Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXXIII

ſideamus ſanctuariuꝫ dei. Ipſe eſtſonitus inanis: vt ſupra dictū eſt inimicitui ſonuerūt. Sanctuariū aūt dei quid intelligendū ē: niſi tēplū dei: de Apl̓s ait:Templū em̄ dei ſanctū ē qd̓ eſtis vos?qͥd aliud inimici: niſi ppl̓m dei poſſidere: ideſt ſb̓iugare moliūtur: vt cadat in eoꝝ īpias volūtates? Sed qͥd ſequit̉? Deꝰ meus pone illos vt rota: Cōueniēter accipit̉: vt ſint in eo qd̓ cogitāt ſtabiles. Uerūtn̄ etiā ſic recte poſſe intelligi exiſtimo: pone illos vt rotaꝫ: qd̓ rota ex hisretrorſū ſunt extollit̉: ex his an̄ ſunt deijcit̉: ſic fiūt oēs inimici ppl̓i dei. em̄ hecoptatio: ſꝫ ꝓphetatio ē. Adiūgit etiā. Sicut ſtipulā an̄ facie venti. Faciē dicit̉p̄ſentia. faciēs eſt venti: cui nulla liniamēta ſunt corꝑis: ſit motus: id eſtſi fluctus aerꝭ. Ponit̉ aūt tēptatiōe qualeuia inaniā corda rapiunt̉. Leuitatē porro facile cōſentit̉ ad mala: grauis ſequit̉cruciatꝰ. Un̄ deīceps dicit̉. Sicut ignis ꝗͥ cōburit ſiluāᶠ ſicut riamaburęs mōtes. Ita ꝑſeq̄ris illosin tepeſtate tua: in ira tua turbabis eos. Siluā dixit ꝓpter ſterilitatē:tes ꝓpter elationē. Tales em̄ ſunt inimicippl̓i dei: īanes iuſticie: pleni ſuꝑbia. Ignēv̓o flammā dicēs: hoc idē alio noīe repetiuit: qd̓ intelligi voluit iudicātē atqꝫ punientē deū. Qd̓ aūt ait: in tēpeſtate tua: hocidē ꝯſeq̄nt̓ expoſuit dicēs: in ira tua: qd̓ſuꝑ dixit: perſeq̄ris eos: hoc poſtea: cōturbabis eos. Meminerimꝰ ſane irā dei ſineaffectiōe turbulēta nos debe̓ intellige̓. Iraqͥppe eiꝰ d̓r: ratio iuſte vindicte: tanqͣꝫ ſi lexdicat̉ iraſci: qd̓ miniſtri eius ẜm cōmotivindicāt. Imple: inquit: facies eoꝝignominia: qͣret nomē tuū dn̄e.Hoc ſane illis bonū optabile ꝓphetatur:nec ꝓph̓aret̉ niſi eēt in ea ſocietate īimico ppl̓i dei: etiā tales hoīes qͥbus an̄ vlti iudiciū p̄ſtaret̉: qꝛ nūc idē ip̄i ſunt: etip̄m corpꝰ eſt inimicoꝝ ẜm īuidētiā emulant̉ ppl̓m dei. Et nūc vbi pn̄t: ſonāt: leuāt caput: ſꝫ ꝑticulatim vniuerſalit̓: ſic̄in fine ſeculi: nouiſſimo īminēte iudicio: tn̄ip̄m corpꝰ eſt: in his inde credituri ſūt:atqꝫ in corpꝰ aliud trāſituri. Hoꝝ em̄ facies ſalubrit̓ īplet̉ ignominia: vt q̄rāt nomēdn̄i: in illis vſqꝫ infinē in eadē maliciaꝑſeuerāt: ponunt̉ vt ſtipula an̄ faciē vēti: ſilue mōtibuſqꝫ īfructuoſis ſil̓es cōburūtur. Ad qͦs denuo reuertit̉ dicēs. Eru-

