ſalmusCI

Fin arboribꝰ: ad hoc vt de loco eminētiorelōge videat̉. Syon gͦ ſpeculatio: eccl̓ia ſpeculatio. Un̄ ſpeculatio? Lōge videre: hocē ſpeculatio. Labor eſt em̄ an̄ me donec intro eā in ſanctuariū dei: ⁊ intelligā in nouiſſima. Qualis ſpeculatio intellige̓ in nouiſſima? Trāſire mare vidēdo. nō nauigādo:⁊ habitare in extremis marꝭ. id eſt ibi pone̓ſpem in eo qd̓ erit finito ſeculo. Ergo ſi eccleſia ſpeculatio: vbi iam annūciat̉ nomēdn̄i? Nō ſolū nomē dn̄i in hac ſyon annūciat̉: ſed ⁊ laus eiꝰ inqͥt in hieruſalē. Et quōannūciat̉. Audi. ¶ Incōueniēdo populos in vnū: ⁊ regna vt ſeruiantdn̄o. Un̄ hoc factū: niſi ſanguine mortificatoꝝ? Un̄ hoc factū: niſi gemitibus cōpeditorū? Exauditi gͦ ſunt qͥ erant in p̄ſſura ⁊hūilitatē: vt eſſet noſtrꝭ tꝑibus eccl̓ia in tāta gloria quā videmus. vt iā regna q̄ ꝑſeq̄bant̉. ipſa ſeruiāt dn̄o. ¶ Reſpondit eiin via fortitudinis ſue: Cui rn̄dit: niſi dn̄o? Quis reſpōdit? Suꝑ videamꝰ. Etlaus eius eius inqͥt in hieruſalē: In ꝯueniendo ppl̓oſ in vnū: ⁊ regna vt ſeruiāt dn̄o.Reſpōdit ei in via fortitudinis ſue. Quęilli reſpōdit: aut qͥs ei reſpōdit in via fortitudinis ſue? Queramꝰ gͦ primū qͥs reſpondit: ⁊ ſic q̄ramus q̄ ſit via fortitudinis eiꝰ.Suꝑiora verba indicāt rn̄diſſe ei: aut laudeꝫ eiꝰ. aut hieruſalē. Suꝑ em̄ dixerat Etlaus eiꝰ in hieruſalē: In ꝯueniendo ppl̓osin vnū. ⁊ regna vt ſeruiāt dn̄o. Reſpōditei. nō poſſumus dicere regna: qꝛ reſpōderūt dixiſſet. Rn̄dit ei. n̄ poſſumꝰ dice̓ ppl̓i:qꝛ ⁊ hic reſpōderūt dixiſſet. Quia gͦ reſpōdit ei. Singularē numerū querimꝰ ſuꝑius.⁊ nō inuenimꝰ: niſi aūt laudē eiꝰ. aut hieruſalē. Et qꝛ hoc ambiguū eſt vtrū laus eiꝰ.an hieruſalē: ẜm vtrūqꝫ tractemꝰ. Quō eireſpondet laus eiꝰ? Qn̄ ei gratias agūt vocati ab illo. Ille em̄ vocat. noſ reſpōdemꝰ:nō voce ſed fide: nō lingua ſed vita. Si .n.vocat te deus. ⁊ p̄cipit. ⁊ tu male viuisⁱ vocationi eius nō reſpōdes. nec laus eiꝰ rn̄det ei de te: qꝛ ſic viuis vt ille nō laudetur.ſed potiꝰ blaſphemet̉ ꝑ te. Cū aūt ſic viuimus. vt ꝑ nos laudet̉ deꝰ: reſpōdit ei lauseiꝰ de vocatis ⁊ ſctīs eiꝰ. Reſpōdit ei hieruſalē. Uocata ē em̄ ⁊ hieruſalē. Et primahieruſalē noluit audire: ⁊ dictuꝫ ē ei. Eccedimittet̉ vobis domꝰ vr̄a deſerta. Hieruſalē hieruſalē clamat. ⁊ nō rn̄det̉: quotienſvolui ꝯgregare filioſ tuos tāqͣꝫ gallina pullos ſuos ſub alas ſuas. ⁊ noluiſti. nō reſpō

