PſalmusXCI
XCI
Ut dānēt̉ oēs īpij: ⁊ coronēt̉ oēs bōi. Iſtꝭdiebꝰ tuis vis hͨ oīa īpleri. Implet ea deꝰ ītꝑe ſuo. Quid tu tediū paterꝭ ⁊ facꝭ? Et̓nꝰeſt tardat: lōganimis ē: tu aūt dicꝭ: iō egonō ſuꝫ longaminis: qꝛ tꝑalis ſū: ſꝫ in ptātehabes. Iūge cor tuū eternitati dei: ⁊ cumillo eternꝰ eris. Quid enī dictū eſt de temporalibꝰ? Oīs caro fenū: ⁊ oīs claritaſ carnis vt flos feni: fenū aruit: ⁊ flos decidit.Oīa ergo areſcūt: ⁊ decidūt: nō v̓bū illd̓:Uerbū enī dn̄i manet ineternū. Trāſit fenū: trāſit claritas feni: ſed non habes quote teneas: verbū dn̄i manet inet̓nū. Dic gͦilli nimiſ ꝓfunde facte ſūt cogitatiōes tue:Tenuiſti lignū: trāſis ꝑ iſtā ꝓfunditateꝫ.Uides ibi aliquid? Intelligꝭ ibi aliqͥd? Intelligo dicis. Si iā chriſtianꝰ es: ⁊ bn̄ eruditus dicis: deꝰ iudicio ſuo reſeruet oīa.Boni laborāt qꝛ flagellant̉ vt filij: mali exultāt qꝛ dānant̉ vt alieni. Duos filios habet homo: alterū caſtigat: alterū dimittit.Facit vnꝰ male ⁊ nō corripit̉ a patre: altermox vt ſe mouerit: colaphiſ cedit̉: flagellatur. Un̄ ille dimittit̉: et ille cedit̉: niſi quiahuic ceſo hereditas ſeruat̉: ille aūt dimiſſus exhereditatꝰ eſt? Uidet eū non habereſpem: ⁊ dimittit eū vt faciat qd̓ vult. Puer aūt qui flagellat̉ ſi cor nō habuerit ⁊ imprudens fuerit ⁊ ſtultꝰ: gratulat̉ fratri ſuo:qui nō vapulat: ⁊ gemit de ſe ⁊ dicit in corde ſuo: tāta mala facit frater meuſ: quicqͥdvult facit ꝯtra p̄cepta patris mei: ⁊ nemofacit illi durū verbū: ego mox vt me mouero cedor. Stultꝰ eſt: imprudēs eſt: attendit quid patit̉: ⁊ nō attēdit qͥd illi ſeruetur.Ideo cū dixiſſet: nimis ꝓfunde facte ſuntcogitationes tue: ſubiecit ſtatim. ¶ Uirimprudes nō cognoſcet: ⁊ ſtultuſno intelligetꝭ ea. Que ſūt que nō intelligit ſtultꝰ: ⁊ que nō cognoſcet imprudēs?Tuᶠ exoriunt̉ peccatores ſicut fenū: Quid eſt ſicut fenū? Uiret cū hyemseſt: ſed eſtate areſcit. Attēdis florē feni: qͥdcitius trāſit? Quid lucidiꝰ? Quid viridiꝰ?Nō te delectet viriditas ip̄iꝰ: ſꝫ time ariditatē ipſiuſ. Audiſti peccatores ſicut fenū:audi ⁊ iuſtos. Quo? Ecce interim videtepeccatores: ſicut fenuꝫ florent bene. Sedqui ſunt qui nō cognoſcunt? Stulti ⁊ imprudentes. Cū exoriunt̉ peccatores ſicutfenū. Et ꝓſpexerīt oēs qui oꝑant̉iniquitate. Oēs qui in corde ſuo nonrecta ſentiunt de deo: proſpexerunt peccatores orientes ſicut fenum: id eſt floren
