Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCII.

Pſalmusdiā iniquo: tanqͣꝫ iniquo. Naꝫ ip̄m iniquū inquātū iniquꝰ ē ne ſuſcipias: id eſt nequaſi intentiōe amore iniquitatis illiꝰ ſuſcipias eum. Naꝫ ꝓhibitū eſt dari peccatori: et ſuſcipere peccatores. Et quo omnipetenti te da? Et quomō. ſi eſurierit inimictuus ciba illum? Quaſi contraria vident̉:ſed aperiunt̉ in nomīe chriſti pulſantibꝰ: etmanifeſta erūt querētibꝰ. Ne tradas peccatori ne ſuſcipias peccatorē: tn̄ omni petenti te da. Et ſi peccator eſt qui te petit: da tanqͣꝫ peccatori. Qn̄ das tanqͣꝫ peccatori? Qn̄ in quo peccator ē. hoc tibi placetvt des: deū offendis. Paululū attēdat caritas veſtra donec euoluat̉ res etiā exēplismultū vtilis ad intelligendū. Hoc dixieſurierit neſcio quis: ſi habes vn̄ des da.Si vides dandū eſſe ad ſubueniendū da:ne pigreſcāt in hoc viſcera miſericodie: qꝛtibi peccator occurrit. Tibi em̄ peccator occurrit. Cum dico. occurrit tibipeccator: duo noīa dixi. Hec duo noīaſuꝑflua ſunt. Buo nomīa: alid̓ qd̓ homo:aliud qd̓ peccator. Qd̓ opus dei ē: qd̓peccator opus homīs eſt. Da oꝑi dei: nolioperi homīs. Et quō inqͥt me ꝓhibes dareoꝑi homīs? Quid ē dare oꝑi homīs? Peccatori dare ꝓpter peccatū: placenti tibipter peccatū. Et qͥs hoc faciet inqͥs? Quishoc faciet? Utinā nemo. vtinā pauci: vti publice. Qui venatoribꝰ donāt̉ qͣredonant? Dicāt mihi. Quare donat venatori? Hoc in illo amat in quo nequiſſimꝰ eſt:hoc ī illo paſcit. hoc in illo veſtit. ip̄aꝫ neqͥciam publicā ſpectaculis omniū. Qui donat hiſtrionibꝰ. donat auguribꝰ. donatmeretricibꝰ: quare donat? Nūquid ip̄ihomībꝰ donāt? tn̄ ibi attendūt naturāoꝑis dei: ſꝫ nequiciaꝫ oꝑis hūani. Uis videre quid honores in venatore qn̄ illū veſtis? Dicat̉ tibi. ſis talis. amas illū. gaudesad illū: vis quodāmodo expoliare te. illūveſtire. Noli cum iniuria accipere: ſi tibi demeretricibꝰ dicat̉. tales ſint filie tue. Iniuria eſt inqͥſ. Quare iniuria eſt. niſi qꝛ illa iniquitas? Quare iniuria: niſi qꝛ illa turpitudo? ergo donas das fortitudini:ſed turpitudini. Quō ergo qui venatori donat: homī donat. ſꝫ arti nequiſſime? Naꝫſi homo tm̄ eſſet venator eſſet: donares. Honoras in eo vitiū naturam.Sic cōtra. ſi des iuſto. ſi des ꝓphete. ſi desdiſcipulo chriſti aliqͥd cuiꝰ indiget. et nonibi cogites. qꝛ diſcipulꝰ chriſti eſt. qꝛ mini-

CII.ſter ē dei. qꝛ diſpēſator ē dei; ſed cogites ibialiud cōmodū temporale. vt fortaſſe cauſetue neceſſarius. quando fuerit venalis tibiſit. quia ei aliquid porrexiſti: tu dediſti iuſto ſi ſic dederis. qͣꝫ ille dedit homīquādo dedit venatori. Res cariſſimi inpromptu poſita eſt: puto qꝛ et ſi obſcurafuit iam manifeſta eſt. Ad hoc dn̄s te conſtrinxit diceret. Qui receꝑit iuſtū: ſufficeret. Sed qꝛ poteſt recipi iuſtꝰ alia intention putat̉ ꝓdeſſe poſſe ad aliquid temporale: forte ad ſupplendā cupiditatē. fortead adiuuanduꝫ vt homo circūueniat̉: autopprimat̉: qꝛ tale miniſteriū de illo queris.forte ꝓpterea ſuſcipis: negauit tibi mercedem iuſti. niſi additamēto. Ait em̄. Quireceperit iuſtū in nomīe iuſti. mercedē iuſtiaccipiet: id eſt ideo recipiēs qꝛ iuſtus eſt: Etqui receꝑit ꝓphetā tm̄ reciꝑe ꝓphetaꝫ.ſed in nomīe ꝓphete. hoc ī illo honorās qd̓ꝓpheta eſt: ad extremū qui dederit calicemaque frigide vni ex minimis iſtis tm̄ in nomine diſcipuli. id eſt ꝓpterea qͥa diſcipulchriſti eſt. ꝓpterea qꝛ diſpēſator ſacramētieſt. amen dico vobis ꝑdet mercedē ſuā.Quō ergo intelligis. qui receperit iuſtumin nomīe iuſti. mercedē iuſti accipiet: Sicintellige. receꝑit peccatorē in nomīe peccatoris ꝑdet mercedē. Ergo fratres exercęte miſericordiā: eſt aliud vinculū caritatis. eſt alid̓ vehiculū quo ꝑducamur īhac vita ad illā patriā. Extendite dilectio vſqꝫ ad inimicos: ſecuri eſtote. venitchriſtꝰ cui tāto an̄ dictū ē. Ex ore infantiūlactentiū ꝑfeciſti laudē: vt deſtruas inimi vīdicatorē: Qd̓ nōnulli codices defenſorē hn̄t: ſꝫ veriꝰ vltorē. vidicatorē. Deſtruere voluit dn̄s vindicatorē. id ē ſe voluit vīdicare: vt illi dimittantur peccataſua. Quid inqͥs? Bormiet diſciplīa? Auferet̉ oīs correptio? auferet̉. Quid em̄ luxurioſo filio facturꝰ eſ? caſtigab̓?verberabis? Seruū ip̄m tuū ſi male viuētem videris: pena aliqͣ. verberibꝰ refrenabis? Fiat hoc fiat: admittit deꝰ. īmo rep̄hendit ſi fiat: ſed aīo dilectiōis fac.aīo vltiōis. Ubi aūt potētiores aliqͣs iniurioſos paſſus fueris: vbi tibi nec corrigerediſciplina licet. nec forte etiā monere aūtcipere: tolera. ſecurꝰ tolera. Audi euāgeliūquō lectū eſt. Beati eritis cuꝫ vos ꝑſecutifuerit homīes dixerit aduerſuꝫ vos om̄emalū mētiētes ꝓpter nomē meū. Et ibi addidit ꝓpter qͥd: ne merito tuo accipias ma-