mittent ſortem. Futura erāt et quaſi facta cantabātur. Omniaenī que futura ſunt: deo iā facta ſunt. Hicergo cū diceret: cum cōuerterit dn̄s captiuitatē ſyon: facti ſumꝰ velut cōſolati: Tūcrepletū ē gaudio os noſtrū: ⁊ līgua noſtraexultatiōe. Quod vt on̄deret ſe figura preteriti futura cogitare: ait: Tūc dicent intergentes. Dicēt iam de futuro eſt. Magnificauit dominꝰ facere nobiſcū: facti ſumusiocūdati. Tūc cū cantabant̉ futura erāt: ⁊nūc vidētur pn̄tia: Ergo orat tāqͣꝫ de futuris: qui futura tanqͣꝫ p̄terita p̄cinebat: conuerte dn̄e captiuitatē noſtrā. Nondū eratergo cōuerſa captiuitas: qꝛ nōdū redemptor aduenerat. Ergo qn̄ cātati ſūt pſalmi:quod orabatur tūc: iā factū eſt. Conuertedomine captiuitatē noſtrā ſicut torrens inauſtro. Sicut ꝯuertūt̉ torrentes in auſtro:ſic cōuerte captiuitatē noſtrā: Querebat̉quid ſit: ſed patebit modo adiuuāte dn̄o:et veſtris orationibus. Quodā loco dixuſcriptura: cum p̄ciperet ⁊ moneret de oꝑibus noſtris bonis. Ait enī: Sic̄ glacies inſereno ita ſoluēt̉ pctā tua. Ergo pct̄ā ligabant nos quō frigus ligat aquā ne currat.Et illigati frigore peccatoꝝ gelauimꝰ. Auſter aūt calidus ventus eſt. Qn̄ flat auſterliqueſcit glacies: et implent̉ torrētes. Torrētes aūt dicūt̉ flumina hyemalia. Magno enī impetu repētinis aquiſ impleta currūt. Gelaueramꝰ ergo in captiuitate: conſtringebant nos pct̄a noſtra: flauit auſterſpirituſſanctus: dimiſſa ſūt nobis peccataꝫſoluti ſumus a frigore iniquitatis: tāqͣꝫ glacies in ſereno. ſoluuntur peccata noſtra.Curramꝰ ad patriā qͣſi torrētes in auſtro.Diu enī laborauimus: ⁊ laboramus etiaꝫfacientes bene. Nam ip̄a vita huāna quāingreſſi ſumuſ miſera eſt laboribus: plenadoloribus: ꝑiculis: erūnis: tēptationibuſ.Nolite ſeduci gaudio rerū humanarum:flenda in rebus huānis aduertite. Poterat ridere prius puer qͥ naſcit̉? Quare a fletu incipit viuere? Ridere nōdū nouit: qͣreplorare iam nouit? Quia cepit ire in iſtamvitā. Sed ſi de illis captiuis eſt: hic flet etgemit: ſꝫ veniet gaudiū. Seqͥt̉ enī ¶ Quiſemināt ī lachrymiſ: in gaudio me 2tent. In iſta vita que plēa eſt lachrymis exſeminemꝰ? Quid ſeminabimꝰ: Opera bo

16

Illa lrafletante.

Alia lr̄a.exultatione