tes ad tēpꝰ: Quare illos ꝓſpiciunt? ¶ Vtintereant in ſeculū ſeculi: Attendūtenī florē ipſorū temporalē: ⁊ imitant̉ illos⁊ volentes cū illis florere ad tempus: intereūt ineternū: hoc eſt vt intereant in ſeculum ſeculi. Tu autē altiſſimus ī eternumᶠ es domine. Expectans deſuperex eternitate tua quādo tranſeat tempusiniquoꝝ: ⁊ veniat tempꝰ iuſtoꝝ. ¶ Quoniam ecceʳ: Intendite fratres iā ⁊ ip̄e loquit̉. Loqͥt̉ enī ex ꝑſona noſtra: loquit̉ exꝑſona corporis chriſti. Chriſtus enī loquitur in corpore ſuo: id eſt in eccleſia ſua. Iāiunxit ſe eternitati dei: ſicut vobis pauloante dicebam: longanimis eſt deus ⁊ patiens: omnia iſta mala q̄ videt a malis fieritolerat. Quare?. Quia eternus eſt ⁊ videtquid illis ſeruet. Uis ⁊ tu eſſe longanimis⁊ patiens? Iunge te eternitati dei: cuꝫ illoexpecta illa que infra te ſūt. Cū enī adheſerit cor tuū altiſſimo: infra te erūt oīa mortalia: ⁊ dic̄ qd̓ ſequit̉. Qm̄ ecce inimicitui ꝑibunt. Qui florent mō: poſtea ꝑibunt. Qui ſūt inimici dei? Fratres forte illos ſolos putatis inimicos dei qͥ blaſphemāt? Sūt qͥdē ⁊ ip̄i: ⁊ atroces iſti qͥ nec lingua: nec cogitatiōibꝰ mal̓ ꝑcūt īiurijs deo.Et qͥd faciūt deo excelſo: et̓no? Si pugnūin colūna ferias tu lederꝭ: ⁊ putas qꝛ blaſphemio deū ꝑcutias? Nō tu dirūperꝭ: nānihil facis deo. Sed inimici dei aꝑte blaſphematores ſūt ⁊ quotidie occulte inueniunt̉. Caue tales inimicitias dei. Quoſdāenī occl̓tos inimicos dei ſcriptura aperit:vt qꝛ n̄ illos potes noſſe ī corde tuo: noueris illos in ſcpͥtura dei: ⁊ caueas īueniri cūillis. Aꝑte dicit Iacobꝰ apl̓s in epl̓a ſua.Neſcitꝭ qꝛ amicꝰ hꝰ mūdi inimicꝰ dei ꝯſtituit̉? Audiſti: nō vis eſſe inimicꝰ dei: nolieſſe amicus huiꝰ mūdi. Nā ſi amicꝰ fuerishuiꝰ mūdi: inimicꝰ eris deo. Quō enī nonpōt fieri adultera ꝯiunx: niſi inimica ſit viro ſuo: ſic aīa adultera amore rerū ſeculariū nō pōt niſi īimica eſſe deo. Timet ſꝫ nōamat. Penas timet: iuſticia nō delectat̉.Ergo inimici dei oēs amatoreſ huiꝰ mūdi:oēs inqͥſitores nugaꝝ: oēs ꝯſultatores ſortilegoꝝ: mathematicoꝝ: phitōnuꝫ: intrenteccl̓ias: nō ītrēt eccl̓ias: īimici dei ſūt. Adtp̄s pn̄t florere ſic̄ fenū: ꝑibūt aūt cū ille inſpicere ceperit: ⁊ iudiciū ſuū in oēm carnēadduxerit. Iūge te ſcripture dei: ⁊ dic̄ illd̓cū iſto pſalmo: Quoniam ecce inimici tuiꝑibunt. Non ibi inueniaris vbi peribunt.
Alia lr̄a.ꝓparuerīt.
Alia lr̄a.xti fuerīt.
Alia lr̄a.rinſipiēs.Alia lr̄a.fhec.Alia lr̄a.eti fuerīt.
Alia lr̄a habetfīimici tui domine.
Alia lr̄a nō hę.