Pſal musXC
ducare: hoſpes fui ⁊ ſuſcepiſtis me. Manifeſtū eſt qꝛ his dicet: qui habēt ſubſtātiāhuiꝰ ſecl̓i: vn̄ iſta hūana faciāt: tn̄ ⁊ ip̄i cuꝫillis regnabūt: qꝛ illi tāqͣꝫ milites: illi tanqͣꝫannona p̄bētes ꝓuīciales: Sub vno tn̄ īꝑatore: ⁊ miles ⁊ ꝓuincial̓ in regno ē: miles fortis: ꝓuincialis deuotꝰ: miles fortisoratiōibꝰ pugnat aduerſus diabolū: deuotuſ ꝓuincialis annonā tribuit militibꝰ. Intelligat caritas veſtra. Et audiūt in fine addexterā poſiti: Uenite bn̄dicti patris mei:ꝑcipite regnū qd̓ vobis paratū eſt: ab origine mūdi. Erat ergo illo tꝑe multi qn̄ grauiter inferbuerat ſol ꝑſecutiōis: ⁊ demonium meridianū: qui ſibi ꝓmittebant: quiaiudicaturi erāt cū chriſto: nō potuerūt ferre eſtū ꝑſecutiōis: ⁊ cecider̄t a latere ipſiꝰ.Erāt ibi aliqͥ qui nō ſibi ꝓmittebant ſedesiudicantiū: ſed ꝑ elemoſynas ꝓmittebantſibi: qꝛ ad dextera futuri erāt quibꝰ dicturus erat chriſtꝰ: Uenite bn̄dicti patrꝭ meiꝑcipite regnū: qd̓ vobis paratū eſt ab origine mūdi. Et qꝛ multi de ſpe illa iudicandi ceciderūt: multi aūt ⁊ ml̓to plures d̓ ſpeilla dextere ceciderūt: ideo dictū ē chriſto:Cadēt a latere tuo mille ⁊ dena milia a dextris tuis. Et qꝛ ml̓ti erūt cū illo qui oīa illa nō curarūt: cū quibꝰ tāqͣꝫ mēbris vnꝰ eſtchriſtꝰ: ad te aūt inqͥt nō appropinquabit.Nūquid ad ſolū caput dixit: nō appropinquabit? Nō vtiqꝫ: ſed nec ad Petruꝫ: necad Paulū: nec ad oēs Apl̓os: nec ad oēſmartyres: qͥ ī tormētis nō defecer̄t. Quō gͦnō appropinqͣbit? Cur ſic torti ſūt: Propīquauit carni tormētū: ſed nō ꝑuenit ad locū fidei. Itaqꝫ lōge erat fides ip̄oꝝ a terrore torquentiū. Torqueāt: nec appropinqͣbit terror: torq̄ant ſꝫ irridebūt tormētū: preſumentes in illo qͥ pͥor vicit: vt ceteri vincerent. Et qͥ vincūt: niſi qui de ſe nō p̄ſumpſerūt. Intēdat caritas vr̄a. Ad hoc eniꝫdixit oīa ſuꝑiora. Dicet dn̄o ſuſceptor meus es tu ⁊ refugiū meū: ⁊ ſperabo in eum:qm̄ ipſe eruet me de muſcipula venātiuꝫ.Ipſe eruat me: nō ego me. Inter ſcapulaſſuaſ obumbrabit tibi. Sꝫ qn̄ ſub alis eiusſperabis? Scuto circūdabit te veritas eiꝰ.Quia ergo in illo p̄ſumpſiſti: ⁊ totā ſpē tuam in illo poſuiſti: ſequit̉. Quid? Nō timebis a timore nocturno: A ſagitta volāte ꝑdiē: a negocio ꝑambulāte in tenebris: a ruina ⁊ demonio meridiano. Quis nō timebit? Qui in chriſto p̄ſumit. Qui autē de ſep̄ſumūt: ⁊ ſi iā ſibi ſperabāt latꝰ chriſti tāqͣꝫ
