PſalmusCXVIII

Pſalmuspluribꝰ: ⁊ teſtamentis duobꝰ: q̄ omīa iudicia vſqꝫquaqꝫ in labijs ſuis enūciare nonceſſat eccleſia. Deinde ſubiungit: ⁊ dicit.¶ In via teſtimoniorū tuorūᶠ iocudatus ſum:ᶠ quaſi in omībus diuitijs. Uia teſtimoniorum dei nihil citius:nihil certius: nihil breuius: nihilqꝫ grandius intelligimꝰ eſſe qͣꝫ chriſtū: in quo ſuntoēs theſauri ſapīe ⁊ ſcīe abſcōditi. Inde ⁊iſte ait ſe iocūdatuꝫ vl̓ delectatū ī hac via:qͣſi in oībus diuitijs. Teſtimonia qͥppe deiſunt: qͥbus qͣꝫtū nos diligat: nobis ꝓbaredignat̉. Cōmendat aūt ſuā caritatē deus īnobis: qm̄ cum adhuc peccatores eſſemꝰ:chriſtus ꝓ nobis mortuus ē. Cū ergo ipſedicat: Ego ſum via: ⁊ humilitas eiꝰ carnal̓natiuitatis atqꝫ paſſionis: euidentia ſint teſtimonia diuine erga nos dilectiōis: ꝓculdubio via teſtimoniorū dei chriſtꝰ ē. Perhec quippe teſtimonia que in illo videmusimpleta: etiā futura erga nos q̄ ſempiternaꝓmiſſa ſunt expectamʳ: ⁊ ſperamꝰ implenda. Qui enī ꝓprio filio nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓oībus tradidit eū: quō nō ⁊ cū illo oīa no3bis donauit? Sequit̉. ¶ In mādatis tuisᶠ garriā: ⁊ ꝯſiderabo vias tuas.Qd̓ grecˢ hꝫ αδολέσ χησυ: Latini interp̄tes qͥdā garriā: qͥdā exercebor interp̄tatiſunt: que duo int̓ ſe vidēt̉ eſſe diuerſa. Sꝫſi exercitatio intelligat̉ ingenij cū qͣdā delectatione diſputatōis: vtrūqꝫ ꝯiungit̉: ⁊ qͣſiex vtroqꝫ vnū aliqͥd tꝑat̉: vt nō ſit aliēa abhmōi exercitatiōe garrulitas. Solēt enimgarruli vocari loqͣces. Sic aūt ſe ī dei mādatis exercet eccl̓ia aduerſus omēs inimicos fidei chriſtiane atqꝫ catholice: cōpioſis doctoꝝ diſputatiōibꝰ garrula: que tūcfructuoſe ſunt diſputantibꝰ: ſi nō ibi conſiderent̉: niſi vie dn̄i: Uniuerſe autē vie dn̄i(ſicut ſcriptum ē) miſcd̓ia ⁊ veritas: quoꝝduoruꝫ plenitudo inuenit̉ in chriſto. Perhanc ſuauē exercitationē fit etiā hͦ qd̓ adiūigit. ¶ In iuſtificationibꝰ tuis medis tabor: nō obliuiſcarⁱ verboꝝ tuoꝝ.Ideo vtiqꝫ meditabor: vt non obliuiſcar.Un̄ btūs ille in pͥmo pſalmo: in lege domīmeditabit̉ die ac nocte. In his oībus quevt potuimꝰ diſputauimus: meminerimuskariſſimi eū qͥ abſcondit in corde ſuo eloquia dn̄i: ⁊ enūciat in labijs ſuis oīa iudicia oris eius: ⁊ in via teſtimoniorū eiꝰ delectatur ſicut in oībꝰ diuitijs: ⁊ garriēs vel ſeexercens in mādatis eius conſiderat viaseius: ⁊ meditat̉ in iuſtificatiōibꝰ eiꝰ: ne ob-