det̉. Pluit̉ deſuꝑ ⁊ ꝓ fructu ſpine ꝓferunt̉.At vero illa hieruſalē de qͣ dictū eſt Letare ſterilis q̄ nō paris erumpe ⁊ clama q̄ nōparturis qm̄ multi filij deſerte magꝭ qͣꝫ eiꝰque habet viꝝ: reſpondit ei. Quid ē rn̄ditei? Nō ꝯtēpſit vocantē. Quid eſt rn̄dit eiIlle pluit: illa fructū dedit. Reſpondit ei.Sꝫ vbi; In via fortitudinis ſue. Nūqͥd inſe? Nā quid eēt in ſe. aut quā vocē haberetin ſe. de ſe. niſi ſolā vocē peccati. vocē iniqͥtatis? Excute vocē ip̄ius? quid inuenis niſi tumultū? Ego dixi dn̄e miſerere mei: ſana aīam meā. qꝛ peccaui tibi. Porro ſi iuſtificata eſt: reſpōdit ei nō ex meritis ſuis. ſꝫex manibꝰ ſuis. Ubi? In via fortitudinisſue. Chriſtꝰ ē: ipſe eſt. Ego ſū inqͥt via: veritas ⁊ vita. Sꝫ ante reſurrectionē nō agnoſcebat̉ a ppl̓o ſuo: ⁊ maxīe crucifixꝰ ex infirmitate latuit qͥs eſſet: donec fortꝭ reſurgendo appareret. Nō ei gͦ rn̄dit eccl̓ia in via infirmitatis. ſꝫ in via fortitudinis ſue: qꝛ poſtreſurrectionē vocauit eccl̓iaꝫ de toto orbeterrarū. iā nō infirmꝰ in cruce. ſꝫ fortꝭ in celo. Nō em̄ laus fidei chriſtianoꝝ eſt. qꝛ credūt mortuū chriſtū: ſꝫ qꝛ credūt reſurrexiſſe chriſtū. Nā mortuū ⁊ paganꝰ credit. ⁊ hͦtibi ꝓ crimine obijcit. qꝛ in mortuū credidiſti. Que igit̉ laus tua? Crede̓ reſurrexiſſechriſtū. ⁊ ſꝑare te reſurrectuꝝ eē ꝑ xp̄m: hͨē laus fidei. Si em̄ crediderꝭ in corde tuoqꝛ dn̄s eſt xp̄s Ieſus. ⁊ ꝯfeſſus fueris oretuo. qꝛ deꝰ ſuſcitauit eū a mortuis: ſaluꝰ erꝭ.Nō ait. ſi ꝯfeſſus fueris. qꝛ deꝰ eū tradiditoccidendū: ſꝫ qꝛ eū deus ſuſcitauit a mortuis. ſi ꝯfeſſus fueris tūc ſaluꝰ eris. Corde .n.credit̉ ad iuſticiā: ore autē cōfeſſio ſit ad ſalutē. Quare aūt credimꝰ ⁊ mortuū? Quiacrede̓ eū reſurrexiſſe nō poſſumꝰ: niſi priusmortuū fuiſſe credamꝰ. Quis em̄ reſurgit:niſi mortuꝰ fuerit? Quis exꝑgiſcit̉? niſi pͥusdormierit? Sꝫ nunqͥd qͥ dormit nō adijcietvt r̄ſurgat. Hec ſides ē chriſtiāoꝝ. In hacgͦ fide ī qͣ cōgregata ē eccl̓ia: ml̓ti illi filij deſerte magꝭ qͣꝫ eius q̄ hꝫ virū. Rn̄dit ei. Dixit ei laudē ẜm eiꝰ p̄cepta in via fortitudīseius: nō in via infirmitatis eius. Quō eī reſpōderit: iam ſupra audiſtis. In ꝯueniendo ppl̓os in vnum: ⁊ regna vt ſeruiāt dn̄o.In hoc ei gͦ reſpondit in vnitate. Qui aūtnō eſt in vnitate nō ei reſpondet. Ille eniꝫvnus eſt: eccleſia vnitas. Nō reſpōdit vni:niſi vnitas. Sed exiſtūt qui dicat. Iam hͦfactū ē: reſpōdit ei: in oībus gentibꝰ eccl̓iapariēs filios plures: qͣꝫ illa q̄ habebat viꝝ.

Alia lr̄a.freges.

Alia lr̄at virtutis