iudicaturi: ⁊ ſi futuros ſe iam ſperabant adextris chriſti qua diceretur illis: Uenitebenedicti pr̄is mei: ꝑcipite regnū qd̓ vob̓ꝑatū eſt ab origine mūdi: venit demoniuꝫmeridianū: id eſt feruēs eſtus ꝑſecutionisvehemēter terrēs: ⁊ ceciderūt multi a ſpeſedis iudiciarie: de qͥbꝰ dictū eſt: Cadēt alatere tuo mille: ⁊ ml̓ti a ſpe remūeratiōisobſequioꝝ ſuoꝝ: de quibꝰ dictū eſt: ⁊ denamilia a dexteris tuiſ: ad te aūt: id eſt ad caput ⁊ corpꝰ nō appropinquabit ruina ⁊ demoniū meridianū: qm̄ nouit dn̄s qui ſunteius. ¶ Uerutū ocul̓ tuis cōſiderabiſ: ⁊ retributione pctōꝝ videbiſ.Quid ē h? Quare verū tn̄? Quia licuit impijs ſuꝑbire in ẜuos tuos: licuit īpijs ꝑſeqͥſeruos tuos. Impune ergo erit impijs: qꝛꝑſecuti ſūt ẜuos tuos? Nō erit īpune. Ꝙͣuis enī tu ꝑmiſeris: ⁊ magis inde tui coronati ſint: verū tn̄ oculis tuis ꝯſiderabis: etretributionē pctōꝝ videbis. Maluꝫ ergoqd̓ voluerūt: nō bonū qd̓ ꝑ neſciētes actūeſt eis retribuet̉. Mō opus eſt vt ocl̓os fidei habeamꝰ ⁊ videamʳ: qꝛ ⁊ exaltāt̉ ad tēpus ⁊ plangēt in eternū: ⁊ quibꝰ dat̉ poteſtas in ẜuos dei tꝑalit̓ dicet̉ eis: Ite in ignē eternū qui paratus eſt diabolo ⁊ angelis eius. Sꝫ ſi habeat quiſqꝫ oculos ſic̄ dixit: oculis tuis cōſiderabis: nō eſt leue videre impiū florentē in hoc ſeculo: ⁊ habere ad illū ocl̓os vt cōſideres fide quid illepaſſurus eſt in fine ſi ſe nō correxerit: quiaqui mō tonare volūt poſtea fulmināt̉. Uerūtn̄ oculis tuis ꝯſiderabis ⁊ retributionēpctōꝝ videbis. ¶ Qm̄ tu es domineſpes mea: Ecce venit ad illd̓: quare nōcadat a ruina ⁊ demonio meridiano. Qm̄tu es dn̄e ſpes mea. Altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Quid ē hͦ ꝙ in alto ē refugiū tuū. Multi enī ſic ſibi faciūt refugium dei: quo fugiāt a tꝑalibꝰ eſtibꝰ. In alto eſt enī refugiū dei: valde in occulo eſt qͦfugias ab ira vētura. Intꝰ altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Nōᶠ accedent ad temala ⁊ flagellū nō appropinquabit tabernaculo tuo. Qm̄ angelis ſuis madauit de te: vt cuſtodiant te in oībꝰ vijs tuis. ¶ In manibusᶠ tollet te neᶠ qn̄ offendas adlapide pede tuū. Iſta ſunt verba quedixit diabolus dn̄o Ieſu chriſto: qn̄ illumtemptauit. Sed qꝛ diligentiꝰ cōſiderandaſunt: ne vos fatigemꝰ differamꝰ ī craſtinū:quia ⁊ craſtino ſi dn̄s voluerit: inde vo-
Alia lr̄a.t portabūt.f forte.
Alia lr̄a.f accedet.r̄ malū.