CXVIIIliuiſcat̉ v̓borū eius: ꝑ que omīa vtiqͣꝫ ī lęge dei atqꝫ doctrīa inſtructus apparet orare tn̄ ⁊ dicere: Bn̄dictus es dn̄e: doce meiuſtificatiōes tuas: vbi nihil aliud intelligitur poſcere: niſi adiutoriū gr̄e: vt qd̓ iā nouit ẜmone: diſcat ⁊ oꝑe.¶ Explicit ſermo ſextus. Incipit ſermo ſeptimus de eodem pſalmo.I huiꝰ pſalmi ſuꝑiora memiſtis kariſſimi: adiuuare nos debent ad intelligenda ſequētia. Etenī que tāqͣꝫex vnius hoīs ꝑſona loquunt̉ membra ſūtchriſti: ⁊ ad vnū caput tāqͣꝫ ad vnū ꝑtinēscorpus. Nēpe ſuꝑius dixerat: In quo corrigit iunior viam ſuā: in cuſtodiēdo verbatua. Ecce nūc apertius vt id faciat: poſcitauxiliū. ¶ Retribue: inqͥt: ẜuo tuoᶠ vifͣ.uam ⁊ cuſtodiamᶠ v̓ba tua. Si bona nꝓ bonis ſibi poſtulauit retribui: iam cuſtodierat v̓ba dei. Non aūt dixit: Retribueẜuo tuo: qꝛ cuſtodiui v̓ba tua: tanqͣꝫ mercedem bonā ꝓ bono obediētie flagitaret:ſꝫ dixit: Retribue ẜuo tuo: viuam ⁊ cuſtodiā v̓ba tua. Quid ē aliud: qͣꝫ diceret mortuos ea cuſtodire nō poſſe infideles videlicet: de qͥbus dr̄: Sine mortuos ſepeliremortuos ſuos? Quapropt̉ ſi mortuos ītelligimus infideles: viuos autē fideles: qm̄iuſtus ex fide viuit: non pn̄t cuſtodire verba dei niſi ꝑ fidem: q̄ ꝑ dilectionē oꝑatur.Hanc ſibi poſcit qͥ dicit: Retribue ſeruotuo: viuam ⁊ cuſtodiā v̓ba tua. Et qm̄ an̄fidem nō homini debent̉: niſi mala ꝓ malis: retribuit aūt deus ꝑ indebitā gratiambona ꝓ malis. Hanc retributionē rogat qͥdicit: Ecce nūc retribue ẜuo tuo: viuam etcuſtodiā verba tua. Quatuor enī retributiones ſūt: Aut enī mala ꝓ mal̓ retribuuntur: ſicut deus ignē eternū retributurꝰ ē impijs. Aut bona ꝓ bonis: ſicut regnū eternum retributurus eſt iuſtis. Aut bōa promal̓: ſicut chriſtus ꝑ gr̄am iuſtificat īpiuꝫ.Aut mala ꝓ bonis: ſicut iudei ꝑ maliciamꝑſecuti ſūt chriſtū. Harū qͣtuor retributionum duo pͥores ꝑtinēt ad iuſticiaꝫ: vt retribuant̉ mala ꝓ mal̓: bona ꝓ bonis: tertia ꝑtinet ad miſcd̓iam: vt retribuāt̉ bōa ꝓ malis: quartā deus neſcit: nulli enī malū probono retribuit. Hec āt quā tertio loco poſui: pͥmitus neceſſaria eſt. Niſi enī deus retribueret bona ꝓ malis: nullo mō eſſent qͥbus retribueret bona ꝓ bonis. Uide illuꝫSaulū poſtea Paulū. Non ex oꝑibꝰ inqͥtiuſticie q̄ nos fecimꝰ: ſꝫ ẜm ſuā miſcd̓iaꝫ ſal

jo

ſicut

Illa lr̄aōes tuos

Alia l̓rattererpor

Alia lr̄a.ſviuificamēſſermōes tuoſ