PſalmusCI

Femanducaui: ⁊ potū meuꝫ cum fletu miſcea. bam. ¶ A facie ire ⁊ indignationisas tue: qm̄ leuaſti. eliſiſti me. Ip̄a eſt illa ira tua dn̄e in Adam: ira cū qua omnesnati ſumus. cui naſcendo coheſimꝰ: ira deꝓpagine iniquitatis. ira de maſſa peccati:ſcd̓m quā dicit Apl̓us Fuimus ⁊ nos aliquādo natura filij ire. ſic̄ ⁊ ceteri. Et vn̄ dicit dn̄s Ira dei manet ſuꝑ eum: qꝛ nō credit in vnigenitū filiū dei. Non em̄ ait Iradei veniet ſuꝑ eum. ſed manet ſuper eū: qꝛnō tollitur in qua natus eſt. Quare ergoEt qͥd ſibi vult vox iſta: qm̄ leuaſti. eliſiſtime? Nō em̄ ait. qm̄ leuaſti ⁊ eliſiſti me: ſedqm̄ leuaſti. eliſiſti me. Ideo eliſiſti: qꝛ leuaſti. Unde hoc? Homo in honore poſitus:factus eſt ad imaginē dei. Leuatꝰ in hunchonorē. erectus a puluere: erectus a terra:accepit animā rationalē. p̄poſitus eſt rationis ipſius viuacitate oībus beſtijs. peccribus. volatilibus. piſcibus. Quid em̄ horū habet intelligentie rationē? Quia nullūhorū factū eſt ad imaginē dei. Quō nullūhorum habet hunc honorē: ſic nullū horūhabet hāc miſeriā. Quid em̄ pecus plāgitd̓ peccato? Que auis timet gehenna igniseterni? Quia nulla ei participatio beate vite: nulli ſtimuli miſeriaruꝫ. Homo autē qͥafactus eſt qui ſit in beata vita. ſi bene vixerit: ideo erit in miſera vita. quia male vixit.Ergo qꝛ leuaſti. eliſiſti me: ideo ſequit̉ mepena. quia dediſti mihi liberum arbitriū.Si em̄ mihi nō dediſſes liberum arbitriū.⁊ ꝑ hanc rationē pecoribus me nō faceresmeliorē: non me ſequeretur dānatio iuſta.Peccantē gͦ ꝑ arbitriū liberū leuaſti me: ⁊per iuſticie iudicium eliſiſti me. ¶ Diesmei ſicut vmbra declinauerūt. Potuerunt em̄ eſſe dies tui nō declinantes: ſitu a die vero nō declinaſſes. Declinaſti: ⁊accepiſti dies declinātes. Quid mirū ſi dies tui facti ſunt ſimiles tui? Ipſi ſunt em̄ dies declinātes quia deuiaſti: qui ſunt diesfumi. qꝛ tumuiſti. Supra em̄ dixerat Defecerūt ſicut ſumus dies mei: ⁊ nunc dicitDies mei ſicut vmbra declinauerunt. Inhac vmbra agnoſcēdus eſt dies. ī hac vmbra vidēda eſt lux: ne poſtea ſera ⁊ infructuoſa penitentia dicat̉. Quid nobis ꝓfuitſuꝑbia: ⁊ diuitiarū iactātia. quid contulitnobis? Tranſierunt omnia tanqͣꝫ vmbra.Modo dicit Trāſibūt omnia tanqͣꝫ vmbra: ⁊ nō tu trāſeas tāqͣꝫ vmbra. Dies meijͣ. ſicut vmbra declinauerūt: Et egoⁱ velut

CIfenum arui. Quia ⁊ ſupra dixerat Percuſſuꝫ eſt ſicut fenū ⁊ aruit cor meū: ſed reuireſcet fenū irrigatum ſanguine ſaluatoris. Ergo ſicut fenum arui ego homo poſtillā preuaricationē: hoc ego iuſto iudiciotuo. Tu autē quid? ¶ Tu vero domi­ tne ineternū permanes: Mei dies ſifcut vmbra declinauerūt: ⁊ tu ineternū permanes Temporalē ſaluet eternus. Nō em̄qꝛ ego cecidi: ⁊ tu ſenuiſti Viges ad me liberandū: qui viguiſti ad me humiliandum.Tu vero domine ineternum ꝑmanes. Etmemoriale tuum in generatione ⁊generatione. Memoriale tuū: quia nōobliuiſceris in generationē. nō vnam. ſedgenerationē ⁊ generationem. Promiſſio.nem quippe habemus vite preſentis ⁊ future. ¶ Cū exurgēs miſereberis ſy2on:ᶠ quia venit tempus vt miſerearis eius. Quod tempus? Cum autē ve­ renit plenitudo temporis: miſit deus filiū ſu vum factuꝫ ex muliere factū ex lege. Et vbiſyon? Ut eoſ qui ſub lege erant redimeret.Primitus em̄ iudei: inde aūt apoſtoli. inde illi pluſqͣꝫ quingenti fratres: inde illa deīceps multitudo. cui erat anima vna ⁊ corvnum in deū. Ergo tu exurgens miſereberis ſyon: quoniā venit tempus vt miſerearis eius. quoniā venit tempus. Quod tempus? Ecce nunc tp̄s acceptabile: ecce nūcdies ſalutꝭ. Quis hͦ dicit? Seruꝰ dei Paulus: edificator qui dicebat. Dei edificiumeſtis: qui dicebat. Sicut ſapiēs architectfundamētū poſui: ⁊ fundamentū aliud nemo pōt ponere. preter id quod poſitū eſt:qd̓ eſt chriſtus Ieſus. Ergo ⁊ hic quid dicit? ¶ Omᶠ beneplacitū habuerunt⁊ſerui tui in lapides eius. In lapidesᵗcuiꝰ? In lapides ſyon. Sed ſunt ibi ⁊ nōlapides. Cuiꝰ nō lapides? Ergo quid ſeqͥtur? Et pulueris eius miſerebūtur.īAgnoſcamꝰ lapides in ſyon: agnoſcampuluerē in ſyon. Non em̄ dicit: lapidū eius miſerebunt̉. Sed quid ait? Quoniā beneplacitū habuerūt ſerui tui in lapides eius: ⁊ pulueris eius miſerebunt̉. Beneplacitū habuerūt in lapides eius: puluerꝭ autem miſerebūtur. Intelligo lapides ſyonomnes ꝓphetas. ibi premiſſa eſt vox p̄dicatiōis: inde ſumptū eſt euangelicū officium. ꝑ illud p̄coniū cognitus eſt chriſtus.Ergo ſerui tui beneplacitū habuerūt in lapides ſyō. Sꝫ illi p̄uaricatores recedētesa dn̄o maliſqꝫ factꝭ ſuis offendētes creato

Nullū.

Alia lr̄a.t qꝛ eleuāsalliſiſti.

Alia lr̄a.ſicut.

Alia lr̄a.terre.

Alia lr̄aſplacuer̄t ẜuletuis lapides.

Alia lr̄a.f qꝛ tp̄s mūſerendi eius ꝙvenit tempus

Alia lr̄a.f autem.f nō habet.