PſalmusXCII
in eo. Attendite fratres: ſi plātati ſumusin domo dn̄i: ſi vultꝭ florere ſicut palma: ⁊multiplicari ſicut cedrus libani: ⁊ nō areſcere ſicut fenū ſole candente: ſicut hi quivident̉ florere ſole abſente. Si gͦ nō vultiseſſe fenū: ſed palma ⁊ cedruſ: quid annūciabitis? Qm̄ rectus dn̄s ⁊ nō eſt iniqͥtas inillo. Quō nō eſt iniquitas? Tanta mala facit: ſanus eſt: filioſqꝫ habet: plenaꝫ domū:abundat gloriā: exaltatur honoribꝰ: de inimicis vindicatur ⁊ omnia mala cōmittit.Alios innocēs ſui negocij: nō rapiēs aliena: nō ꝯͣ quēquā faciēs: laborat ī vincul̓: incarceribꝰ: in inopia eſtuat ⁊ ſuſpirat. Quōnō eſt iniquitas in eo: Eſto trāquillus ⁊ intelligens: nā ꝑturbaris: ⁊ in cubiculo tuoobſcuras tibi lucē. Radiare tibi vult eternus deus: noli facere tibi nubiluꝫ de ꝑturbatione. Eſto trāquillus in te: ⁊ vide quidtibi dicā. Quia deꝰ eternus eſt: qꝛ mō parcit malis adducēs illos ad penitentiā: flagellat bonos erudiēs illos ad regnum celoꝝ: nō eſt iniquitas in eo: noli timere: Ecce ego flagellatꝰ ſum tm̄ manifeſtū eſt: confiteor peccaui: nō em̄ dico me iuſtuꝫ. Hocem̄ dicūt pleriqꝫ qn̄ eſt forte quiſqͣꝫ in aliqͣmiſeria: in doloribꝰ: intras ꝯſolari illum.Et ille: peccaui fateor: ſūt peccata mea: agnoſco illa. Sed nunqͥd tanta peccaui quata ille? Ego noui quata fecit ille: ego nouiquāta cōmiſit. Peccata mea ſunt: fateor illa deo: ſed minora ſunt qͣꝫ illius: ⁊ ecce illenihil mali patitur. Noli turbari: trāquill̓ꝰeſto: vt ſcias qm̄ rectus dn̄s ⁊ nō eſt iniqͥtas in eo. Quid ſi te ꝓpterea flagellat morqꝛ nō tibi ſeruat ignem ſempiternū? Quidſi illū ꝓpterea dimittit modo: qꝛ audituruseſt: Itē in ignem eternū? Sꝫ qn̄? Cū tu poſitus fueris ad dexteraꝫ: tunc dicet̉ poſitisad ſiniſtrā: Ite in ignem eternū qui parat̉eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Non te gͦ iſta moueāt: trāquillus eſto: ſabbatizā ⁊ annūciaqm̄ rectꝰ dn̄s: ⁊ nō eſt iniqͥtas in eo.Explicit Tract̉. de psͣ. XCI.Incipit Tract̓ de psͣ. XCII.Salmi huius titulū cū ꝓnunciap Oret̉ audiuimꝰ: ⁊ quid ſibi velit deſcriptura dei hoc ex libro geneſisnō eſt difficile cognoſcere: In titulo em̄ tāqͣꝫ admonemur in limine quid intꝰ q̄ramꝰ.Inſcriptus gͦ eſt ita. Laus cantici ipſius Dauid in die an̄ ſabbatū: qn̄fundata eſt terra. Recordātes ergo ꝑoēs dies quid fecerit deꝰ qn̄ creauit ⁊ ordi
nauit vniuerſa a prima die vſqꝫ ad ſextumdiem: ſanctificauit em̄ ſeptimū: qꝛ in illo requieuit poſt omnia opera q̄ fecit valde bona: ⁊ inuenimus eū ſexto die feciſſe: qui dies hic cōmemorat̉: quia dicit: ante ſabbatū omnia animalia in terra: deinde ip̄o diefecit hominē ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuam. Non aūt ſine cauſa illi dies ſic ſunt ordinati: niſi qꝛ ⁊ ſecula ſic curſura erant anteqͣꝫ requieſcamꝰ in deo. Tunc aūt requieſcimus ſi facimus omnia bona. Ad hoc exemplū dictū eſt de deo: Requieuit deꝰ ſeptimo die cū feciſſet omnia oꝑa bona valde. Nō em̄ fatigatus eſt vt reqͥeſceret: autmodo nō oꝑatur: cuꝫ aperte dn̄s chriſtusdicat: Pater meꝰ vſqꝫ nunc oꝑatur. Dicitem̄ illud iudeis qui carnaliter ſentiebāt dedeo: nec intelligebant qꝛ deus cum quieteoperatur: ⁊ ſemꝑ operat̉: ⁊ ſemꝑ quietꝰ eſt.Ergo ⁊ nos quos in ſe voluit deus tūc figurare: poſt omnia opera bona habebimrequiē. Et quidem opera noſtra bona fratres que hic oꝑamur in ſeculo ante requiēquaſi cū labore ſunt: ⁊ requies illa in ſpe ē:nondū tenetur in re: ⁊ niſi eſſet in ſpe deficeremus in labore: ſed trāſeūt opera laborioſa ⁊ bona. Quid em̄ tam bonū: qͣꝫ porrige̓ panē eſuriēti? Et qͥd audiebamꝰ mō cūeuāgeliū lege̓t̉? Quid .n. tā bonū: qͣꝫ id qd̓admonebat generaliter: Omnis qͥ habetduas tunicas det nō habenti: ⁊ qui habeteſcas paſcat eſurientē? Nudum veſtire bonū opus eſt: Nūquid ſemꝑ erit hoc opusbonū: Habet aliquantulū laborē: ſed hahet ſolaciū in ſpe future quietis. Quantuꝫaūt laborē habet ꝙ veſtis nudū? Bonumopus nō multū laborat: malum opus habet laborē. Qui em̄ veſtit nudum ſi habetvnde faciat nō laborat: ſi nō habet vn̄ faciat gloria in excelſis deo: ⁊ in terrā pax hōibus bone volūtatꝭ. Qui aūt vult ſpoliareveſtitū: quātū laborat quis enumerat? Ettn̄ ⁊ iſta trāſitura ſūt: cū venerimꝰ ad illā requiē vbi nemo eſurit qui paſcat̉: nemo nudus eſt qͥ veſtiat̉. Iō qꝛ ⁊ iſta trāſitura ſuntoꝑa bona: ⁊ ſextus iſte dies qn̄ ꝑficiunturoꝑa bona valde habet veſperū: in ſabbato nō inuenimꝰ eſſe veſpera: qꝛ requies noſtra nō habebit finē. Ueſpera em̄ ꝓ fine ponit̉. Si gͦ ſexto die fecit deus hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā: inuenimꝰ ſexto ſeculoveniſſe dn̄m Ieſuꝫ xp̄m: vt reformaret̉ hōad imaginē dei. Primū em̄ tp̄us tanqͣꝫ primus dies ab Adam vſqꝫ ad Noe.jm
AA