PſalmusXCIII

deū qui dicūt: quid nob̓ ꝓdeſt qꝛ ſic viuimus? Quid dicturus es? Uere curat iſta q̄facimus deus. Quia em̄ viuūt putāt deūneſcire qd̓ faciunt. Uide qͥd mali illis ꝯtingat: qꝛ ſi ſtationarius ſciret teneret illos: ⁊ideo vitāt oculos ſtationarij ne ſtatim teneātur. Oculos em̄ dei vitare nemo pōt:qꝛ nō ſolū in cubiculo vident: ſed ⁊ intimacordis tui. Cogitāt ⁊ ipſi qꝛ nihil pōt latēre deū: ⁊ qꝛ faciūt ⁊ ſciunt qͥd fecerūt: ⁊ vident ſe viuere ſciēte deo: qͥ nō viuerēt ſciēte ſtationario dicūt ſibi iſta placēt deo. Etreuera ſi illi diſplicerent facta nr̄a: quō diſplicēt iudicibus: quō diſplicēt regibꝰ: quōdiſplicēt imperatoribus: ⁊ quō diſplicentcōmentariēſibus: nunquid quō illoꝝ oculos vitamꝰ: vitare poſſumus oculos deiErgo placēt iſta deo. Ideo in alio pſalmopeccatori dicit̉: Hec feciſti ⁊ tacui: ſuſpicatus es iniquitatē ꝙ ero tibi ſimilis. Quideſt gͦ: ero tibi ſimiliſ; Ut quō placet tibi factum tuū maluꝫ: ſic putes qꝛ ⁊ mihi placet.Et minatur in poſterū: arguā te. Ergo nōtacet qui dixit: tacui: cū dicit: Hec feciſti⁊ tacui ſuſpicatꝰ es iniquitatē ꝙ ero tibi ſimilis: ⁊ nō tacuit. Cū em̄ nos loquimur: ille n̄ tacet. Cū em̄ lector legit: ille nō tacet:cū pſalmus iſta cantat: ille non tacet: ⁊ iſteomnes voces dei per orbem terrarū fiunt.Quō gͦ tacet? quō non tacet? Non tacet inverbo: tacet in vindicta. Quid eſt gͦ: hecfeciſti: ⁊ tacui? Hec feciſti ⁊ nō vindicaui.Suſpicatus es iniquitatē ꝙ ero tibi ſimil̓.De ipſa vindicta ⁊ taciturnitate: id eſt deceſſatione vindicte: alio loco dicit: Tacui:nunqͥd ſemꝑ tacebo? Uſqꝫ quo domīe peccatores: vſqꝫ quo peccatores gloriabunt̉?Reſpondēt ⁊ loquent̉ iniquitatē: iniqͥtatēloquent̉ oēs qͥ oꝑant̉ iniuſticiā: ⁊ dicit oīaopera. Reſpondent ⁊ loquent̉ iniquitatē.Quid eſt reſpondēt? Cōtra iuſtū habēt qd̓reſpondeāt. Uenit iuſtꝰ aliqͥs ⁊ dicit: Nolifacere iniquitatē. Quare? Ne moriarꝭ: Ecce feci iniqͥtatē: quare nō morior? Ille fecitiuſticiā ⁊ mortuus eſt. Quare mortuꝰ eſt?Ego feci iniquitatē: quare me nō abſtulitdeꝰ? Ecce ille fecit iuſticiā: ⁊ quare ſic in illū vindicauit? Quare ille ſic laborat? Reſpondēt: hoc eſt reſpōdēt qꝛ habēt qd̓ dicant: qꝛ parcitur illis de patientia dei: inueniunt argumentū reſponſionis ſue: parcetille ꝓpter aliud rn̄dēt illi: ꝓpt̓ aliud qꝛ viuunt. Quare em̄ parcat ille: dicit Apl̓us:exponit cōſilium patientie dei. Exiſtimas

inqͥt qui talia agis qꝛ tu effugies iudiciumdei? An diuitias benignitatis ⁊ lōganimitatis eius cōtemnis? Ignoras qꝛ patiētiadei ad penitētiā te adducit? Tu aūt: id eſtille qui reſpondet ⁊ dicit: ſi diſplicerē deonō mihi parceret deus: vide qͥd ſibi faciet:audi Apl̓m: Tu aūt ẜm duriciā cordis tui⁊ cor impenitēs: theſaurizas tibi irā in dieire ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiqꝫ ẜm opera ſua. Ille gͦ auget lōganimitatē: ⁊ tu auges iniquitatē. Erit illius theſaurꝰ in ſempiternū: miſcd̓ia in eosqui nō ꝯtempſerūt miſcd̓iam. Tuꝰ aūt theſaurus in ira inueniet̉: ⁊ qd̓ ponis qͦtidie ꝑmodicū: poſtea maſſam inuēturꝰ es. Minuatim ponas: ſed cumulū inuenies. Noli attendere minuta peccata tua qͦtidiana:de minutiſſimis guttis flumina implētur.Quid aūt illi faciūt qͥ reſpondēt ⁊ loquent̉iniquitatē: qꝛ faciūt ⁊ parcitur eis: Populū tuū dn̄e humiliauerūt: Id eſtomnes qui iuſte viuūt: in quos volunt ſuperbire oēs mali. Populū tuū dn̄e hūiliauerūt. Et hereditatē tuā vexauerūt.Uidua ⁊ᶠ pupillos interfecerūt:⁊ᶠ ꝓſelitu occiderūt. Id eſt ꝑegrinuꝫ:aduenā: aduenticiū ipſum dicit ꝓſelitum.Manifeſta ſūt iſta ſingula: nec opus eſt inhis īmorari. ¶ Et dixerūt nō videbitdn̄s: Nō attendit iſta: negligit iſta: aliasres curat: nō intelligit. He em̄ due vocesſūt: voceſ maloꝝ. Una quā iam dixi: Hecfeciſti ⁊ tacui: ſuſpicatꝰ es iniquitatē ꝙ erotibi ſimilis. Quid ē ꝙ ero tibi ſimilis? Putas quia video peccata tua: ⁊ placent mihi qꝛ nō vindico? Alia eſt vox iniquoꝝ: qꝛnec attendit iſta deus: nec aduertit vt ſciatquēadmodū viuā: nō me curat deus. Ergo inter aliqua me cōputat deus: aut vereme numerat deꝰ: aut ip̄os hoīes numerat;Infelix hō vt eſſes curauit: vt bn̄ viuas nōcurat. Iſtorū gͦ iſta vox eſt. Et dixerūt: nōvidebit dn̄s. Neqꝫ intelliget deꝰ Iacob. ¶ Intelligiteⁱ nūc qui inſipietes eſtis in ppl̓o: ⁊ ſtulti aliqn̄ ſapite. Populū ſuum erudit cui poſſunt commoueri pedes. Qn̄ felicitates iniquorū videt homo: iam bene viuens in numero ſanctorū dei: id eſt in numero filiorū eccleſie:videt qꝛ florēt mali: ⁊ faciunt iniquitatē: ⁊emulatur eos: ⁊ adducit̉ vt imitetur factaipſorum: quia videt quaſi nihil ſibi ꝓdeſſeꝙ bene viuat humilis hic ſperans mercedem: Nā ſi illam ſperet futuram: nō illam

Alia lraNec.r nō ha

Alia lr̄a.t aduenāt pup