BſalmusCV

Ip̄e aūt cultꝰ eiꝰ: nō eſt referēdus ad aliabona q̄ dat deus. Tunc enī erit gratuituſ.Ad qd̓ certamen ꝓuocans hoſtis auſus ēdicere deo: Nunqͥd Iob gratis colit deūPorro ſi in ẜuum venūdatꝰ eſt Ioſeph:⁊ humiliatꝰ ⁊ exaltatus locum fecit ad temporalia bona ppl̓o dei vt firmaret̉ ſuꝑ inimicos eius: qͣꝫcomagis Ieſus venūdatus⁊ hūiliatus a fratribus ſuis ẜm carnē: ⁊ exaltatus in cel̓: locū facit ad eterna bōa populo dei triūphāti de diabolo ⁊ angel̓ eiꝰ.Audi gͦ ſemē Abrae: nō de carne gloriās:ſꝫ imitans fidē. Audite ẜui dei et electi deiꝓmiſſionē habentes vite p̄ſentis ⁊ future.A temptationes dure ſunt in hoc ſeculo:Ioſeph in carcere: Ieſum in cruce cogitate. Si rerū tꝑalium ꝓſperitas adiacet: nonꝓpter ip̄am deo: ſꝫ ip̄a vtimini ꝓpter deuꝫ.nec eū exiſtimetis ꝓpter vite huiꝰ neceſſaria coli a cultoribus ſuis: que donat ⁊ blaſphematoribus ſuiſ: ſed q̄rite pͥmum regnūdei ⁊ iuſticiā eius: ⁊ hec omnia apponēturvobis.Explicit Tractatus de psͣ. CIIII.Incipit Tractatus de psͣ. Cv.Salmus centeſimus quītus: etiaꝫip̄e p̄notat̉ All̓a: Et hoc dupliciter. Sꝫ qͥdā dicūt vnū all̓a ꝑtineread finem pſalmi ſuꝑioris: alterū ad huiuspͥncipiū. Et hoc aſſerūt ꝙ oēs alleluiaticipſalmi habeāt in fine all̓a: nō omēs in capite. Un̄ qͥcunqꝫ pſalmus nō hꝫ in fine all̓a:nec in capite volūt eum habere. Ꝙ auteꝫin eius capite videt̉ eſſe: ad finem ſuꝑiorisꝑtinere. Sed nos quouſqꝫ nobis aliqͥbuscertis documentis id verū eſſe ꝑſuadeāt:multoꝝ conſuetudinē ſequimur. Qui vbicūqꝫ legunt all̓a: eidē pſalmo attribuunt:ī cuiꝰ hoc capite inueniūt. Pauciſſimi enīcodices ſunt: qd̓ qͥdem in nullo grecorumrepperi quos inſpicere potui qͥ habeāt all̓ain fine: p̄ter centeſimi ⁊ qͥnquageſimi pſalmi cōtexionē: poſt quē iā nll̓us eſt: qͥ ad eūdē canonē ꝑtinet. Sꝫ neqꝫ hoc poſſet preſcribere cōſuetudini: etiā ſi oēs codices idhaberēt. Fieri enī potuit: vt aliqua ratiōelaudationis dei totus pſalmoruꝫ liber quilibris quinqꝫ cōſtare ꝑhibet̉: Naꝫ vbi ſcriptū eſt: Fiat fiat: ibi fines librorū eē dicūt:poſt omīa que cantata ſunt: vltīo all̓a clauderet̉. Nec ꝓpter finē cēteſimi ⁊ qͥnquageſimi pſalmi neceſſe eſſe video vt omēs alleluiatici in fine habeāt all̓a. Cū enī in capite pſalmi geminat̉ all̓a: cur dn̄s aliqn̄ ſcl̓:

CValiqn̄ bis dicat amen: ⁊ eo mō nō poſſit aliqn̄ ſemel: aliqn̄ bis dici all̓a: neſcio: preſertim qꝛ poſt numeri notā quo pſalmꝰ inſcribitur quotus ſit: velut iſte cēteſimuſquinivtrūqꝫ all̓a poſitum eſt. Debuit aūt vnuꝫponi an̄ ip̄m numerū ſi ad finem ꝑtinet ſuperioris: ⁊ poſt numerū pſalmi ſcribi alterum all̓a: qd̓ ad pſalmū ip̄ius numeri ꝑtinet. Sꝫ fortaſſe ⁊ in hͦ imꝑita p̄ualuit ꝯſuetudo: ⁊ aliqͥd afferri pōt qd̓ adhuc ignoramus: vnde nos magis docere debeat iudicium veritatis: qͣꝫ p̄iudiciuꝫ ꝯſuetudinis.Nūc tn̄ an̄qͣꝫ hoc ꝑdiſcamꝰ: vbicūqꝫ poſtnumeꝝ pſalmi: ſiue ſel̓: ſiue bis ꝯſcriptū inuenimus all̓a: ẜm celeberrimā eccl̓ie ꝯſuetudinem ei pſalmo tribuimꝰ: qͥ eodē numero p̄notat̉: cōfitentes nos arcana oīm titulorum qͥ ſunt in pſalmis ⁊ ordines eorūdēpſalmorū: ⁊ magna eſſe credere: ⁊ nonduꝫſicut volumus penetrare potuiſſe. Uideoaūt iſtos duos cēteſimū qͣrtum ⁊ cēteſimūqͥntum ita int̓ ſe ꝯiunctos: vt in vno eoruꝫqͥ p̄cedit cōmendet̉ ppl̓s dei in electis eiuſ:de qͥbus nulla q̄rela ſit: quos ego arbitroribi fuiſſe: in qͥbus bn̄placitum eſt deo: iniſto aūt qͥ ſequit̉ eos comemoratos qͥ in eodem ppl̓o amaricauerūt: nec tn̄ etiam ip̄isdei miſcd̓iam defuiſſe. Dicunt̉ aūt iſta exeorū ꝑſona qui veniā ꝯuerſi p̄cant̉: ⁊ exempla cōmemorant̉ illorū in qͣs etiā pctōresdiues apparuit miſcd̓ia dei. Incipit gͦ etiāiſte pſalmus ſicut ille.¶ Expoſitio pſalmi.Onfitemini dn̄o. Sed ibi ſeqͥCtur: Et inuocate nomen eius: hicCautem. Qm̄ bonus: qm̄ in ſeculū miſcd̓ia eius. Quapropter pōt h̓qͥdem intelligi etiā confeſſio peccatorum.Nā ⁊ poſt paucos v̓ſus ſequit̉: Peccauimus cū pr̄ibus nr̄is: iniuſte egimꝰ: iniqͥtatem fecimꝰ. Sꝫ in eo qd̓ dicit: Qm̄ bonꝰ:qm̄ in ſeculū miſcd̓ia eiꝰ: laus vtiqꝫ dei eſt:atqꝫ in eius laude cōfeſſio: qͣꝫqͣꝫ etiā cū ſuaquiſqꝫ ꝯfitet̉ peccata: cū dei laude cōfiteridebet: nec alit̓ pia eſt cōfeſſio pctōꝝ: niſi n̄deſperās: ⁊ poſcēs miſcd̓iaꝫ dei. Habet gͦeius laudē: ſiue etiā in v̓bis cū eū bonuꝫ ⁊miſericordē dicit: ſiue in ſolo affectu cuꝫ hͦcredit. Naꝫ ⁊ ille publicanus cuius ſola illa verba commemorata ſunt: Domine ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori: ⁊ ſi nō dixit: quoniam bonꝰ ⁊ miſericors es: vl̓ aliqͥd hmōi:non tamen illud diceret: niſi hoc crederet