beſcāt ꝯturbent̉ in ſeculū ſeculi: em̄ in ſeculū ſeculi ꝯturbant̉ q̄rūtmen dn̄i: ſed reſpiciētes ignominiā pctōꝝſuoꝝ ad hoc cōturbant̉ vt q̄rāt nomē dn̄i: qd̓ ꝯturbētur. Rurſuſqꝫ ad hos redit:qui in eadē ſocietate inimicoꝝ ad ꝯfundēdi ſunt ne ꝯfundāt̉ ineternū: ad ꝑdēdi ſunt in quātū mali ſūt: vt boni facti inueniant̉ ineternū. De his em̄ dixiſſet. Etꝯfundant̉ pereāt. Statim ſubiecit. Et cognoicat qꝛ nomē tibi dn̄s:tu ſolꝰ altiſſimꝰ in terra. Ad hanccognitionē veniētes ſic ꝯfundant̉ vt placeat: ſic ꝑeāt vt ꝑmaneāt. Cognoſcāt inqͥtqꝛ nomē tuū dn̄s: tanqͣꝫ nec v̓o nec ſuo nomīe nūcupent̉: qͥcunqꝫ alij dn̄i noīant̉: qm̄ſeruilit̓ dn̄ant̉: vero dn̄o cōꝑati nec dn̄iſūt: ſicut dictū eſt: Ego ſū ſū: tāqͣꝫ ſintea facta ſunt: ſi cōꝑent̉ ei a facta ſunt.Qd̓ v̓o adiūxit: tu ſolus altiſſimꝰ in terra: vel ſicut alij codices hn̄t: ſuꝑ oēꝫ terrā:vtiqꝫ in ſeculo vel ſuꝑ ſeculū: ſꝫ hocdice̓ maluit terrena ſuꝑbia p̄meret̉. Deſinat em̄ ſuꝑbire terra: id eſt: cui dictū ē:Terra es. Et qͥd ſuꝑbit terra cinis:gnoſcit dn̄ꝫ eſſe altiſſimū ſuꝑ oēm terrā: ideſt nulliꝰ hoīs cogitatōes valere aduerſuseos ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti: debus dicit̉: Si deꝰ nobis qͥs cōtra nos: Explicit Trac. de psͣ. LXXXII. Incipit Trac. de psͣ. LXXXIII.Salmꝰ iſte torcularibꝰ inpDinſcribit̉. Et quātū aduertit nobiſcū caritas vr̄a: qꝛ vos intētiſſime audire aduertebamꝰ: nihil ī eiꝰ textu dictū ē: vel de p̄lo: vel de fiſcinis: vl̓ de lacu:vel de inſtrumētis: aut edificio torcularis:oīno nihil in eo tale audiuimꝰ. Un̄ qͥd ſibivelit titulus eiꝰ qd̓ inſcribit̉ torcularibꝰ: parua q̄ſtio eſt. Profecto em̄ ſi pꝰ iſtuꝫtitulū aliqͥd de talibꝰ rebus dice̓t: qͣlesmemoraui: crederet̉ a carnalibꝰ vere iſta viſibilia torcularia voluiſſe cātare. Quia v̓otitulū īpoſuit torcularibꝰ: nil poſtea inomni v̓ſu pſalmi dixit: de his torcularibusnotiſſimis oculis nr̄is: dubitat̉ eſſe aliatorcularia nos hic q̄rere intellige̓ voluit ſpūs dei. Quapropt̉ qͥd agat̉ ī his viſibilibꝰ torcularibꝰ recordemur: videamꝰ:quēadmodū ſpūaliter agat̉ ī eccl̓ia. Uuacerte pendet in vitibꝰ: oliua in arboribꝰ.His em̄ duobꝰ fructibꝰ ſolēt torcl̓aria p̄parari: qͣꝫdiu pēdēt ī frutetis ſuis: tāqͣꝫ libero aere: ꝑfruūt̉: nec vua vinū ē: nec oliua

Alia lr̄a.

Ala ſeafet.