Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCXVIII.

Pſalmusnobis in noticiā ꝓferunt̉: vt ea cognita: iaꝫſine vlla dei gr̄a ſolis nr̄e volūtatis viribusimpleant̉: non optabit dirigi vias ſuas adcuſtodiēdas iuſtificatiōes dei: niſi eiꝰ acceptis ip̄o p̄cipiente mādatis. Ad hoc em̄ꝑtinet qd̓ p̄miſit: tu p̄cepiſti mādata tua cuſtodiri nimis. Tanqͣꝫ diceret: legē accepi: iam noui. Tu em̄ p̄cepiſti mandata tuacuſtodiri nimis: mādata tua ſancta: iuſta bona: ſꝫ peccatū meū bonū mihi oꝑabit̉ mortē: niſi adiuuet̉ gratia. Utinā ergodirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas: tūc cōfundar inſpicio inoīa mandata tua. Mādata dei ſiue legunt̉: ſiue memoria recolunt̉: tanqͣꝫ ſpeculū intuendū eſt: ẜm apl̓m Iacobū dicētem: Si quis auditor eſt verbi factor:hic comꝑabit̉ viro cōſideranti vultū natiuitatis ſue in ſpeculo. Cōſiderauit em̄ ſe etabijt: ſtatim oblitus ē qualis fuerit. Quiautē ꝑſpexerit in legē ꝑfectam libertatis etꝑmāſerit: auditor obliuioſus factꝰ: ſedfactor oꝑis: hic beatꝰ in facto ſuo erit. Talem ſe iſte vult eſſe: vt inſpiciat tanqͣꝫ in ſpeculū mandata dei confundat̉: qꝛ nonauditor eorū tm̄ vult ſed factor: ꝓptęreaoptat dirigi vias ſuas ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes dei. Unde dirigi niſi gratia deiAlioqͥn legē dei habebit: vbi gratulet̉:ſed vbi cōfundat̉: ſi voluerit mādata inſpicere que facit. Confitebor: inquit:tibi domine ī directōe cordis mei.in eo qd̓ⁱ didicerim iudicia iuſticietue. eſt peccatoꝝ cōfeſſio iſta: ſed laudis: ſicut ait etiā ip̄e in quo peccatū nulluꝫerat: Cōfiteor tibi pater dn̄e celi terre: Etſicut ſcriptū eſt in libro Eccleſiaſtico: Hecdicetis in confeſſione oꝑa domini vniuerſa quoniā bona valde. Confitebor inquittibi in directione cordis mei. Utiqꝫ ſi dirigant̉ vie mee: confitebor tibi quoniā tu feciſti: tua laus eſt iſta mea. Tūc em̄fitebor in eo qd̓ didicerim iudicia iuſticietue: ſi directū cor habebo: directꝭ videlicetvijs meis ad cuſtodiēdas iuſtificatōes tuas. Nam qͥd mihi ꝓderit qd̓ ea didicerī: ſicorde ꝑuerſo vias abibo puas? em̄ letabor ī eis: ſꝫ accuſabor ab eiſ. Deīde adiūgit. Iuſtificatōes tuas cuſtodiā:Que oīa ex illo vtiqꝫ ꝯnectunt̉ qd̓ ait: Uti dirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtiſicatiōes tuas: tūc non ꝯfundar inſpicioin omnia mādata tua: cōfitebor tibi in direcaone cordis: iuſtificatiōes tuas cuſto

CXVIII.diā. Sed qͥd eſt qd̓ ſequit̉. Ne derelin­ 2quas me vſqꝫ valde: Uel ſicut nōnul.li codices habet: Uſqꝫ nimis: Pro eoᶠqd̓ eſt valde. hoc verbū grecū eſt: hiceſt σφοθρα: quaſi reliqui ſe a dn̄o velit: ſꝫ vſqꝫ valde. Abſit. Sed quia reliqueratdeus mūdum merito peccatorū: vſqꝫ valde illuꝫ reliquiſſet: ſi ei nec tanta medicinaꝓfuiſſet: hoc eſt gratia dei Ieſum chriſtūdominū noſtrū. Nūc v̓o ẜm iſtam oratiōeꝫcorꝑis chriſti eum reliquit vſqꝫ valde:qꝛ deus erat in chriſto: mundū recōciliansſibi. Poteſt hoc etiam ſic intelligi: vt eiusiſta ſit vox: Qui cuꝫ dixiſſet: in abundātiaſua mouebor in eternū: velut ſua virtute cōfidens: vt oſtēderet ei deus qd̓ merito eius: ſed in voluntate ſua p̄ſtiterat decori eius virtutē: auertit ab eo faciē ſuam: factus eſt cōturbatꝰ. Inueniens ergo ſe:nec iam p̄ſumens de ſe clamat: ne derelinquas me vſqꝫ valde. Si em̄ dereliquiſti vtſine adiutorio tuo infirmus appaream: noli vſqꝫ valde: ne per. Tu p̄cepiſti mandata tua cuſtodiri nimis. Iam de ignorantia me excuſare poſſum: Sꝫ quoniā infirmus ſum: vtinā dirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas: Tūc confundar duꝫ inſpicio in omnia mādata tua:tūc confitebor tibi ī directiōe cordis: in eoqd̓ didicerim iudicia iuſticie tue: tūc iuſtificationes tuas cuſtodiā: Et ſi dereliqͥſti mene gloriarer in me: noli vſqꝫ valde: iuſtiſicatus abs te gloriabor in te. Explicit ſermo quartus. Incipit ſermo quintus.Os verſus cariſſimi iſto ꝯſideremin pſalmo. Et ſicut dominus donatęꝰ ſacras lr̄as ꝑſcrutemur. Inquo corrigitᶠ iunior viam ſuam: inᶠfcuſtodiendoⁱ verba tua. Interrogat pſe: rn̄det ſibi. In quo corrigit iunior viaꝫſuā? hucuſqꝫ interrogatio ē: deinde rn̄ſio: īcuſtodiēdo verba tua. Sed hoc loco cuſtoditio verboꝝ dei intelligēda eſt oꝑatio preceptorū. Fruſtra em̄ cuſtodiunt̉ memoria:ſi cuſtodiunt̉ vita. quidā v̓ba deitenendo agunt ne obliuiſcat̉: nec agunt viuēdo vt corrigant̉. Non aūt ait iſte: in quoexercet iunior memoriā ſuā: ſed in quo corrigit viā ſuā: Atqꝫ ad: rn̄det in cuſtodiēdo v̓ba tua: neqꝫ vllo dicēda ē via correcta qͣꝫdiu ē vita ꝑuerſa. Sed qͥd ſibi vultiſte iunior? Potuit em̄ dicere: in quo corrigit homo via ſuam: aut in quo corrigit vi

Alia lr̄a. habet.t didici.

Alla lrar adoleſcētif ſermonetuos.

Alia lra.Non.t quaqͣꝫ.