Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXXIX

ſctōꝝ ſobrietate celebrate: vt imitemureos p̄ceſſerūt: gaudeāt de vobis orāt vobis: vt benedictio dn̄i ineternū maneat ſuꝑ vos: fiat fiat.Explicit Trac. de psͣ. LXXXVIII.Incipit Trac. de psͣ. LXXXIX.Ratio Moyſi hoīs dei. Preo notat̉ pſalmꝰ iſte: quē hoīeꝫ ſuūdeꝰ legē dedit ppl̓o ſuo: quē eūdēhoīem ſuū de domo ſeruitutꝭ liberās: qͣdraginta ānis heremū duxit. Fuit Moyſes mīſter veteris teſtamēti: ꝓph̓a noui teſtamēti. Oīa qͥppe illa in figura ꝯtingebātin illis: ſic ait Apl̓us: Scripta ſunt aūt adcorreptionē nr̄am: in qͦs finis ſcl̓oꝝ obuenit. Scd̓m hāc diſpēſatione facta eſtMoyſen: īſpiciēdus ē pſalmꝰ iſte: ex eiꝰoratōe titulū accepit. Expoſitiopſalmi.Ne: inqͥt: refugiū tu factꝰ esLd Nnob: in generatiōeᶠ genea.ratione. Siue in gnatiōe: ſiuein.in duabꝰ vetere noua: qꝛ ſicut dixi: mīſterfuit ille teſtamēti ꝑtinētis ad gnaͣtionē veterē: ꝓph̓a teſtamēti ꝑtinētꝭ ad gnationēnouā. Cuiꝰ teſtamēti ſpōſor ſponſuſqꝫiugij qd̓ de illa gnatione ſortitꝰ eſt: ait ipſeIeſus: Si crederetꝭ Moyſi credētis mihi: de me em̄ ille ſcripſit. em̄ credēduꝫeſt ab ip̄o oīno Moyſe iſtuꝫ pſalmū fuiſſeꝯſcriptū: vllis eiꝰ lr̄is inditꝰ eſt: in quibus eiꝰ cātica ſcripta ſūt: ſed alicuiꝰ ſignificatiōis gr̄a magni meriti ſerui dei nomēadhibitū eſt: ex dirigeret̉ legētis vel audiētis intētio. Factꝰ es inqͥt nob̓ dn̄e refugiū in gnatiōe generationē. Quale autērefugiū factꝰ ſit: qm̄ ſcꝫ nob̓ cepit qd̓erat: id ē refugiū. aūt ip̄e erat an̄qͣꝫnobis eēt refugiū: ſecutꝰ adiunxit. Prifiuſqꝫ mōtes fieretᶠ formaret̉ terraTorbisᶠ terre: a ſcl̓oⁱ vſqꝫ in ſecu- tu esᶠ. Tu qui ſꝑ es: an̄qͣꝫ eſſemusus an̄qͣꝫ mūdus eſſet: refugiū ex ad te conuerſi ſumꝰ factꝰ es nobis. mihi aūt videt̉ vtcunqꝫ intelligendū qd̓ ait: Priuſqͣꝫmōtes fierēt formaret̉ terra: vel ſicut alijcodices habēt: qd̓ de vno v̓bo greco exp̄ſſū eſt: fingeret̉ terra. Mōtes quippe ꝑtesterre ſūt altiores: vtiqꝫ ſi anteqͣꝫ formaret̉terra deꝰ eſt: a terra formata eſt: qͥd mag de mōtibꝰ vel qͥbuſlibet alijs eiꝰ ꝑtibdicit̉: cuꝫ ſit deꝰ ſolū an̄ terrā: ſꝫ an̄ ce terra: ante oēm corꝑalē ſpūalē creaturā? Sꝫ nimirū vniuerſa creatura rōnal̓hac differētia fortaſſe diſtincta ē: vt mon-

tiū noīe ſignificarent̉ celſitudīes āgeloꝝ:t̓re noīe hūilitas hoīm. Et qͣꝫuis oīacreata ſūt īcōgrue: vel facta: vel formata dicant̉: tn̄ ſi verboꝝ iſtoꝝ eſt vlla ꝓprietas facti ſūt angeli: qui cūin eiſdem celeſtibuſ enumerarent̉ oꝑbꝰ: ita enumeratio ipſa ꝯcluſa ē: Ip̄e dixit facta ſūt: ip̄e mādauit creata ſūt. Un̄ aūt ẜm corpꝰ fieretterra formata ē. hoc verbo ſcpͥtura vtitur: vbi legimꝰ: Uel finxit deꝰ: vel formauitdeꝰ hoīem de limo terre. Ergo priuſqͣꝫ fierent ea in creatura tua ſūma atqꝫ magnaſūt. Quid em̄ magis rōnali celeſtiqꝫ creatura: pͥuſqꝫ fingeret̉ terra: vt eēt qui te agnoſceret laudaret in terra: paꝝ eſt: qꝛiſta ceperūt ſiue in tꝑe: ſiue tꝑe: ſꝫ a ſecūlo: vſqꝫ in ſeculū tu ēs. Qd̓ ꝯueniētiꝰ diceret̉: ab eterno in eternū. em̄ a ſeculodeꝰ: qꝛ eſt an̄ ſecula: aut vſqꝫ in ſeculū: cuiꝰeſt finis: ſit ille ſine fine: ſꝫ ex ābiguo verbo greco fit plerūqꝫ in ſcripturis: vt vel ſeculū eterno: vel eternū ſeculo ponat latinꝰ interpres. Optime aūt ait a ſeculotu feciſti: vſqꝫ in ſeculū tu eris: ſed pn̄tisſignificationis verbū poſuit: inſinuās deiſubſtantiā omnimō incōmutabilē: vbieſt fuit erit: ſed tm̄mō eſt. Un̄ dictuꝫ eſt:Ego ſum ſuꝫ: eſt miſit me ad vos: Etmutabis ea mutabūtur: tu aūt idē ip̄e es anni tui deficiēt. Ecce eternitas facta eſt nobis refugiū: vt in ea māſuri: adde hac tēꝑis mutabilitate fugiamꝰ. Sꝫ qm̄ hic ſumꝰ in magnis multis tēptationibus viuimus: quibꝰ ne auertamur ab iſtorefugio metuendū ē: intueamur qͥd ꝯſeq̄nter oratio poſcat hoīs dei. Ne auertas hoīeꝫ in huilitate: Id ē ne a tuiseternis atqꝫ ſublimibꝰ auerſus tēꝑaliaꝯcupiſcat: ſapiatqꝫ terrena. Et hoc a deopetit qd̓ deꝰ ip̄e p̄cipit: ſimili oīno ſentētiaqua ī oratōe dicimꝰ: Ne nos inferas inptationē. Deniqꝫ hic adiūgit. Et dixiſti ꝯuertimini filij hoīm. Tanqͣꝫ diceret: hoc a te peto quod ip̄e iuſſiſti: danseiꝰ gratie gloriā: vt qui gloriat̉ in dominoglorietur: ſine cuius adiutorio per arbitriūvolūtatis temptationis huius vite ſuperare non poſſumus. Ne auertas inquit hominem in humilitatem: tamen tu dixiſti:Conuertimini filij hominū. Sed da quodiuſſiſti: prece̓ petentis exaudiendo: vel adiuuando volentis fidem. Quoniammille anni ante oculos tuos: tanqͣꝫdies heſterna que p̄terijt. debe-

y 4

Alia lr̄a.faut.ō habet.fet.f deus