Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusX CVV.

tem. Hoc titulo predicto iam in ip̄o textupſalmi expectabat̉ fortaſſe qui lapides p̄ciderent̉ de montibꝰ: que moles attraharent̉: fundamēta iacerent̉: que trabes imponerent̉: que colūne erigerent̉. Nihil horū cantat: ſi aliud aliquid: ergo cōſonat pſalmus titulo ſuo: aliud portat ī fronte: alid̓in voce: īmo nihil aliud: ſed intellectoresrit. Loquit̉ em̄ de edificatione domꝰ. Oēslapides ip̄ius domus intelligāt quod cantarunt. Edificat̉ enim domus deo: non illoloco vbi edificauit Salomon. Edificauitem̄ templū: de ip̄o templo audiſtis modoque dixerit dn̄s: cum ſaxa templi et molesingētes admirarent̉ diſcipuli: indicauerūtdn̄o admirationē ſtuporē ſuum. Et dn̄sillis: Amē amē dico vobis relīquet̉ hiclapis ſuꝑ lapidē qui deſtruat̉. talisedificatur domus. videte vbi edificat̉:quia non vno loco aliqua in parte. Sic em̄incipit. Expoſitio pſalmi.Antate dn̄o canticuꝫ nouū:c Icantate dn̄o omnis terra. Sꝫcanticū nouū cantat oīs terra: ſicedificat̉ cum cantat: Ip̄m cantare: edificare eſt: ſed ſi non vetus cantet. Uetus cātatcupiditas carnis: nouū cantat: caritas dei.Quicqͥd cantaueris de cupiditate vetuscantas: ſi ſonat in ore verba cātici noui: non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris.Meliꝰ eſt vt nouus taceas: qͣꝫ vt vetꝰ cantes: qꝛ ſi fueris nouus tacueris: auribꝰ hominū ſonat. cor tuū tacet canticum nouū: ꝑuenit ad aures dei te fecithominē nouū. Diligis taces: dilectio ip̄avox eſt ad deū: ip̄a dilectio canticū nouūeſt. Audi qꝛ canticū nouū eſt. Dicit dominus: Mādatū nouū do vobis: vt vos inuicem diligatis. Omnis terra cantatticū nouū. Ubi edificat̉ domus? Oīs terra eſt domꝰ dei. Si oīs terra domꝰ dei:heret omni terre: ruina ē: domꝰ. Ruinailla vetus: cuiꝰ vmbrā habebat templū illd̓vetus. Ibi em̄ diruebat̉ vetuſtas vt nouitas edificaret̉. Et quomō diruit̉ vetuſtas?Amē dico vobis inqͥt: non relinquet̉ lapisſuꝑ lapidē qui deſtruet̉. Lapis chriſtuseſt. Dicit aūt apl̓us: Quotqͦt in chriſto baptizati eſtis: chriſtū induiſtis. Si chriſtuminduit quiſqͥs baptizat̉ in chriſto: qͥs ponitlapidem ſuꝑ lapidē: niſi qui baptiſmū ſuꝑbaptiſmū imponit? Sed nolite terreri: nonrelinquet̉ ono-

bricā nouā: que edificatur poſt captiuitatēſic colligunt̉: ſic illos caritas ī vnitateſtringit: vt ſit lapis ſuꝑ lapidē: ſed vnuslapis ſint oēs lapides. Ne miremini hoc fecit canticū nouū: id eſt hoc fecit innouatiocaritatis. Ad ip̄am ſtructurā nos cōpingit apl̓us: in illa vnitate nos conſtrictos:cōpaginat dicens: Sufferētes inuicē in dilectiōe: ſtudētes ſeruare vnitatē ſpūs: ī vinculo pacis. Ubi vnitas ſpiritꝰ: vnꝰ lapis:ſed vnus de multis factus. Quō de multꝭfactus? Sufferēdo inuicē in dilectiōe. Edificat̉ ergo domꝰ dn̄i dei noſtri: edificat̉: hocſit: hoc agit̉: hoc voces iſte agūt: hoc lectiones: hoc p̄dicatio euāgelij: toto orbe terrarū adhuc edificat̉. Creuit multū domushec: multas gentes impleuit: nōdū tamēomnes gentes occupauit: creſcēdo ml̓tastenuit: omnes occupatura eſt: contradicit̉ ab eis qui domeſticos eius ſe eſſe gloriant̉: dicit̉: iam decreuit: adhuc creſcit: adhuc crediture ſunt oēs gentes nondū crediderūt. Ne qͥs dicat: Et illa ligua creditura eſt? Et barbari credituri ſunt? Et qͥd ſibivult ſpirituſſanctus apparuit in linguisigneis: niſi quia nulliꝰ lingue duricia eſt: q illo igne ſoluatur? Neqꝫ em̄ habemꝰiam ml̓tas gentes barbaras credidiſſe chriſto: quo nondū porrectū eſt romanū imperiū? chriſtus poſſidet. Qd̓ adhuc clauſum eſt eis qui ferro pugnāt: eſt clauſuꝫilli qui ligno pugnat. Dominꝰ em̄ regnauita ligno. Quis eſt qui ligno pugnat? Chriſtus de cruce ſua vicit reges: et ſubiugatisipſaꝫ cruce̓ in fronte fixit: gloriant̉ de illa:qꝛ ibi eſt ſalus eoꝝ. Hoc agit̉: ſic creſcit domus: ſic edificat̉. Et vt noueritis: ſequētiapſalmi audite. Uidete oꝑantes fabricantes domū. Cantate dn̄o canticū nouū: cantate domino omnis terra. Cantate dofmino benediciteᶠ nomē eius: bn̄ īnūciate de die in die ſalutare eius.Quomo creſcit edificiū? Bn̄ inqͥt nūciatede die in diē ſalutare eiꝰ. De die in diē p̄dicet̉: de die in diē inqͥt edificet̉. Creſcat inqͥtdeus domꝰ mea. Et quaſi diceret̉ ab oꝑarijs: vbi iubes edificari domū? Ubi vis creſcere domū tuā? Elige nobis aliquē locumequalem: aliquem locum ſpacioſum: ſi tibiamplā domū vis edificari: Ubi iubes vtbene nūciemus de die in diem? Oſtēdit locum. Annūciateʸ in gentibꝰ gloriam eius: Gloriā inquit eius annūciate in gentibꝰ. Gloriā eius: gloriā veſtrā.

CC 2

Alia lr̄a.f nomini.f annūciante.

Alia lr̄a.f inter gentes.