PſalmusCXVIII.

cialibꝰ dixit: Omnis anima poteſtatibusſublimioribꝰ ſubdita ſit? Et paulopoſt ait:Reddite omnibꝰ debita: cui tributū tributum: cui vectigal vectigal: cui timorē timorem: cui honorem honorē: Nemini quicqͣꝫdebeatis: niſi vt inuicē diligatis. Nōne p̄cepit vt ꝓ ip̄is etiā regibus oraret eccleſia?Quid gͦ eos chriſtiani offenderūt? Quoddebitum nō reddiderūt? In quo chriſtianinō ſunt terrenis regibꝰ obſecuti? Ergo terreni reges chriſtianos gratis ꝑſecuti ſunt.Sed qd̓ ſubiecit attende. Et a verbis tuisformidauit cor mū. Habuerūt quidē et illiverba minantia: expello: ꝓſcribo: occido:vnguibus torqueo: ignibus terreo: beſtijsſubrigo: mēbra dilanio: ſed tua me potiusverba terruerūt: Nolite timere eos qui corpus occidūt: poſtea nō habēt quid faciāt:ſed eum timēte qui habet poteſtatē ⁊ corpꝰ⁊ animā ꝑdere in gehenna. Ab his verbistuis formidauit cor meū. Et cōtēpſi hoīeꝫꝑſecutorē meū: ⁊ vici diabolū ſeductoremmeū. Deinde ſequit̉. ¶ Exultabo egoſuꝑ eloquia tua: ſicut qͥ inuenit ſpōlia multa. Per ea verba vicit: a quibusformidauit: Uictis em̄ ſpolia detrahūtur:ſicut victus ⁊ ſpoliatus eſt ille de quo dicit̉in euāgelio: Nemo intrat ī domū fortis: vtvaſa eius diripiat: niſi prius alligauerit fortem. Sed ſpolia multa inuēta ſunt: quādopatiētiam mirati martyrū: etiaꝫ qui ꝑſecutiſunt crediderūt: ⁊ qui regem noſtruꝫ detrimētum milituꝫ eiꝰ ſunt damnificare moliti:ab illo ſunt inſuꝑ acquiſiti. Quiſquis ergoa verbis dei: ne in certamīe vincat̉ formidat: ſuꝑ eadem verba victor exultat. Namne putaremus ex illa formidine odium verborū dei potuiſſe ſurriꝑe: qͣꝫuis iaꝫ dixerit:Exultaui ſuper eloquia tua: qd̓ vtiqꝫ nō dia ceret ſi odiret ea: tamē adhuc addit ⁊ dicit:ē. ¶ Iniuſticiā odio habui ⁊ abominatus ſum: legem aūt tuam dilexi:Nempe a verbis eius illa formido nō feciteorūdem verborū odiū: ſed integrā tenuitcaritatem. Neqꝫ em̄ lex dei: non ſunt verba ⁊ ęloquia dei? Abſit ergo vt timore pereat amor: vbi caſtus eſt timor. Sic patresa filijs pijs ⁊ timent̉ ⁊ amant̉: ſic pudica cōiunx virū ⁊ timet ne ab illo deſerat̉: ⁊ amatvt fruatur. Si ergo pater homo et coniunxhomo: ⁊ timeri ⁊ amari debet: multomagispater noſter qui in celis eſt: et ille ſponſus:nō carne pr̄e filijs hominū: ſed virtute formoſus: A quibus em̄ diligit̉ lex dei: niſi a

CXVIII.quibus diligit̉ deus? Et quid habet bonisfilijs triſte lex patris? An qm̄ quem diligucorripit: ⁊ flagellat omnē filiuꝫ quē recipit?At qui hec iudicia reſpuit: ꝓmiſſa non recipit. Paterna ergo iudicia laudent̉: ⁊ in flagello: ſi ꝓmiſſa diligunt̉ in premio. Ita plane fecit iſte qui dicit: ¶ Septies in die ꝓlaudaui te: ſuꝑ iudicia iuſticie tue. rlSepties in die qd̓ ait: ſignificat ſemꝑ. Solet eſſe quippe iſte numerꝰ vniuerſitatis indiciū: ꝓpter qd̓ ſex diebus diuine oꝑatiōisſeptimus adiectus eſt quietis. Et ꝑ ſeptemdies currentes ⁊ recurrentes tempora vniuerſa voluūtur. Nec ob aliud dictum eſt:Septies cadet iuſtus ⁊ reſurget: id eſt nonperit iuſtus modis omnibꝰ humiliatꝰ: ſednō p̄uaricatus: alioqͥn non erit iuſtus. Nāꝓ omni genere tribulatiōis qua in conſpectu hominū deijcit̉: poſitū eſt ſepties cadit.Et pro eo ꝙ ex ip̄is omnibꝰ tribulatiōibusꝓficit: poſitum eſt reſurget. Satis illuſtratin eo libro conſequēs ſententia p̄cedentē.Ibi em̄ ſequit̉: Impij autē infirmabunt̉ inmalis: hoc eſt itaqꝫ iuſto ſeptiēs cadere etreſurgere: in omnibus malis nō infirmari.Merito igit̉ ſepties in die laudauit eccl̓iadeum: ſuꝑ iudicia iuſticie ip̄ius: qꝛ cū tempus eſſet vt iudiciū inciperet a domo domini: in omnibꝰ tribulatiōibus nō infirmata:ſed coronis martyruꝫ glorata eſt. ¶ Paxmulta: inquit: diligētibus lege tua:⁊ non eſt eis ſcandalū. Utrū ipſa lexfdiligētibꝰ ſe ſcandaluꝫ nō eſt: an diligētibꝰeam nullū eſt vndecūqꝫ ſcandalum? Sedvtrūqꝫ recte intelligit̉. Qui em̄ diligit dei legem: etiaꝫ qd̓ in ea non intelligit honorat.Et qd̓ ei ſonare videt̉ abſurde: ſe potiꝰ nonintelligere. ⁊ aliquid magnū latere ibi iudicat. Ideo lex dei nō eſt ei ſcandalū. Vt aūtnullū ſcandalū oīno patiat̉: nō ſic homīesſancte cuiuſqꝫ ꝓfeſſionis attēdat: vt fideseius ex eorū moribus pendeat. Ne aliquibus cadentibus quos ꝓ magno habebat:ip̄e ſcandalo pereat. Sed ipſanm dei legēdiligat: et erit ei pax multa: nullūqꝫ ſcandalum. Securus eniꝫ diligit eam: in qua etiāſi multi peccant: peccare ipſe non nouit.¶ Expectabam: inquit: ſalutare tuūdomine: ⁊ mādata tua dilexi. Quidenim iuſtis profuiſſet antiquis dei dilexiſſemandata: niſi eos chriſtus qui eſt dei ſalutare liberaſſet: cuius etiam ſpiritu imꝑtitomandata dei diligere potuerunt? Si ergoantiqui iuſti expectabant ſalutare dei: quia

13 3

Ilia lr̄.qutatē.

Alia lr̄aLetabor.

Alia lr̄a.t laudem dixi

Alia lr̄a.t illis.