LXXVIPſalmus

venas auri inueniret: nemo eū deſiꝑe diceret: īmo ſapientē multi dicerēt: qͥ vellet adaurū ꝑuenire. Quanta hō hꝫ intus: ⁊ nonfodit. Scrutabat̉ iſte ſpūm ſuū: ⁊ cum ip̄oſpū ſuo loquebat̉: ⁊ in ip̄a locutiōe garriebat. Seip̄m interrogabat: ſeip̄m examinabat: in ſe iudex erat. Et ſequit̉. Scrutabarſpūm meū. Timendū ne in ip̄o ſpū ſuo remaneat: garriuit enī foris: ⁊ qꝛ anticipauerunt vigilias omēs inimici eiꝰ: inuenit ibitriſticiaꝫ: ⁊ defecit ſpūs eius qui garriebatforis. Ecce cepit intus garrire ſecurus: ibiſolus: ibi in ſilētio cogitat annos et̓noſ. Etꝑſcrutabar inqͥt ſpūm meū. Et hͨ timēduꝫ:ne ſpū ſuo remaneat: ⁊ non ſit trāſiliens:iaꝫ tn̄ melius agit qͣꝫ foris agebat: tranſcēdit aliqͥd: ⁊ hinc videamꝰ quo. Nō enī ceſſat iſte tranſiliēs: donec veniat in fineꝫ: vn̄hꝫ titulū pſalmus. Garriebar inqͥt ⁊ ſcrutabar ſpūm meū. Et qͥd inueniſti. Nōineternūᶠ repellet deꝰ. Tediū inuenerat in hac vita: nuſqͣꝫ fidem: nuſqͣꝫ ſecuraꝫꝯſolationē: ad quoſcūqꝫ hoīes intedebat:ſcandalum in eis inueniebat aut timebat.Nuſqͣꝫ gͦ ſecurus: tacere illi malū erat: ne ſileret a bonis: loqui ⁊ foris garrire moleſtūerat: ne anticiparent vigilias omēs inimici eius: calūnias inquirerēt in verbis eiꝰ.Anguſtatus in hac vita vehement̓: ml̓tuꝫde alia vita cogitauit: vbi iſta nō ſit tēptatio. Et qn̄ illuc ꝑuenit̉? Nō enī nō conſtatqꝛ qd̓ hic patimur ira dei ē. Dicitur hoc inEſaia: Nō ineternū vindex in vobis ero:neqꝫ ꝑ omnē tꝑs iraſcar vob̓. Et dicit quare: Spūs enī a me ꝓcedit: ⁊ oēm flatū egofeci ꝓpter peccatū paululū qd̓ contriſtaui⁊ ꝑeuſſi eum: ⁊ auerti faciē meaꝫ ab illo: etabijt triſtis: ⁊ ambulauit vias ſuas. Quidgͦ.ec ira dei ſꝑ ſit? Nō hͦ īuenit iſte in ſilētio? Quid enī dicit? Nō ineternuꝫ repelletdeus. Et nō apponet vtꝭ bn̄placeat ei adhuc. Id eſt vt beneplaceat ei adhuc repellere: et ineternū repellere non apponet. Neceſſe ē vt reuocet ad ſe ẜuos ſuos: neceſſe eſt vt recipiat fugitiuos redeūtes ad dn̄m: neceſſe eſt vt exaudiat vocemcompeditoꝝ. Nō ineternū repellet deꝰ: etnon apponet vltra vt bn̄placeat ei adhuc.Aut in fine miſcd̓iam ſuā abſcidet: a generatiōe in generationeꝫ.Aut obliuiſcet̉ miſereri deus: Inte: a te: in alterum nulla eſt miſcd̓ia: niſi eātibi deus donet: ⁊ ip̄e deus obliuiſcit̉ miſericordiā? Riuus currit: fōs ip̄e ſiccauit?

