PſalmusCIII.

F¶ Sermo primꝰ de prima ꝑte pſal¶ Pretatio.mi.Ie quidē nudiꝰ tertiano quātū meminiſſe dignamī: abundāter refectieſtis. Sed qꝛ nos etiam poſt longūſermonē auidiſſime dimiſiſtꝭ: nō putauimꝰſanctitatē veſtrā hodierni diei debito fraudandā: vt hoc ſit de debito. illud de lucro.Pſalmus qui lectus eſt: ꝓpe totus figurisrerū myſterijſqꝫ cōtexit̉; ⁊ opus habet nonſolū noſtra: ſed etiā veſtra nō parua intentione: qͣꝫqͣꝫ etiā cuncta q̄ dicta ſunt. poſſintad litterā religioſe accipi. Enumerant̉ em̄⁊ ſi nō omnia. multa tn̄ oꝑa dei. q̄ nota ſūtomnibꝰ intuētibus: qui norūt ⁊ ex his q̄ facta ſunt. ⁊ vident̉. illiꝰ inuiſibilia intellectucōſpicere. Uidemꝰ em̄ fabricā mundi amplā quādaꝫ ex celo ⁊ terra ⁊ omniū q̄ in eisſūt; Et ex huiꝰ fabrice magnitudine ac pulchritudine fabricatoris ip̄ius ineſtimabilēmagnitudinē ⁊ pulchritudinē. ⁊ ſi nōdū videmꝰ. iam tn̄ amamꝰ. Non em̄ ceſſauit quinōdum pōt nr̄i cordis puritate cōſpici. an̄oculos nr̄os ponere oꝑa ſua: vt vidētes q̄poſſumꝰ. amemꝰ q̄ videre nō poſſumus: vtip̄ius amoris merito aliqn̄ videre poſſimꝰ.Tn̄ in omnibꝰ q̄ dicta ſūt. querēdus ē etiāintellectus ſpūalis: ad queꝫ ꝑſcrutandū.adiuuabūt nos in chriſti nomīe deſideriaveſtra: quibꝰ qͣſi manibꝰ inuiſibilibꝰ ad inuiſibilē ianuā pulſatis: vt inuiſibilit̓ nobisaꝑiat̉. ⁊ inuiſibiliter intretis: ⁊ īuiſibilit̓ ſanemini. Ergo dicamꝰ omnes.¶ Expoſitō eiuſdē partis.Enedic aīa meaʳ dominum:a.no.b Alloquamur oēs animā noſtraꝫ:qꝛ omniū nr̄m anima. ꝑ vnā fideꝫvna anima eſt. Et omnes nos quicūqꝫ inchriſtū credimꝰ: ꝓpter vnitatē corporis eiꝰvnus homo ſum. Benedic aīa noſtra dominū. Pro tātis bn̄ficijs eiꝰ. ꝓ tam multiset magnis muneribus gratiaruꝫ eius. quemunera inuenimꝰ in hoc pſalmo intenti. etexcuſſa nebula carnalis cogitatiōis: quātūpoſſumꝰ erecta mente. ⁊ quātū poſſumꝰ directa acie: ⁊ quātū poſſumꝰ puro oculo cordis noſtri. quātuꝫ non impedit preſens vita. quātum nō occupāt rerū p̄ſentiū deſideria. quātū nō excecat cupiditas ſecl̓i. Erecti gaudituri ſumꝰ magna. leta ⁊ pulchra.deſiderabilia. ⁊ plena leticie gaudiorumqꝫmunera eius? que iam ille qͥ cōceperat iſtuꝫpſalmū videbat aīo: Et ip̄ius viſionis exultatiōe ructabat dicēs. Benedic aīa mea

CIII.dn̄m. Dn̄e deꝰ meus magnificatus Suaes nimis. Uide magnifica que dicturꝰᶠ veleſt. In quibꝰ magnificis: non vtiqꝫ niſi illelaudādus ē auctor omniū magnificorum.¶ Cōfeſſionē ⁊ decorē induiſti. Odn̄e deus meꝰ qͥ magnificatꝰ es nimis. vn̄magnificatꝰ es nimis? Nōne ſemꝑ magnꝰ?None ſemꝑ magnificꝰ? Nūquid ꝑfectꝰ nōes vt creſcas? Nūquid deficis: vt aliqn̄ minuaris? Sꝫ qꝛ es qd̓ es. ⁊ vere es: vtiqꝫ nōmen tuum dixiſti famulo tuo Moyſi. Egoſum qui ſum: vtiqꝫ magnꝰ es. ⁊ magnitudotua ſempiterna ē: nec cepit. nec deſinit: necab initio tꝑis incipit: nec vſqꝫ ad finē tꝑisexcurrit. nec in medio aliqͥd patit̉: incōmutabilis em̄ magnitudo eſt. Quō gͦ magnificatꝰ es nimiſ. Alius pſalmꝰ admonet nos.Ait em̄. Mirificata ē ſcīa tua ex me. Si recte dicit̉. mirificata eſt ſciētia tua ex me: recte dicit̉. magnificatꝰ es nimis dn̄e deꝰ meꝰex me. Sed hoc adhuc ē querēduꝫ. Ex memagnificat̉ deꝰ meus? Ex me gͦ magnꝰ fit.Docet nos aliqͥd ⁊ quotidiana oratio ſalutis noſtre: Sanctificet̉ nomen tuum? quotidie petimus: quotidie rogamus vt fiat. Sinos quiſqͣꝫ interroget. qͥd eſt qd̓ petitis. vtſanctificet̉ nomē dei: aliqn̄ em̄ ſanctū noneſt vt mō ſanctificet̉: et tamē niſi velimusfieri: nō peteremꝰ vt fieret. Alia em̄ gratulatio: alia oratio. Gratulamur ex eo qd̓ eſt:oramꝰ vt ſit qd̓ nōduꝫ eſt. Quid eſt gͦ? ſanctificet̉ nomē tuū? Et intelligamꝰ qd̓ hic dictū eſt. Dn̄e deus meꝰ magnificatus es nimis: hoc eſt. ſanctificet̉ nomē tuū. ſanctumſit apud homīes nomē tuū. Sanctū eſt em̄ſemꝑ nomē tuum: ſed quibuſdā immūdisnōdū eſt ſanctū nomē tuū. Dicit .n. apl̓us.Oīa mūda mūdis: immūdis aūt ⁊ infidelibꝰ nihil eſt mūdū. Si īmundis ⁊ infidelibus nihil eſt mūdū: quero cauſaꝫ. Sed qͥbuſdā immūdis nōduꝫ eſt cauſa: ſꝫ pollutaſunt inqͥt eorū ⁊ mens et cōſciētia. Si nihilē mūdū eis nec deꝰ: niſi forte putatꝭ mūdūvideri deū illis qui quotidie blaſphemant̉eū. Si mūdꝰ ē placeat: ſi placet laudet̉. Siāt blaſphemat̉ diſplicet: ⁊ ſi diſplicet. quōtibi p̄t mūdꝰ eē qͥ tibi diſplicet? Quid gͦ rogamꝰ: Sanctificet̉ nomē tuū. in illis hominibus. qui ꝑ infidelitatē nondū habēt nomen dei ſanctū: quibꝰ nondū eſt ille ſanctꝰqui ꝑ ſe ⁊ in ſe ⁊ in ſanctis ſuis ſanctus eſt;Rogamus pro genere humano: rogamusꝓ orbe terrarū. ꝓ omnibꝰ gentibꝰ quotidieantibus: qꝛ non rectus

Alia lr̄a.t dn̄o-

Alia lr̄a.ſ vehemēter.