PſalmusCX XI

PſalmusNāqꝫ cū dixiſſet: qm̄ ibi ſederūt ſedes ī iudicio. Sedes ſuꝑ domum Dauid.Id eſt ſuꝑ familiam chriſti: cui dederūt intemꝑe cibaria: ſtatim tāqͣꝫ ip̄is ſedibꝰ: ait.Interrogate que ad pacem ſunthieruſalem. O vos ſedes: qꝛ iam ſedetis vt iudicetis: ⁊ facti eſtis ſedes dominiiudicantis: quoniā qͥ iudicant: interrogāt.qui iudicant̉ interrogant̉. Interrogate inquit que ſunt ad pacem hieruſalē. Interrogando qͥd inueniēt? Alios feciſſe miſericordiam: alios nō feciſſe. Quos inueniētfeciſſe miſericordiā: ip̄os vocabūt ad hieruſalem: qꝛ ip̄a ſunt ad pacem hieruſaleꝫ.Dilectio fortis res fratres: dilectio fortisres. Uultis videre qͣꝫ ſit fortis dilectioQuiſqͥs ꝑ aliquam neceſſitatem nō potuerit implere qd̓ iubet deus: amet illum qͥ implet: ⁊ in illo implet. Intendat caritas veſtra: verbi gr̄a: Uxorē habꝫ quaꝫ dimittere non poteſt: oportet vt obtemꝑet apoſtolo dicenti: Uxori vir debitum reddat: Etalligatus es vxori: ne queſieris ſolutionē.Uenit in mētem: qꝛ melior eſt vita illa: dequa dicit idem apl̓us. Uellem omnes eſſeſicut meip̄m. Attendit eos qui hoc fecer̄t:amat eos ⁊ in ip̄is implet qd̓ in ſe non pōt.Fortis res eſt dilectio: ip̄a ſit v̓tus noſtra:qꝛ ſi in illa nō fuerimꝰ: nihil ꝓdeſt qͥcquidaliud habuerimus. Si linguis hominū loqͦr inqͥt apl̓s ⁊ angelorū: caritatem aūt nōhabea: factus ſum quaſi eramentū ſonās:aut cymbalū tinniēs. Adiungit aliud magnum: Ꝙ ſi diſtribuero omnē ſubſtantiaꝫmeā: ⁊ ſi tradidero corpus meū vt ardeā:caritatem aūt nō habeā: nihil mihi ꝓdeſt.Si āt ſit ſola caritas q̄ n̄ īueīat qd̓ diſtribuat pauꝑibus: diligat: ſolū calice̓ aq̄ frigidedet: tātū illi imputabit̉ qͣꝫtū Zacheo: qͥ dimidiū pr̄imonij donauit pauꝑibꝰ. Quarehͦ? Ille tā modicū dedit ille tā ml̓tū dedit:⁊ tm̄ illi imputabit̉? Tantū plane. Imparenī facultas: ſꝫ non impar caritas. Illi ergo interrogant: vos cogitate quid eſtis.Iam ecce dictum eſt nobis: in domuꝫ dn̄iibimus. Iocūdati ſumus certe in his quidixerunt nobis: in domū dn̄i ibinus. Uidete gͦ ſi imus. Non enī pedibus imus: ſꝫaffectibꝰ. Uidete ſi imꝰ: interroget ſe vnuſquiſqꝫ vr̄m qual̓ ē erga paupere ſanctuꝫ:erga indigentē fratrē: qualis eſt erga indigentē mendicū: videat ſi viſcera eius nonſunt anguſta: qꝛ interrogare te habēt queſedent in iudicio: ⁊ debēt inuenire que ſūt

CX XIad pace̓ hieruſalem. Et quō interrogant:Tanqͣꝫ ſedes dei. Deꝰ interrogat. Si deūlatet aliqͥd ⁊ illas ſedes aliqͥd interrogantes fugere poteſt. Interrogate que ſūt adpacem hieruſalē? Sed que ſunt ad pacem Alhieruſalē. Et abundatia: inquit:ᶠ his foiqui diligunt te. Ad ip̄am hieruſalē cōuertit vocem: abūdantia eſt illis qͥ diligūteaꝫ: Abūdātia ex inopia: Hic inopes: ibiabundātes: Hic infirmi: ibi firmi: Hic egeni: abi diuites. Un̄ facti diuites? Quia dederūt hic quod acceperūt a deo ad tꝑus:⁊ acceperūt ibi qd̓ poſtea deus retribuet īeternū. Hic fratres mei ⁊ diuites pauꝑesſunt. Bonū eſt diuiti: vt agnoſcat ſe pauperem. Si enī plenum ſe putat: tumor ē illi: nō plenitudo. Agnoſcat ſe inanem: vtpoſſit impleri. Quid habet? Aurū. Quidnōdum habet? Uitā eternā. Attendat qͥdhabeat: ⁊ videat quid nōdū habeat. Fr̄esex eo qd̓ habet: det: vt accipiat qd̓ non habet: Emat ex eo quod habet illd̓ qd̓ nō habet. Et abūdantia his qui diligunt illam.¶ Fiat pax in virtute tua. O hieruſalem: o ciuitas que edificaris vt ciuitas:cuiꝰ participatio tua in idip̄m: fiat pax inv̓tute tua: fiat pax in dilectione tua: qꝛ virtus tua: dilectio tua. Audi cātica canticorum: Ualida eſt ſicut mors dilectio. Magnum v̓bum fratres: valida eſt ſicut morsdilectio. Magnificentiꝰ expͥmi nō potuitfortitudo caritatis: qͣꝫ vt diceret: valida ēſicut mors dilectio. Quis enī reſiſtit morti ratres? Intendat caritas vr̄a. Reſiſtit̉ignibꝰ: vndis: ferro: reſiſtit̉ ptātibꝰ: reſiſtitur regibus: venit vna mors: quis ei reſiſtit? Nihil eſt illa fortius. Propterea viribus eius caritas comꝑata eſt: ⁊ dictuꝫ eſt:valida eſt ſicut mors dilectio. Et qꝛ ip̄a caritas occidit qd̓ fuimuſ: vt ſimus quod nōeramus: facit in nobis quandā mortē dilectio: Ip̄a morte mortuꝰ erat qui dicebat:Mūdus mihi crucifixus ē: ⁊ ego mundo.Ip̄a morte morituri erant quibꝰ dicebat:Mortui enim eſtis: ⁊ vita veſtra abſcōdita eſt cum chriſto in deo. Ualida eſt ſicutmors dilectio. Si gͦ valida eſt: fortis eſt etmagne virtutis: ⁊ ip̄a eſt virtus: ⁊ ꝑ ipſamregunt̉ infirmi a firmis: terra a celo: populi a ſedibus. Iō fiat pax in virtute tua: fiatin dilectione tua. Et ꝑ iſtam virtutem: periſtā dilectionē: ꝑ iſtā pacē̓. Fiat abudantia in turribus tuis. Id eſt in excelſistuis. Pauci enim ſedebunt in iudicio: ſed

Alia lr̄adiligentibus.