PſalmusCXV.
Pſalmusveriſſime dictū eſt: Oīs homo mēdax: ſeddeus verax qui ait: Ego dixi dij eſtis: ⁊ filij altiſſimi omnes. Uos aūt ſicut homīesmoriemini: ⁊ ſicut vnus ex principibꝰ cadetis. Conſolat̉ hūiles: et implet eos: nō ſolum fide credēde: ſed etiā fiducia p̄dicādeveritatis: ſi ꝑſeuerantes ſubdant̉ deo: necimitent̉ vnū ex pͥncipibus diabolū qͥ in veritate non ſtetit ⁊ cecidit. Si em̄ omnis homo mēdax: intantū nō erunt mēdaces: inquātū nō erunt homīes: quoniā dij erunt ⁊filij altiſſimi. Hoc itaqꝫ cōſiderans deuotiſſimus ppl̓us fideliū teſtium: quomō infirmitatē humanā dei miſericordia non relinquat: in cuius infirmitatis pauore dictū ē:Omnis homo mendax: quō conſolet̉ humiles: ⁊ impleat ſpiritu fiducie trepidāteſ:vt pene mortuo corde reuiuiſcant: ne in ſemetipſis fidentes ſint: ſed in eo qui ſuſcitatmortuos ⁊ linguas infantiū facit diſertas:qui ait: Cū aūt tradēt vos: nolite cogitarequomō aūt qͥd loquamini. Dabit̉ em̄ vob̓ī illa hora qͥd loquamini. Nō em̄ vos eſtisqui loquimī: ſed ſpiritꝰ patris veſtri qui loquit̉ in vobis. Hec gͦ oīa cōſiderans ille qͥdixerat: Ego dixi ī pauore meo: omnis hōmendax: ⁊ vidēs gr̄a dn̄i ſe factū veracem.¶ Quid retribuā: inquit: dn̄o ꝓ omnibꝰ que retribuit mihi? Non ait proomnibꝰ qͥ tribuit mihi: ſed ꝓ omnibꝰ q̄ retribuit mihi. Que igit̉ p̄ceſſerāt hoīs: vt oīmdonoꝝ dei nō attributio: ſed retributio vocari poſſit? Que p̄ceſſerant homīs niſi peccata? Retribuit gͦ deus bona ꝓ malis cuihomīes retribuūt mala ꝓ bonis. Hec em̄retribuerūt qui dixerūt: Hic ē heres venite occidamꝰ eū. Sed querit iſte qͥd retribuat dn̄o ⁊ nō inuenit: niſi ex eis que ip̄e dn̄sretribuit. ¶ Calice: inquit: ſalutaris accipia: ⁊ nomen domini inuocabo.D homo peccato tuo mēdax: dono dei verax. Et ideo iam nō homo: quis tibi deditcalicē ſalutaris: quē accipiens ⁊ inuocansnomen domini retribuēs ei ꝓ omnibꝰ q̄ retribuit tibi? Quis niſi ille qui ait: Poteſtisbibere calicē quē ego bibiturus ſuꝫ? Quistibi dedit imitari paſſiones ſuas: niſi qͥ ꝓ tedo paſſus ē pͥor? Ideoqꝫ. Precioſa ī concō ſpectu dn̄i mors ſanctorū eiꝰ: Emitl̓o em̄ eam ſanguie ſuo quē prior fudit ꝓ ſalute ſeruorū: ne ꝓ dn̄i nomine ſerui funderedubitarent: qd̓ tamē eorū non dn̄i vtilitateꝓficeret. Confiteat̉ itaqꝫ conditionē ſuammancipiū: tanto precio comꝑatū et dicat.
CXV.¶ O dn̄et ego ſeruꝰ tuus: ego ſeruꝰtuus ⁊ filius ancille tue. Ergo et em fꝙptus ē ⁊ vernaculꝰ eſt. An cū matre ſimul ēemptus? An qꝛ vernaculꝰ eſt ꝓpter peccatū fuge ſue dep̄datus: ⁊ ideo emptus: quiaredemptus eſt. Filius em̄ eſt ancille ẜm qd̓oīs creatura ſubdita creatori eſt: et veriſſimo dn̄o: veriſſimū debet famulatū. Quemcū exhibet libera eſt: hāc accipiens a domino gratiā: vt ei nō neceſſitate: ſed volūtatedeſeruiat. Ergo iſte filius ē hierl̓m celeſtꝭ q̄ſurſuꝫ eſt: mater omniū noſtrū libera. Et libera qͥdē a peccato: ſꝫ ancilla iuſticie. Cuiꝰfilijs adhuc ꝑegrinātibꝰ dicit̉: Uos in libertatē vocati eſtis: Sꝫ rurſus eos ſeruos facit dicens: ſed in caritate ſeruite inuicem.Quibꝰ item dicit̉: Cuꝫ ſerui eratis peccato: liberi eratis a iuſticia: Nūc v̓o libcrati apeccato facti autē ſerui deo habetis fructūveſtrū in ſanctificationē: finē v̓o vitā eternā. Dicat ergo deo ſeruꝰ iſte. Multi ſe martyres dicunt: multi ſeruos tuos: qꝛ nomentuū habent in varijs hereſibꝰ et erroribus:ſed qꝛ p̄ter eccleſiā tuā ſunt: nō ſunt filij ancille tue: ego autē ſeruus tuus ⁊ filius ancille tue. ¶ Dirupiſti vincula mea: tibi ⁊ſacrificaboⁱ ſacrificiū laudisʳ. Neqꝫ fiem̄ inuenio vlla merita mea: qn̄ tu dirupirinſti vincula me: ideo ſacrificiuꝫ laudis tibidebeo: Quia ⁊ ſi gl̓iabor ꝙ ſeruꝰ tuꝰ ſim: etfiliꝰ ancille tue: nō ī me: ſꝫ in te dn̄o meo gleriabor: qui dirupiſti vincula mea: vt a fugarediens religarer tibi. ¶ Uota mea domino reddā: Que vota redditurus es:quas vouiſti victimas? que incēſa? q̄ holocauſta? An ad illud reſpicis qn̄ paulo antedixiſti: Calicē ſalutaris accipiā: ⁊ nomē domini inuocabo: ⁊ tibi ſacrificabo ſacrificiūlaudis? Et reuera quiſqͥs bn̄ cogitat qͥd voueat dn̄o: ⁊ que vota reddat: ſeip̄m voueatſeip̄m reddat: hoc exigitur: hoc debet̉. Inſpecto nūmo dn̄s dicit: Reddite ceſari q̄ceſaris ſt̄: ⁊ deo q̄ dei ſt̓. Imago ſua reddat̉ceſari: imago ſua reddat̉ deo. Sꝫ qͥ meminit nō ſolū ſeruū ſe eē dei: ſꝫ ⁊ filiū ancille deividet vbi reddat vota ſua: ꝯformatꝰ chriſto per calicē ſalutarꝭ. In atrijs: inquit:domus domini. Que domus dei eſt:ſihec ancilla dei ē. Et que domꝰ dei: niſi omſenis populus eius? Ideo ſequit̉: In conſpectu omnis populi eius: Et apertius iam nominat ipſam matreꝫ. Quid eſteniꝫ aliud populus eius: niſi quod ſequit̉:In medio tui hieruſalē. Aunc eſt eū
Ala lr̄aUota mea domino reddā coram omni ppl̓oeius.
Alia l̓r.f quia.
Alia ẜ̓a.Thoſtiāj ⁊ nomē dninuocabe
EEci̓m i.litterā iſtſiculꝰ ſubiſequēti.