PſalmusCXIII

Pſalmusillam vel illam creaturā. Neqꝫ em̄ cunctaenumerare ſufficimus. De quibus rurſuscū exagitari ceperint qd̓ corꝑa colant: maximeqꝫ terrā: ⁊ mare: ⁊ aerem: ⁊ ignē: quorū nobis vſus in ꝓmptū eſt: Nā de celeſtibus quoniaꝫ noſtro ea corpore cōtrectareatqꝫ cōtingere: niſi oculorum radijs nō vamus: nō ita erubeſcunt: reſpōdere audent:nō ſe ip̄a corpora colere: ſed que illis regēdis p̄ſident numina. Itaqꝫ apl̓i vna ſentētia penam iſtoruꝫ damnationēqꝫ teſtatur.Qui trāſmutauerūt inqͥt veritatē dei in mēdaciū: ⁊ coluerūt ⁊ ſeruierūt creature potius qͣꝫ creatori: qͥ eſt bn̄dictꝰ deus in ſecula.Nā priori parte huiꝰ ſententie ſimulachradānauit: poſteriori aūt interp̄tatiōes ſimulachroꝝ. Effigies em̄ a fabro factas appellando noībus eaꝝ rerū quas fabricauit deus: trāſmutant veritatē dei in mendaciuꝫ:res aūt ip̄as ꝓ dijs habēdo ⁊ venerādo ſeruiūt creature potius qͣꝫ creatori qui ē bn̄dictus in ſecula. Quis autē adorat vel oratintuēs ſimulachrū qͥ non ſic afficitur vt abeo ſe exaudiri putet: ac ſibi p̄ſtari quod deſiderat: ſperet? Itaqꝫ hoīes talibus ſuꝑſtitionibus obligati: plerūqꝫ ad ipſum ſoleꝫdorſum ponētes preces fundūt ſtatue quāſolem vocant: ⁊ cū ſonitū maris a tergo feriantur: neptuni ſtatuā quā ꝓ ipſo mari colunt quaſi ſentientē gemitib feriunt. Hocem̄ facit ⁊ quodāmodo extorquet illa figura membrorū vt animus viuus in ſenſibꝰcorporis magis arbitretur ſentire corpusqd̓ ſuo corꝑi ſimillimū videt: qͣꝫ rotunduꝫſolem: vndaſqꝫ diffuſas: ⁊ quicquid nō eitdem liniamētis formatū conſpicit: quibusilla formata ſunt que viuentia videre conſueuit. Contra hunc affectū quo hūana etcarnalis infirmitas facile capi poteſt: cantat ſcpͥtura dei res valde notiſſimas quibꝰcōmemoret: ⁊ tanqͣꝫ excitet mentes hominū in ꝯſuetudine corporū dormiētes. Simulachra inqͥt gentiū argētū ⁊ aurū: Sꝫ deus fecit argentū ⁊ aurum. Sꝑa inquit manuum hominū. Hoc em̄ venerātur quodipſi ex auro argentoqꝫ fecerunt. Sed em̄ ⁊nos pleraqꝫ inſtrumēta ⁊ vaſa ex huiuſcemodi materia vl̓ metallo habemꝰ in vſū celebrādoꝝ ſacramētoꝝ: q̄ ipſo mīſterio cōſecrata ſctā dicātur ī eiꝰ honore cui ꝓ ſalutenoſtra inde ſeruitur. Et ſūt ꝓfecto etiā iſtainſtrumēta vl̓ vaſa: quid aliud qͣꝫ oꝑa manuum hominū? Uerūtamen nunquid oshabent ⁊ nō loquentur? Nunquid oculos

