PſalmusLXXV
LXXV
Paulus ꝓ vobis crucifixus eſt: aut ī noīePauli baptizati eſtis? Uide bonū mōteꝫquerentē gloriā nō ſibi: ſed a quo mōtes illuminant̉. Nolebat de ſe p̄ſumi: ſed de illode quo ipſe p̄ſumpſerat. Quiſqͥs ergo itaſe cōmendare voluerit ppl̓is: vt ſi forte cōtigerit ei aliquis tumultꝰ frangat poſt ſe populoſ: ⁊ diuidat eccl̓iam catholicā ꝓpt̓ ſe:nō eſt de illis mōtibꝰ quos illumīat altiſſimꝰ. Sed qͥs eſt iſte cōtenebratꝰ a ſe: nō illuminatꝰ a dn̄o? Un̄ aūt ꝓbant̉ iſti montes?Si forte cōtingat aliqͥs tumultꝰ aduerſusmōtes ī eccl̓ia: aut ꝑ ppl̓ares ſeditiōes carnaliū: aut ꝑ aliquas falſas ſuſpitiōes hominū: bon mōs repellit a ſe oēs qui ꝓpterip̄m volūt ab vnitate recedere. Sic enī ip̄eremāebit ī vnitate: ſi ꝓpt̓ illū nō diuiſa fuerit ipſa vnitas. Illi aūt diuiſi ſūt: qn̄ receſſit ppl̓s ab orbe terraꝝ: ⁊ ſecutus eſt nomēip̄oꝝ: gauiſi ſūt: elati ſūt: ⁊ deiecti ſūt. Humiliarent̉ ⁊ exaltarent̉: quō hūiliatꝰ ē Apoſtolꝰ dicēs: nūqͥd Paulꝰ ꝓ vobis crucifixus ē? Et alio loco: Ego plātaui: apollo rigauit: ſed deꝰ incremētū dedit. Ergo neqꝫqui plātat eſt aliqͥd: neqꝫ qui rigat: ſed quiincremētū dat deꝰ. Tales mōtes in ſe humiles ſūt: in deo excelſi ſūt. Qui aūt in ſeipſis excelſi ſūt: a deo humiliant̉: qm̄ qui ſeexaltat humiliabit̉: ⁊ ſe hūiliat exaltabit̉.Ideo tales qꝛ ſuꝑbias ſuas attēdunt: inamaricāt hoībꝰ pacificꝭ ī eccleſia. Illi volūt coagulare pacē: iſti int̓ ſe miſcēt diſſenſionē. Et quid de illis dicit alius pſalmꝰ?Qui amaricāt nō exaltēt̉ in ſemetip̄is. Illuminās tu: attēde hic tu admirabiliter amōtibꝰ eternis. Cōturbati ſunt omnes inſipiētes corde. Predicata ē veritas: dicta eſt eterna vita: dicta ē eſſe aliavita: que nō eſt de iſta terra. Cōtempſerūthoīes vitā pn̄tem: ⁊ amauer̄t vitā futurā:illumīati ꝑ mōtes illuminatoſ. Inſipiētesaūt corde ꝯturbati ſūt. Quo ꝯturbati ſūt?Cū euāgeliū p̄dicat̉: Et qͥd ē vita eterna:Et quis eſt qͥ reſurrexit a mortuis: Admirati ſūt atheniēſes: loquente Paulo apl̓ode reſurrectione mortuoꝝ: ⁊ putauerūt eūneſcio quas fabulas dicere. Sꝫ qꝛ dicebateſſe aliā vitā: quā nec oculꝰ vidit: nec aurꝭaudiuit: nec in cor hoīs aſcēdit: ergo inſipientes corde turbati ſunt. Sed qͥd eis cōtigit. ¶ Dormierūt ſomnū ſuū: ⁊ nihil inuenerūt oēs viri diuitiarū inmanibꝰ ſuis. Amauerūt pn̄tia: ⁊ dormierūt in ipſis p̄ſentibus: ⁊ ſic illis facta ſunt
