PiūiMudCXVIII.
Fſalmusefficiunt̉ extra ipſaꝫ. Iſte aūt hocip̄m poſcens a domino qd̓ eum iubet facere dominus: vt ip̄e in illo etiā qd̓ imꝑat oꝑet̉: Deꝰeſt em̄ qui operat̉ in nobis: et velle: ⁊ oꝑariꝓ bona voluntate: Clamaui inquit in totocorde meo exaudi me domine: iuſtificationes tuas exquirā: vtiqꝫ faciēdas nō tm̄mōſciendas: ne ſimilis fiat illi ſeruo duro: quietiā ſi intellexerit nō obaudiet: Clamate. uiᶠ ſaluū me fac: Uel ſicut nōnulli habent ⁊ greci ⁊ latini: Clamaui te: ſaluūme fac: Quid ē clamaui te: niſi clamādoinuocaui te? Sed cū dixiſſet: ſaluū me fac:a. quid adiūxit? Vt cuſtodiamʸ teſtimonia tua. Ne te ſcꝫ ꝑ infirmitatem negem.Salus quippe anime facit: vt fiat qd̓ faciēdum eſſe cognoſcit̉: ⁊ vſqꝫ ad mortē corporis: ſi hoc flagitat extrema temptatio ꝓ teſtimonioꝝ diuinorū veritate certetur. Ubiaūt non eſt ſalus: ſuccūbit infirmitas: ⁊ deſeritur veritas. Sed qd̓ ſequit̉ habet aliqͥdobſcuritatis: qd̓ aliquāto diutius exponēe dum eſt. ¶ Preueni intempeſta nocte ⁊ clamaui. Plures codices non habent: intempeſta nocte: ſed Immaturitate. Uix autē vnus inuētus eſt qͥ haberetgeminatā p̄poſitionē: id eſt In īmaturitate. Immaturitas itaqꝫ in hͦ loco nocturnum tempus eſt: qd̓ nō eſt maturum: id eſtopportunū vt agatur aliqͥd vigilando. Qd̓etiā vulgo dici ſolet: hora importuna. Noxquoqꝫ intempeſta: id eſt media: qn̄ qͥeſcendū eſt: hinc ꝓculdubio nūcupata eſt: quiaimportuna eſt actionibꝰ vigilantiū. Tempeſtiuū eniꝫ: dixerunt veteres opportunū.Et intempeſtiuū: importunū. A tꝑe ductovocabulo. Nō ab illa tempeſtate: que conſuetudine latine lingue celi ꝑturbatio iamvocat̉. Ꝙqͣꝫ iſto verbo libenter vtunt̉ hiſtorici: vt dicant ea tempeſtate: qd̓ volunteo tempore intelligi. Et qd̓ ait locutor egregius. Unde hec tam clara repente tempeſtas. Nō celum nymbis ventiſve turbatū:ſed magis ſubita ⁊ ſplēdida ſerenitate fulgidū ſignificauit hoc nomīe. Qd̓ ergo grece dictuꝫ eſt: ερ αύρια: nō vno verbo: ſedduobus: id eſt p̄poſitione ⁊ nomīe: hoc interp̄tes noſtri quidaꝫ dixerunt intempeſtanocte. Plures īmaturitate: nō duobꝰ verbis: ſed vno: cuiꝰ vocabuli nomīatiuꝰ ē immaturitas. Nōnulli v̓o in duobus verbis:ſicut grecus poſuit in īmaturitate: αωριαquippe immaturitas ē: ερ αύρια in īmaturitate. Tanqͣꝫ ſi vellet etiā ille qui dixit in-
tempeſta nocte: p̄poſitione dicere geminata: in intempeſta: vt vna p̄poſitio ſignificetin qua hora: altera ꝑtineat ad cōpoſitionēnomīs. Nihil ſane intereſt ad ſententiam:vtrū quis dicat egiſſe ſe aliquid gallicātu.an in gallinatū. Ita nihil intereſſet: vtrumintempeſta nocte: an v̓o in intempeſta nocte: id eſt in nocte intempeſta clamaſſe ſe diceret. Grecus tn̄ in nocte intempeſta dixit:qd̓ idē valet ſi dicat̉: in immaturitate: id eſtin tꝑe nocturno ⁊ immaturo. Hactenus deobſcuro verbo fuerit diſputatū. Nūc videamus quis ipſe ſit ſenſus. Preueni inquitnocte intempeſta: ⁊ clamaui. In verbistuis ſperaui. Si hoc ad vnumquēqꝫ fidelium referamus: ⁊ ad ꝓprietatem rei geſte: ſepe cōtingit vt tali noctꝭ tempore vigilet amor dei: ⁊ magno vrgente oratiōis affectu nō expectet̉: ſed p̄ueniat̉: qd̓ poſt gallicantū cōſueuit eſſe tempꝰ orandi. Si aūtaccipiamꝰ hoc totū ſeculū nocteꝫ: vtiqꝫ intempeſta nocte clamamꝰ ad deum ⁊ p̄uenimus maturitatē tēporis: in quo nobis redditurꝰ ē qd̓ ꝓmiſit: ſicut alibi legit̉: Preueniamus faciē eius in cōfeſſione: qͣꝫqͣꝫ ſi velimus intelligere: immaturū tempus noctishuiꝰ anteqͣꝫ veniſſet plenitudo tēporis: ideſt ip̄a maturitas: qn̄ chriſtus manifeſtaret̉in carne: nec tūc eccleſia tacuit: ſed p̄ueniens iſtā maturitatē ꝓphetando clamauit: ⁊in verbis dei ſperauit potētis facere quodꝓmiſit: vt in ſemīe Abrae bn̄dicerent̉ oēsgentes. Ip̄a ⁊ qd̓ ſequit̉ dicit̉: ¶ Preue 2nerūt oculi mei ad matutinum: vtmeditarer eloquia tua. Ponamꝰ em̄matutinū qn̄ qui ſedebant in vmbra mortis: lux orta ē eis. Nōne in ſanctis qui pͥuserant in terra ad hoc matutinū oculi eccleſie p̄uenerūt: qꝛ hoc futurū ante p̄uiderūt:vt meditarent̉ eloquia dei q̄ tūc erant: et inlege ac ꝓphetis hec futura nūciabantur?¶ Voce meā: inquit: exaudi me do famine ẜm miſericordia tuam: et ẜmiudiciū tuum viuifica me. Prius em̄deus ẜm miſericordiā aufert a peccatoribꝰpenam: eiſqꝫ poſtea iuſtis ẜm iudicium dabit vitam: quia non fruſtra illi hoc ordinedicitur: Miſericordiā ⁊ iudicium cantabotibi domine: qͣꝫuis ⁊ ipſum tempus miſericordie nō eſt ſine iudicio: de quo dicit apoſtolus: Si em̄ noſip̄os iudicaremus: a domino nō iudicaremur: cum iudicamur aūta domino corripimur: ne cum mūdo damnemur: Et eiꝰ coapoſtolꝰ: Tempꝰ ē inqͥt vt
Elia lr̄a.f in maturitate
Alia lr̄.r mādata.
Alia lr̄ofad te.
Alia lr.In verbſuꝑſperat
Allalr.x qudi
Alia lraf te diluo