PſalmusCVIII
Pſalmusmagis detrahūt chriſto apud dn̄m: niſi illiqui ip̄is verbis dn̄i detrahūt: dicētes noneſſe ipſum: quē lex dn̄i ⁊ ꝓph̓e p̄nūciarūt:Et qui loquūtur: inqͥt: mala aduerſus aīaꝫ mea. Negādo eū cuꝫ voluiſſetpotuiſſe r̄ſurgere cū dicat: Poteſtatē hēoponēdi aīam meā: ⁊ poteſtatē habeo iterūſumēdi eā ¶ Et tu dn̄e dn̄e fac mecu:Quidā ſb̓audiēdā putauer̄t miẜicordiā:quidā vero et addider̄t. Sꝫ emēdatiorescodices ſic hn̄t. Et tu dn̄e dn̄e fac mecumPropter nomē tuū: Un̄ ſenſus altiornō ē p̄t mittēduſ: ita dixiſſe filiū pr̄i: fac mecū: qͥa eadē ſūt oꝑa pr̄iſ ⁊ filij: Ubi etiā miſericordiaꝫ intelligamꝰ. Seqͥt̉ enī. Quiaſuauis ē miſericordia tua. Et ip̄amqꝛ nō dixit: fac in me: vel fac ſuꝑ me: vl̓ aliquid hmōi: ſed ait: fac mecū: bene intelligigimꝰ et pr̄em ⁊ filiū ſimul facere miſericordiam in vaſa miſericordie. Pōt hoc etiaꝫſic ītelligi: ſac mecū: id ē adiuua me. Qd̓in qͦtidiana loquēdi ꝯſuetudīe hēmꝰ: cumde aliqua re que ꝓ ꝑtibus nr̄is eſt: dicimꝰnobiſcū facit. Pater qͥppe adiuuat filiumin quantū deus hoīem ꝓpter formā ſerui:cui hōi deꝰ ⁊ cui ī forma ẜui etiā dn̄s ē pr̄.Nā in forma dei filiꝰ adiutorio nō indiget.Equalit̓ enī cū pr̄e oīpotens eſt: ex quo etipſe adiutor eſt hoīs. Sicut em̄ pater ſuſcitat mortuos ⁊ viuificat: ſic ⁊ filiꝰ quos vultviuificat. Nec aliud pr̄: aliud filiꝰ: aut alit̓pr̄ aūt alit̓ filius: qꝛ ⁊ eadē facit ⁊ ſil̓r facit.Un̄ inquātū homo eſt filiꝰ dei: deus ſuſcitauit illū a mortuis: hoc eſt pater: cui dicitin pſalmis: Suſcita me et reddaꝫ illis: Inquātum aūt deus eſt: etiā ip̄e ſe ſuſcitauit:ꝓpter qd̓ dicit: Soluite tēplū hoc et in triduo ſuſcitabo illud. Quod etiā hic ſignificauit: ſiqͥs diligēter intēdat. Scrutari enīiuſſit ſcripturas q̄ teſtīoniū ꝑhibēt de illo:nō in ſuꝑficie ꝑtranſiri. Non em̄ tantūmōait: tu dn̄e dn̄e fac mecū: ſꝫ ait: ⁊ tu. Quideſt ⁊ tu: niſi qꝛ ego et tu? Qd̓ aūt nō ſemeldn̄e ſꝫ repetēs ait: dn̄e dn̄e: habꝫ ī hoc orātis affectū: ſicuti ē: deus deꝰ meuſ. Quodvero cū dixiſſet: ſac mecuꝫ: addidit ꝓpternomē tuū: gr̄am cōmendauit. Nullis enīoꝑm meritis precedentibus in tantā celſitudinē ſubuecta ē hūana natura: vt totūſimul verbū ⁊ caro: hoc eſt deus et homo:vnigenitꝰ filiꝰ dei diceret̉. Hoc aūt factū ēvt ab illo qͥ creauerat ꝑ id qd̓ nō ꝑierat idqd̓ ꝑierat q̄reret̉: Un̄ ⁊ h̓ ſeqͥt̉: qꝛ ſuauis eſtmiſcricordia tua: ¶ Libera mē qꝛ ege