ipſa p̄ſentia delitioſa: quō qui videt ꝑ ſomniū īueniſſe ſe theſauros: tādiu diues ē qͣꝫdiu n̄ euigilet: Somniū illū diuitē fec̄: euigilatio pauꝑē fecit. Tenuit illū ſomnꝰ fortaſſe in terra dormiētē: ⁊ in duro iacentempauꝑē ⁊ forte mēdicū. In ſōnis vidit ſe iacere in lecto eburneo vel aureo: ⁊ ī plumisaltius extructis. Ꝙͣdiu dormit bene dormit: euigilās inuenit ſe iacere in duro in qͦilluꝫ ſomnꝰ tenuerat. Tales ſūt ⁊ iſti: Uenerūt in hāc vitā: ⁊ ꝑ cupiditates tꝑalesquaſi obdormierūt hic: ⁊ exceperunt illosdiuitie: ⁊ vane pōpe volatice: ⁊ trāſierūt:nō intellexerūt quātū inde boni poſſet fieri. Nā ſi noſſent aliā vitā: illic ſibi theſaurizarēt: qd̓ hͨ erat ꝑiturū: ſicut Zacheꝰ viditillud bonū maior publicanoꝝ: qn̄ ſuſcepitdn̄m Ieſum hoſpitio ⁊ ait: Dimidiū rerūmeaꝝ do pauperibꝰ: ⁊ ſi cui aliquid fraudaui quadruplū reddo. Nō erat iſte in vanitate ſomniantiū: ſed in fide euigilantiū.Ideo dn̄s qꝛ medicus ītrauerat ad egrotū: ꝓnūciauit ſalutē illius ⁊ ait: Hodie ſalus huic domui facta eſt: qm̄ ⁊ hic eſt filiuſAbrae: vt noueritis quia nos imitando fidem filij Abrae ſumꝰ: iudei aūt qui de carne ſuꝑbiūt a fide degenerauer̄t. Ergo dormier̄t ſomnū ſuū: viri diuitiaꝝ: ⁊ nihil īuener̄t ī manibꝰ ſuiſ. Dormiūt enī ī cupiditabꝰ ſuiſ: delectat illos: trāſit ſōnꝰ iſte: trāſit vita iſta: ⁊ nihil īueniūt ī māibꝰ ſuis: qꝛ nihilpoſuerūt in manu chriſti. Uis aliquid īuenire in manibꝰ tuis poſtea: noli contēneremō manū pauꝑis: ⁊ reſpice manꝰ inanes:ſi vis habere manꝰ plenas. Dixit enī dn̄s:Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare: ſitiui ⁊dediſtis mihi potū: hoſpes fui ⁊ adduxiſtꝭme ⁊cͣ. Et illi: Qn̄ te vidimꝰ eſuriētē: ſitientē: aut hoſpitē? Et ille: dicit ill̓. Qn̄ vni exminimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Eſurire in pauꝑibꝰ voluit: qui diues in celo eſt:⁊ tu dubitas hō dare homini: cum ſcias techriſto dare qd̓ das: a quo accepiſti quicqͥd das? Sed illi dormierūt ſomnū ſuū: etnihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. ¶ Ab increꝑatione tua deiacob: dormitauerūtᶠ oēs qui aſcederūt eqͥs. Qui ſūt qui aſcēderūt eqͦs?Qui humiles eſſe noluerūt. Non in equisſedere peccatū eſt: ſed ceruicē poteſtatꝭ cōtra deū erigere: ⁊ putare ſe in aliquo honore eſſe. Quia diues es aſcendiſti: increpatdeus ⁊ dormis. Magna ira increpantis:magna ira. Attēdat caritas veſtra rem tre
P 7
Alia lr̄a.turbati.
Alia lr̄a nō hꝫ.