PſalmusCXXI

uiuio ꝓducendo. Nōne poſſet hͦ vobis fieri: ſi qͥs vos militaris inuitaret: ⁊ ad menſam ſine mēſura bibere cogeret? Liceat nobis hoc facere in ẜmone diuino: vt inebriemini ⁊ ſatiemī: quēadmoduꝫ ⁊ dn̄s pluuiaſua temꝑali dignatus eſt terrā irrigare: vtcum maiore gaudio nos non ſineret ire adlocum martyrū: ſicut heſterno die ꝓmiſeramus. Illi enī martyres ſine labore hicſunt nobiſcū.Explicit Tractatus de psͣ. Cxx.Incipit Tractatus de psͣ. CXXI.Icut amor immūdꝰ īflāmat aīaꝫ:⁊ ad terrena concupiſcēda ⁊ ꝑitura ſectāda vocat ꝑiturā: ⁊ in ima p̄cipitat: atqꝫ in ꝓfunda dimergit: ſic amorſanctus ad ſuꝑna eleuat ⁊ ad eterna inflāmat: ⁊ ad ea q̄ non tranſeūt neqꝫ moriunt̉:excitat aīam: ⁊ de ꝓfundo inferni leuat adcelum. Habꝫ tn̄ oīs amor vim ſuā: nec poteſt vacare amor in aīa amātis: neceſſe eſtvt ducat. Sed vis noſſe qͣlis amor ſit? Uide quo ducat. Non ergo monemus vt niſamētis: ſed monemus ne mundū ametis:vt eū qui fecit mundū libere amētis. Obligata enī aīa amore terreno: quaſi viſcumhabꝫ in pennis: volare non poteſt: mūdata v̓o ab affectibus ſordidiſſimis ſeculi: tāqͣꝫ extenſis pēnis ⁊ duabus alis reſolutisab omni impedimēto: id eſt duobus preceptis dilectionis dei ⁊ ꝓximi volat. Quoniſi ad deū aſcendēs volando: qui aſcendit amādo? Qd̓ anteqͣꝫ poſſit gemit in terra: ſi iam ineſt ei volādi deſideriū: ⁊ dicit:Quis dabit mihi pennas ſicut colūbe: etvolabo ⁊ requieſcaꝫ? Quo auteꝫ volauit:niſi de medijs ſcandaliſ: vbi gemebat etiāiſte cuius hec vox eſt quam cōmemorauiDe medijs gͦ ſcandalis a cōmixtione malorū hominū a palea quibus grana cōmixta ſunt volare vult: vbi nō patiat̉ coniūctionē ⁊ ſocietateꝫ iniqui alicuiꝰ: ſed viuātin ſancta ſocietate angelorum ciuiū in eterna hieruſalē. Ideo pſalmus iſte: quem hodie ſuſcepimus tractādū ſanctitati veſtre:ip̄am hieruſalē deſiderat: id eſt iſte qͥ aſcendit in hoc pſalmo. Eſt enim. Canticumgraduum. Qd̓ ſepe diximus caritati veſtre: qꝛ non ſunt gradus iſti deſcēdentiuꝫ:ſꝫ aſcendentiū. Aſcendere gͦ vult iſte? Et qͦvult aſcendere: niſi ad celum? Quid eſt incelo? Utrū ideo vult aſcendere vt ſit cū ſole ⁊ luna ⁊ ſtellis? Abſit. Sꝫ eſt in celo eterna hieruſalē: vbi ſunt ciues noſtri angeli:

ab ip̄is ciuibus noſtris ꝑegrinamur in terra. In ꝑegrinatione ſuſpiramus: in ciuitate gaudebimuſ. Inuenimꝰ aūt ⁊ ſocios iniſta t̓re ꝑegrinatiōe: qͥ iā viderūt ip̄am ciuitatem: ⁊ inuitant nos vt curramus ad illā.Ad hos gaudet iſte qui dicit.Expoſitio pſalmi.eOcundatus ſuꝫ in his queᵐdixerunt mihi: in domū domini ibimus. Fratres veniat inmentē caritatꝭ veſtre: ſi qua forte feſtiuitasmartyrum ⁊ locus aliqͥs ſanctus nominatus: quo certo die turbe ꝯfluūt ad celebrādaꝫ ſolennitatē: ille turbe quō ſe exuſcitāt:quō ſe hortant̉ ⁊ dicūt: eamꝰ eamꝰ. Et querunt: quo eamꝰ? Et dicit̉: ad illū locuꝫ: adſanctū locū. Inuicē ſibi loquunt̉: ⁊ tāqͣꝫ incenſi ſingilatim faciūt vnā flamiā: ⁊ ipſavna flāma facta ex collocutiōe ſeſe accendentiū rapit illos ad locū ſanctū: ⁊ cogtatio ſancta ſanctificat eos. Si gͦ ad locumtꝑalem ſic rapit amor ſanctus: qual̓ amordebet eſſe qui cōcordes rapit in celuꝫ: ⁊ dicentes ſibi in domū domī ibimus? Ergocurramꝰ: curramꝰ: qꝛ in domū domini ibimuſ. Curramus: ⁊ nō fatigemur: qꝛ illuc ꝑueniemus vbi nō laſſabimur. Curramꝰ indomū domini: iocundet̉ aīa nr̄a in hiſ quiea nobis dicūt. Qui enī ea nobis dicunt:pͥores viderūt ip̄am patriam de lōginquoclamantes ad poſteriores: In domuꝫ dn̄iibimus: ambulate: currite. Uiderunt illaꝫapl̓i: ⁊ dixerūt nobis: currite: ambulate: ſequimī: in domū dn̄i ibimus. Et quid dicitvnuſqͥſqꝫ nr̄m? Iocūdatus ſum in his q̄ dixerūt mihi: in domū dn̄i ibimꝰ. Iocūdatꝰſum in ꝓphetis: iocūdatus ſum in apoſtolis. Oēs enī iſti dixerūt nobis: in domumdn̄i ibimus. ¶ Stantes erant pedesnoſtri: in atrijsᶠ hieruſaleꝫ. Eccehafibes domum domini: ſi q̄rebas quid ſit domus dn̄i. In illa domo dn̄i laudat̉: qui cōdidit domū: ip̄e ⁊ delitie oīm habitātiū indomo: Ip̄e ſola ſpēs hic: ⁊ res ibi. Ergo qͥcurrūt qͥd debēt cogitare? Quaſi ibi iā ſini⁊ ibi ſtēt. Magnū ē enī ibi ſtare inter angelos: ⁊ nō deficere. Qui enī inde lapſus ē: īveritate nō ſtetit. Quicūqꝫ nō ſunt lapſi: īveritate ſtāt: Et ille ſtat: qͥ deo fruit̉: qui autem ſe frui voluerit: cadit. Quis aūt ſe fruivult? Qui ſuꝑbus ē. Iō ille qͥ ſꝑ ſtare volebat in atrijs hierl̓m: In lumīe tuo inqͥt videbimꝰ lumē: nō in lumīe meo: Et apud teinqͥt fons vite: nō apud me. Et qͥd adiecit:

Ilia lra.ttuis

ia lr̄a.fletatusfdicta ſum