habēt ⁊ n̄ videbūt? Nūqͥd eis ſupplicamꝰ:qꝛ ꝑ ea ſupplicamus deo? Illa cā eſt maxīaīpietatis inſane: qd̓ plus valet in affectibꝰmiſerorū ſimilis viuenti forma: que ſibi efficit ſupplicari: qͣꝫ quod eam manifeſtuꝫ eſtnō eſſe viuentē vt debeat a viuente contēni. Plus em̄ valent ſimulachra ad curuādam infelicē animā quod os habēt: oculos habēt: aures habēt: nares habent: manus habēt: pedes habēt: qͣꝫ ad corrigendāqd̓ non loquētur: nō videbunt: nō audiēt:nō odorabūt: nō ꝯtrectabūt: n̄ ābulabūt.Itaqꝫ ſeqͥtur: vt illud quoqꝫ fiat qd̓ etiā inhoc pſalmo ſequit̉: vt ſcꝫ. ¶ Sil̓es illisIfiantᶠ oēs qui faciunt ea: ⁊ omnesfiqui cōfidunt in eis. Uideant ergo iſtiapertis ⁊ ſentiētibus oculis: ⁊ adorēt clauſis ⁊ mortuis mentibus: nec videntia: necviuentia ſimulachra. ¶ Domus auteꝫiſrael ſperauit in dn̄o: Spes em̄ quevidetur nō eſt ſpēs. Quod em̄ videt quisquid ſperat? Si aūt qd̓ nō videmus ſperamus: ꝑ patientiā expectamus. Sed vt perduceret vſqꝫ in finem ipſa patientia. Adiutor eorum ⁊ ꝓtector eorū eſt. Anfortaſſe ſpirituales a quibꝰ carnales inſtruuntur in ſpiritu māſuetudinis: qꝛ ip̄i tanqͣꝫſuꝑiores ꝓ inferioribus ſupplicat iā vidēt⁊ illis iā res eſt q̄ adhuc inferioribꝰ ſpes ē.Nō eſt ita. Nā ⁊ ¶ Domꝰ Aaron ſperauit in dn̄o: Ergo vt etiā ipſi ꝑſeuerāter extēdant̉ in ea q̄ ante ſunt: ⁊ ꝑſeuerātercurrāt: donec app̄hendāt in qͦ apprehenſiAſūt: ⁊ cogͦ ſcāt ſicut ⁊ cogniti ſūt. Adiutor t.⁊ ꝓtector eoꝝ eſt. ¶ Utriqꝫˣ em̄ timet dn̄mᶠ ⁊ ſꝑauerūt in dn̄m: adiuᶠftor eoꝝ ⁊ ꝓfector eoꝝ ē. Neqꝫ .n. nosmeritis noſtris p̄uenimꝰ miſcd̓iam dn̄i. SꝫDn̄s memor fuit noſtri: ⁊ beneAdixit nos. ¶ Bn̄dixit domū iſraelᶠbn̄dixit domū Aaron. Utroſqꝫ autēſſbn̄dicens. ¶ Bn̄dixit oēs timentesdn̄m: Querꝭ qͥs vtroſqꝫ: reſpōdet̉: Pu­ tiſillis cūᶠ magnis. Hoc ē domꝰ iſrl̓ cuꝫdomo Barō: eos vtiqꝫ qͥ ex ipſa gēte crediderunt in ſaluatorē Ieſum: qꝛ nō in oībusillis beneplacuit deo. Sed ſi quidā illoruꝫnō crediderunt: nunqͥd incredulitas illoꝝfidē dei euacuauit? Abſit. Neqꝫ em̄ oēs qͥſunt ex iſrael: hi ſunt iſraelite: neqꝫ qꝛ ſūt ſemē Abraā oēs filij: ſed ſicut ſcriptū ē: Reliqͥe ſalue facte ſūt. Ex ꝑſona em̄ eoꝝ qͥ inde credider̄t dicit̉: Niſi dn̄s ſabaoth reliqͥſ

Alia lr̄a.ſ nō habet.

Alia lr̄a.feoꝝ.Qui.f nō habet.ſ nō habet.

⁊ lr̄a.ī nobis.f domui.f domui.t oībus quitiment.

f maioribus.