PſalmusCIII
PſalmusAccipe illū mōtē vel petrā vn̄ poſſis darevocē tuā: accipe illū. ⁊ inde rigari de ſuperioribus. et effluere de inferioribus. Audihͦ in vno loco. Siue inqͥt mente exceſſimꝰdeo: ſiue tēperātes ſumꝰ vobiſ. Quod ait.mente exceſſimꝰ: vos caꝑe n̄ poteſtis. Exceſſimꝰ oīa iſta carnalia: vos adhuc carnaleſ eſtꝭ. Deo ergo mēte exceſſimꝰ: ⁊ qd̓ enīvidemus cū mēte excedimꝰ: effari nō poſſumꝰ. Ibi enī audiuit ineffabilia verba q̄nō licet homini loqui. Quid ergo inqͥuntilli carnales: illi lepores? Nos non irrigabimur? Ad nos nihil perueniet? Et quōemittet fontes in cōuallibꝰ? Et quō in medio mōtiū ꝑtranſibūt aque? Ad hoc ergoꝑtinet: ſiue temperātes ſumus vobis. Un̄hoc? Quē imitemur? Caritas chriſti īquitcōpellit nos. Tu ꝑticeps verbi: ⁊ ſi hodieſpiritualis. heri carnalis ad carnales dedignarꝭ deſcēdere. cū ip̄m v̓bū caro factūſit vt habitaret in nobis? Benedicamꝰ ergo deū: ⁊ laudemꝰ eū qui rigat montes deſuperioribꝰ ſuis. Inde veniet irrigatio adterraꝫ: inde ⁊ humilia ſaturabunt̉. Sequitur enī. De fructu operū tuoꝝ ſatīabitur terra. Quid eſt. d̓ fructu oꝑum tuoꝝ? Nemo gloriet̉ in oꝑibꝰ ſuis: ſed qͥ gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Gratia tua ſatiat̉ cumſatiat̉: nō dicat meritis ſuis datā gratiamfuiſſe. Si gratia dicit̉. gratis dat̉: ſi operibus reddit̉. merces reddit̉. Gratis ergoaccipe: quia imꝑiꝰ iuſtificaris. De fructuoperū tuorū ſatiabit̉ t̓ra. ¶ Producesfenum iumētis: ⁊ herbā ſeruitutihoīm. Uerū eſt video: agnoſco creaturam: ꝓducit terra fenū iumentis ⁊ herbaꝫſeruituti hoīm: Sed video ⁊ alia iumentaque ſignificāt̉ cum dicit̉: Boui triturantios nō infrenabis. Dicit enī ipſum iumentū. Nūqͥd de bobus ꝑtinet ad deuꝫ? Propter nos ſcriptura ergo dicit. Quō ergo ꝓducit terra fenū iumētis? Quia dn̄s cōſtituit: vt qui euangeliū annūciāt. de euangelio viuant. Miſit p̄dicatores ⁊ ait illis.Oīa que ab ipſis apponunt̉ vobis: māducate. Dignus eſt enim operarius mercede ſua. Cuꝫ enī dixiſſet: que apponunt̉ vobis manducate: ne illi dicerent. improbierimus. ad menſas alienas indigebimus.vis nos eſſe ita frontoſos: non inquit. noneſt illa donatio eorum. ſed veſtra merces.Sed cuius rei merceſ? Quid dant? Quidaccipiūt? Accipiunt ſpiritualia. dant carnalia: dant aurū: accipiunt fenū. Omnis
enim caro fenuꝫ: ⁊ claritas carnis vt flosfeni. Omnia tꝑalia que tibi ſuꝑfluūt ⁊ redundant: fenū iumentorum ſunt. Quare?Quia carnalia ſunt. Audi quoꝝ iumentorum ſit fenū. Si nos vobis ſpiritualia ſeminauimꝰ: magnū eſt. ſi carnalia vr̄a metamuſ. Hoc Apl̓s dixit: talis annūciator tālaborioſus tam impiger. tam exercitatus:vt ipſum fenum donaret terre. Ego inquitnullius hoꝝ vſus ſum. Oſtēdit ſibi deberi. ⁊ nō accepit: nec cōdēnauit eos qui acceperūt quod debebat̉. Condēnandi eniꝫerāt exigētes indebita. nō accipiētes mercedem ſuam: ille tamē ⁊ ipſam mercedemſuam donauit. Non quia alius tibi donauit. non debes alteri: alioquin non erisirrigata terra que ꝓducit fenuꝫ iumentis.De fructu operū tuoꝝ inquit ſatiabit̉ terra: ꝓducens fenum iumentis. Tu noli eēſterilis: ꝓduc fenum iumētis. Si nolūt iumenta fenū tuū? nō te tamē ſterilem inueniant: accipis ſpūalia redde carnalia. Debita ſunt militi. militi reddeſ: prouincialischriſti es. Quis militat ſuis ſtipēdijs vmqͣꝫ? Quis plantat vineam: ⁊ de fructu eiusnō edit? Quis paſcit gregem: ⁊ de lacte eiꝰnō percipit? Non ideo dico: vt iſta fiāt inme. Fuit quidā miles qui etiam ꝓuincialidonaret annonā: ſed tn̄ reddat ꝓuincialisannonā. Ut aūt hinc dicā: potiuſ qꝛ iumēta ſunt. boui trituranti os non infrenabiſ.Producens inqͥt fenū iumētis: et qͣſi hocexponēs adiecit. Et herbā ſeruituti hoīm:Ne nō intelligeres quod dictū eſt. ꝓducēſfenū iumentis: repetitiōe expoſuit quod p̄miſit. Quod eniꝫ dixit ſupra. fenū. poſteaherbā noīauit: qd̓ aūt dixerat iumentis hͦſeruituti hoīm dixit. Ergo ſeruituti ⁊ nō libertati. Ubi ergo ē. vos ī libertatē vocatieſtis? Sꝫ audi eundē ip̄m. Cuꝫ enim liberſim ex omnibꝰ. oīm ẜuū me feci: vt plureslucrifacerē: Et quibꝰ dixit in libertatē vocati eſtis? Et qͥd adiūxit? Tm̄ ne libertatēin occaſionē carnis detis: ſed per caritatēſeruite inuicē. Quos liberos fecerat. ẜuoſfecit? nō cōditiōe ſeruili. ſed tamen chriſtiredēptione: nō neceſſitate. ſꝫ caritate. Percaritatem inquit ſeruite inuiceꝫ. Sed chriſto ſeruimus inuicem ait: non populis carnalibꝰ. non infirmiſ. Bene chriſto ſeruis:ſi ẜuis qͥbꝰ chriſtus ẜuiuit. Nōne d̓ illo dictū eſt. bn̄ ẜuiētē plurimis? In ꝓpheta legit̉: de nll̓o niſi de chriſto accipi ſolet. Aupprie ⁊ in euangelio vocē eius.