CVIIInus ⁊ pauꝑ ego ſum: Egeſtas ⁊ pauꝑtas: infirmitas eſt: ex qua crucifixijs eſt.Et cor meū cōturbatuꝫ ē intra meHoc ad illud refert̉ qd̓ ait ꝓpīquāte paſſion: Triſtꝭ ē aīa mea vſqꝫ ad mortē. Sicut vmbra cū declīat ablatꝰ ſū: Hocipſam mortē ſignificauit: Sicut enī ex vmbra declinante fit nox: ſic ex mortali carneſit mors. Et excuſſus ſuꝫ ſic̄ locuſte.Hoc iam in mēbris eiuſ: hoc eſt fidelibuseius conueniētius intelligi exiſtīo. Quodvt aliquanto aꝑtiꝰ poneret: maluit dicere:ſicut locuſte: qͣꝫ ſicut locuſta: Cꝝͣuis ⁊ nūero ſingulari poſſēt accipi etiā ml̓te: ſic̄ illudeſt: Dixit et venit locuſta. Sed eēt obſcurius. Excuſſi ſunt ergo: id eſt fugati a ꝑſecutoribus fideles eiꝰ: Quoꝝ vel multitudinē ſignificari voluit noīe locuſtaruꝫ: velꝙ trāſilier̄t de loco ī locū ¶ Genua meainfirmata ſunt a ieiunio: Legimꝰ dominū chriſtū qͣdragīta dieꝝ habuiſſe ieiuniū. Sꝫ tātū ne valuit in eo illa inedia: vtgenua eiꝰ infirmarēt̉? An̄ ⁊ hoc in mēbriseius: hoc eſt in ſāctis eius: aꝑtius intelligitur. Et caro mea īmutata eſt ꝓpteroleū. Propt̓ gr̄am ſpūalē. Un̄ et chriſt̓ꝰappellat̉ a chriſmate: chriſma aūt vnctioeſt. Caro aūt ꝓpter oleū nō in deteriꝰ ſꝫ inmelius īmutata eſt: hoc ē a mortis ꝯtumelia in gl̓iaꝫ īmortalitatꝭ exurgēs. Cū itaqꝫdixiſſꝫ: genua mea infirmata ſūt a ieiunio:vbi ſignificatū eē arbitror eos qͥ in mēbriseius forteſ videbāt̉: tāqͣꝫ pn̄tia panis quoſuſtētabāt̉ abſtracta in eiꝰ paſſiōe defeciſſevſqꝫ ad negationē: q̄ apparuit ī Petro: tāqͣꝫ ad eos ꝯfirmādos: ne ſuccūbēdo peīt̉caderēt: et caro mea inqͥt immutata ē ꝓpt̓oleū: vt eos a mea morte deficiētes mea reſurrectiōe firmarē: et miſſo ſpūſancto vngerē: qͥ non ad eos veīſſet niſi ego abijſſeꝫ.Hoc enī dixerat: Nō pōt ille veīre niſi egoabiero: et euāgeliſta dic̄: Nōdū erat ſpūsdatꝰ qꝛ Ieſuſ nōdū fuerat gl̓ificatꝰ: Nōdūerat īmutata caro eius: Siue aūt ꝑ aquaꝫꝓpt̓ ablutionē vel irrigationē: ſiue ꝑ oleūꝓpter exultationē ⁊ inflāmationē caritatꝭſignificetur ſpūſſanctꝰ: nō ideo eſt a ſeip̄odiuerſus: qꝛ ſigna diuerſa ſūt. Multū em̄diuerſa ſūt etiaꝫ leo et agnus: et tn̄ vtroqꝫſignificatꝰ ē chriſtꝰ: Leo ꝓpter aliud: Agnus ꝓpter aliud: nō tn̄ aliꝰ: Quia nec fortis ē agnꝰ: nec innocēs leo: chriſtꝰ aūt ⁊ innocēs vt agnus: et fortis vt leo. Dicit aūtapud Iſaia ip̄e Ieſus chriſtus: Spiritus