Aut obliuiſcet̉ miſereri deus. Aut continebit in ira ſua miſeratōnes ſuas:Ideſt ſic iraſcet̉ vt nō miſereat̉. Faciliꝰ illeiram: qͣꝫ miſcd̓iam ꝯtinebit. Hoc ⁊ ꝑ Eſaiam dixerat: Nō ineternū vindex in vobisero: neqꝫ ꝑ omne tꝑs iraſcar vobis. Hoc ⁊poſtea qͣꝫ dixit: abijt triſtis: ⁊ ambulauit vias ſuas: Uias inqͥt eius vidi ⁊ ſanaui euꝫ.Hoc vbi cognouit iſte: tranſcēdit: ⁊ ſe delectat̉ in dn̄o: ⁊ ibi eſſet: ⁊ in eius operibusmagis garriret: non in ſpū ſuo: nō ī eo qd̓erat: ſꝫ in eū a quo factus erat. Et hīc ergotranſcēdit: Uidete tranſilientem: vidēte ſiremaneat alicubi quouſqꝫ ꝑueīat ad deū.¶ Et dixi: Iam ſeip̄m tranſiliēs qͥd dixit? Nuc cepi: Cū exceſſiſſeꝫ ⁊ me nūc cepi? hinc iam nullū ꝑiculum eſt: nam in meip̄o remanere ꝑiculū fuit. Et dixi: Nūc ce-pi. Hec eſt immutatio dextere excelſi. Mō me cepit mutare excelſus: mōrecepi aliquid vbi ſecurus ſim: mō intrauialiquā aulam gaudiorū: vbi nullus timetur mimicus: mō cepi eſſe in ea regiōe: vbinon anticipent vigilias omēs inimici mei.Nūc cepi: hec immutatio dextere excelſi.Memor fui operū dn̄i: Iā videteillū ſpaciari in oꝑibus dn̄i. Garriebat enīforis: ⁊ contriſtatꝰ inde defecit ſpūs eius:garriuit intus cum corde ſuo ⁊ ſpū ſuo: ⁊ꝑſcrutans eūdeꝫ ſpūm ſuū: memor fuit an̄norū eternorū: memor fuit miſcd̓ie dn̄i: qꝛnon repellet dn̄s ineternū: ⁊ cepit iā in eiꝰoꝑbus ſecurus gaudere: ſecurus exultare. Audiamus iā oꝑa ip̄a: ⁊ exultemus etnos: ſꝫ affectibus etiā nos tranſiliamꝰ: necad tꝑalia gaudeamꝰ. Habemus enī ⁊ noscubile noſtrū: quare nō illuc ītramꝰ? Quare non in ſilentio agimꝰ? Quare nō ſpūmnr̄m ꝑſcrutamur? Quare ānos eternos n̄cogitamꝰ? Quare in oꝑibus dei non letamiur? Si nūc audiamꝰ: ⁊ ip̄o dicēte delectemur: vt etiā cū hinc abierimꝰ: faciamus qd̓ip̄o loquente faciebamus: ſi tn̄ facimus ceptum ip̄iꝰ qd̓ dixit: nunc cepi. Gaudere inoꝑibus dei eſt obliuiſci: ⁊ te ſi potes illo ſolo delectari. Quid enī meliꝰ illo ſit non videſ: qꝛ cū ad te redis: in deteriorem redis.Memor fui opeꝝ dn̄i. Quia memorero ab initio mirabiliū tuorū. ¶ Etmeditabor in oībus oꝑbꝰ tuis: etinfaffectionibus tuis garriā. Eccetertium garrire. Garriuit foris qn̄ defecit:garriuit in ſpū ſuo intus qn̄ ꝓfecit: garriuit in oꝑibus dei qn̄ ꝑuenit quo ꝓficit.Et

Q

Ilia li

Ilia lr̄afautīcitio

Alia lr̄aτmiſeri cordiaſ

Alia lr̄af adīuētionibꝰfexercebor

Alia lr̄arnon habetfmutatio