PſalmusLXXXVIII

ne eius ineternū aliqͥd: ⁊ natꝰ eſt Salomō:Factꝰ ē aūt tāte ſapiētie: tanteqꝫ prudētie:vt ꝓmiſſio dei de ſemine Dauid in illo putaret̉ īpleta. Sed cecidit Salomō: ⁊ deditlocū ſperādi chriſto: vt qm̄ deꝰ nec falli poſſet nec fallere quē ſciebat caſurū: nō in eoponeret ꝓmiſſū ſuū: ſed pꝰ caſum eiꝰ reſpiceres tu deuꝫ: ⁊ flagitares ꝓmiſſū tuū. Ergo dn̄e mētitꝰ es? Nō imples qd̓ ꝓmiſiſtiNō exhibes qd̓ iuraſti? Forte hic dicturꝰtibi erat dn̄s: Iuraui quidē ⁊ ꝓmiſi: ſꝫ iſtenoluit ꝑſeuerare. Quid gͦ tu dn̄e deus: nōp̄ſciebas iſtum nō ꝑſeueraturū? Utiqꝫ ſciebas. Quare gͦ in nō ꝑſeueraturo mihi qd̓eternū eēt ꝓmittebas? Nōne tu dixiſti: Sidereliquerint legē meam: ⁊ in iudicijs meis nō ambulauerint: ⁊ mādata mea nō cuſtodierint: ⁊ teſtamentum meum ꝓphanauerit: manebit tn̄ ꝓmiſſio mea: implebituriuratio mea. Semel iuraui in ſancto meointus in ſecreto quodā: in ipſo fonte vndeꝓphete biberūt qui nobis hec eructuauerūt. Semel iuraui inquit: ſi Dauid mentiar. Exhibe ergo qd̓ iuraſti: redde qd̓ ꝓmiſiſti. Sublatū eſt de iſto Dauid: ne expectaretur in iſto Dauid. Expecta ergo quodꝓmiſi: nouit illud ⁊ ip̄e Dauid. Uide em̄quid dicat: Tu vero reppuliſti ⁊ ad nihilūdeduxiſti. Ergo vbi eſt quod ꝓmiſiſti? Diſtuliſti chriſtū tuum. Ꝙuis triſtia quedaꝫenumeret: in hoc tamen verbo reficit nos.Manet oīno deus qd̓ ꝓmiſiſti: nā ⁊ chriſtum tuuꝫ nō abſtuliſti ſed diſtuliſti. Huicergo Dauid in quo ſperabant ignari promiſſa ſua deū completurū videte quid accidit: vt ꝓmiſſa dei firmius in alio ſperatacōpleantur. Diſtuliſti chriſtū tuū: euertiſtiteſtamentū ſerui tui. Ubi eſt em̄ teſtamētūvetꝰ iudeorū? Ubi ē terra illa ꝓmiſſiōis: inqua habitātes peccauerūt: qua deleta migrauerūt? Regnū iudeorū queris: nō eſt.Altare iudeorū queris: nō eſt. Sacrificiūiudeoꝝ queris: nō eſt. Sacerdotiū iudeorū queris: nō eſt. Euertiſti teſtamentū ſerui tui: ꝓphanaſti in terra ſanctitatē eius.Sancta illa que habebāt terrena eſſe oſtēdiſti. Deſtruxiſti oēs macerias eius quibꝰeuꝫ munieras. Quādo em̄ dirrperetur: niſi macerie dirupte fuiſſent? Poſuiſti munitiones eius formidinē. Quid eſt formidinē? Ut dicatur peccātibꝰ: ſi deꝰ naturalibus ramis nō peꝑcit: neqꝫ tibi parcet. Diripuerunt eū omnes tranſeuntes viā: omnes ſcilicet gentes: ꝑ viam: hoc eſt ꝑ vitam

iſtā tranſeūtes diripuerunt iſrael: diripuerūt Dauid. Primū videte fruſtra eius inoībus gentibꝰ. De ipſis em̄ dictū ē: Partes vulpiuꝫ erunt. Reges quippe impiosvulpes appellauit ſcriptura: doloſos ⁊ timidos: quos terret virtus aliena. Ideo ipſe dn̄s cū de herode cōminante loqueret̉:dicite inqͥt vulpi illi. Rex qui neminē hominū timet ipſe vulpes nō eſt: leo ille d̓ tribū Iuda: cui d̓r: Aſcēdiſti recūbēs dormiſti ſicut leo. Ptāte aſcēdiſti: ⁊ ptāte dormiſti: qꝛ voluiſti dormiſti: qꝛ voluiſti aſcēdiſti. Iō in alio pſalmo dicit: Ego dormiui.None plana erat ſentētia: Dormiui ⁊ ſomnum cepi: ⁊ exurrexi: qm̄ dn̄s ſuſcepit meQuare additū eſt ego? Et cū magno pondere ꝓnunciatū: ego dormiui. Ego dormiui: illi ſeuierūt: illi ꝑſecuti ſūt. Sed ſi noluiſſeꝫ nō dormiſſem. Ego dormiui. Ergo dequibꝰ dictū erat: Partes vulpiū erunt: dehis dictum eſt nūc: Diripuerūt eū oēs trāſeūtes viam: factus eſt opprobriū vicinisſuis. Exaltaſti dexterā inimicoꝝ eius: iocūdaſti oēs inimicos eiꝰ. Aduertite iudeos:⁊ videte oīa impleta q̄ p̄dicta ſunt. Auertiſti adiutoriū gladij eiuſ: quō ſolebāt paucidimicare: multos ꝓſternere? Auertiſti adiutoriū gladij eius: ⁊ nō es opitulatuſ ei inbello. Merito victus: merito captus: merito a regno ſuo alienatꝰ: merito diſperſus.Eam em̄ terram ꝑdidit: ꝓ qua dn̄m occidit. Auertiſti adiutoriū gladij eiꝰ: ⁊ nō esopitulatꝰ ei in bello: Diſſoluiſti eū ab emūdatione. Quid eſt hoc? Inter omnia mala magnus hic terror. Quātūcunqꝫ em̄ cedat deus: quātūlibet iraſcatur: quatūlibetverberet: flagellet: ligatū tn̄ flagellet: queꝫmundet non diſſoluat ab emundatione: ſiem̄ diſſoluit ab emūdatione: iam nō habetmundandū ſed ꝓijciendū. A qua gͦ emūdatione diſſoluit̉ iudeus? A fide. Ex fideem̄ viuimus: ⁊ de fide dictū eſt: Fide mundans corda eorū. Et quia ſola fides chriſti mūdat nō credētes in chriſtū ſoluti ſūtab emūdatione. Diſſoluiſti eum ab emundatione: ⁊ ſedem eius in terra colliſiſti: merito ⁊ fregiſti: minuiſti dies ſedis eius. Putabant ſe ineternū regnaturos: minuiſti dies ſedis eius: ꝑfudiſti eū confuſione. Hecomnia venerūt iudeis: nō tn̄ ablato chriſto: ſed dilato. Uideamus ergo vtꝝ impleat deus ꝓmiſſa ſua. Poſt hec dura que cōmemorauit eueniſſe ip̄i ppl̓o ⁊ illi regno: neibi putaret̉ deꝰ impleuiſſe quod ꝓmiſerat: