PſalmusCII.

Pſalmūpeccatores: non inuenirē cōfeſſores. Ergote deus longanimitate ſua parcēdo ad penitentiā adducit̉: tu autem quotidie dicis:finit̉ hodiernꝰ dies. ⁊ ſic ero ⁊ craſtino dienō em̄ cras erit vltimus ⁊ tertio die: ⁊ ſubito venit ira eius. Fratres nō tardetis conuerti ad dn̄m. Sūt em̄ qui p̄parant cōuerſionem ⁊ differūt: ⁊ fit in illis vox coruina.cras. cras. Coruꝰ de arca miſſus: nō eſt reuerſus. Nō querit deus dilationē in vocecoruina: ſed ꝯfeſſionē in gemitu colūbino.Miſſa colūba reuerſa ē. Ꝙͣdiu cras. craſObſerua vltimū cras: qꝛ ignoras quod ſitvltimum cras. Sufficiat qd̓ vixiſti vſqꝫ adhodiernum peccator. Audiſti? Sepe ſolesaudire: audiſti ⁊ hodie. Ꝙ qͦtidie audis:tā quotidie nō corrigeris. Tu em̄ ẜm duriciā cordis tui. ⁊ cor impenitēs theſaurizastibi irā in die ire ⁊ reuelationis iuſti iudicijdei: qͥ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Nō ſictibi videat̉ deꝰ miſericors: vt nō videat̉ etiuſtꝰ. Miſericors ⁊ miẜator dn̄s. Audio ⁊gaudeo: ita dicꝭ: audi ⁊ gaude. Adhuc addidit. lōganimis ⁊ multū miſericors: ⁊ ī extremo: ⁊ verax. Gaudes ad verba ſuꝑiora:ad vltimū treme. Sic miſericors ⁊ loganimis eſt: vt ſit ⁊ verax. Cū tibi theſaurizaueris irā ī die ireʸ nōne exꝑieris iuſtū quē cōi. tēpſiſti benignū? ¶ Nō in finē iraſce-tur: neqꝫ ineternumʳ indignabit̉.Quia ⁊ qd̓ viuimꝰ in flagellis ⁊ correctiōemortalitatis. de indignatiōe ip̄iꝰ eſt: de pena hoc habemꝰ primi peccati. Fratres meinō ſolū cogitare debemꝰ vt futuras minasip̄ius euadamꝰ: ſed ⁊ p̄ſentē irā? qꝛ ⁊ iſta iraip̄ius ē: cuiꝰ ⁊ ſe ⁊ nos fuiſſe dicit filios apoſtolꝰ. Ait quippe. Fuimꝰ em̄ ⁊ nos aliqn̄ natura filij ire: ſicut ⁊ ceteri. Ergo ex ira ip̄iꝰ ēꝙ hic homo ꝑegrinat̉: qd̓ laborat. Nō ē exira ip̄iꝰ fratres mei. In ſudore vultus tui. ⁊ī labore edes panē tuū. ⁊ terra ſpinas ⁊ tribuloſꝑiet tibi; Ab auctore nr̄o dcm̄ ē. Autſi eſt aliud vita noſtra: ſi poteris cōuerteread aliquā voluptatē. vbi ſpinas non ſentias? Elige qd̓ voluerꝭ: eſto auarꝰ luxurioſꝰᶻvt duo iſta ſola nō dicamꝰ. adde tertiū: ambitioſus. In honorū cupiditate quāte ſpine? In luxuria libidinū quāte ſpine? In ardore auaricie quāte ſpine? Amores turpesqͣntas moleſtas hn̄t? Quātas ſollicitudīeshic in iſtā vita? Omitto gehennā. Uide neiā ip̄e tibi gehe̓na ſis. Hoc .n. totū frēs meide ira ip̄iꝰ ē: ⁊ cū te ꝯuerteris vt iuſte agas.nō poteris niſi laborare in terra: ⁊ non finit̉

labor: niſi cum finita fuerit via. Oportet invia laborare: vt ī patria gaudeamꝰ. Ergoconſolat̉ ꝓmiſſione ſua laborem tuum. ſudorem tuū. moleſtias tuas: ⁊ dicit tibi. Nōin finem iraſcet̉: neqꝫ ineternū indignabit̉.¶ Non ẜm peccata noſtra fecit nobis. Deo gratias: quia hoc voluit. Nonqd̓ merebamur accepimus. Non ẜm peccata noſtra fecit nobiſ. Neqꝫ ẜm iniquitates nr̄as retribuit nobis. ¶ Qm̄ẜm altitudine celi a terra: cōfirmauit dominꝰ miſericordiā ſuam ſuꝑtimentesᶠ eum. Confirmauit dominusmiſericordiam ſuam ſuper timentes eum.Scd̓m quid? Scd̓m altitudinē celi a terra.Quid dixit? Si aliquādo poteſt celuꝫ abſcedere a ꝓtectione terre: aliquādo poteritdeus non ꝓtegere timentes ſe. Attende et̓celum: vbiqꝫ atqꝫ vndiqꝫ ꝓtegit terram: etnulla pars terre eſt que nō celo protegat̉.Peccant homines ſub celo: faciunt omniamala ſub celo: tamē protegunt̉ celo. Indelux ad oculos: inde aer. inde ſpiritus. indepluuia ad terrā ꝓpter fructus: inde omnismiſericordia a ceio. Tolle auxiliū celi aterra: ſtatī deficiet. Sicut ergo ꝓtectio celi ꝑmanet ſuper terrā: ſic ꝓtectio domini permanet ſuꝑ timentes eum. Times deum: ſupra te eſt ꝓtectio ip̄ius. Sed forte flagellaris. ⁊ putas quia deſeruit te deꝰ: ſi deſeruitꝓtectio celi terram. qm̄ ẜm altitudineꝫ celia terra cōfirmauit dominꝰ miſericordiā ſuāſuper timentes eum. Et quid fecit? Quianon ſcd̓m peccata noſtra retribuit nobis.¶ Quātum diſtatᶠ oriens ab occirdente: longe fecit a nobis eſſeᶠ pecjcata noſtra. Scd̓m altitudinē celi a terſira: confirmauit dominꝰ miſericordiā ſuamſuꝑ nos. Dixi quare? Propter ꝓtectionē.Unde? Quātum diſtat oriens ab occidente: longe fecit a nobis eſſe peccata noſtra.Nouerunt qui ſacramēta ſciunt: tamen qd̓omnes audire poſſunt dico. Quādo peccatū remittit̉: occidunt peccata tua: oriturgratia tua. Peccata tua tanqͣꝫ in occaſuſunt: gr̄a qͣ liberaris ī ortu ē. Ueritas de terra orta ē. Quid ē veritas de t̓ra orta ē? Nata eſt gr̄a tua; occidūt peccata tua: īnouaris quodāmō. Ad ortū attēdere debes: aboccaſu auerti debes. Auertere a pctīs tuiſ:cōuertere ad gr̄aꝫ dei. Illis occidētibꝰ. ſurgis ⁊ ꝓficis. Sꝫ ꝑs celi q̄ ſurgit: rurſū ī occaſū it. Nō vndecūqꝫ pn̄t ſil̓itudines duciad ꝑfectū? pn̄t colliniari ip̄e res rebꝰ ad qͣꝫ

Alia lr̄a.f ꝑpetuū.ī cōminabit̉

Alia lr̄a.fortus.⁊ nō habet.r iniqͥtatesſtras.

Alia lr̄a.corroborat

t ſe.