PſalmusLXXV
cōgregatiōes diſtincte ppl̓oꝝ. Habebat gͦille ppl̓s duodecim trib: ē qͥbꝰ duodecī tribubꝰ: vna tribꝰ erat iuda: ex qͣ erāt reges:⁊ erat altera tribus leui: ex qua erāt ſacerdotes. Sꝫ qꝛ ſacerdotibꝰ tēplo ſeruientibꝰterra diuiſa nō eſt: oꝑtebat vt duodecī tribubus diſpertiret̉ oīs regio ꝓmiſſiōis. Excepta gͦ vna tribū maiorꝭ dignitatꝭ tribū leui q̄ erat in ſacerdotibꝰ remanerēt vndecī:niſi ꝑ adoptiōeꝫ duoꝝ filioꝝ Ioſeph duodecī cōplerēt̉. Hoc qͥd ſit aduertite. Unuſd̓ duodecī filijs Iacob erat ⁊ Ioſeph. Iſteē Ioſeph quē frēs ſui in egyptū vēdider̄t:⁊ illic merito caſtitatꝭ ad ſb̓limitatē dignitatis ꝑductꝰ eſt: ⁊ affuit illi deꝰ ī omni oꝑeſuo: ⁊ ſuſcepit frēs ſuos a quibꝰ vēditꝰ erat⁊ patrē fame laborantes: ſꝫ ꝓpter panē adegyptū deſcēdētes. Iſte Ioſeph duos filios habuit: Effraim ⁊ manaſſe. MoriēsIacob tāqͣꝫ teſtam̄to aſſumpto: aſſumpſitillos nepotes ſuoſ: in nūeꝝ filioꝝ: ⁊ dixit filio ſuo Ioſeph: ceteri qͥ naſcunt̉ tibi erunt:iſti aūt mihi: ⁊ diuidēt t̓rā cū fratribꝰ ſuis.Adhuc nō erat data nec diuiſa terra ꝓmiſſiōis: ſꝫ dicebat ille in ſpiritū ꝓphetās. Accedētibꝰ ergo duobus filijs Ioſeph: facteſūt nihilominꝰ duodecī tribꝰ: qꝛ iā tredecīſūt. Pro vna enī tribu Ioſeph due acceſſerūt: ⁊ facte ſunt tredeci. Excepta gͦ tribuleui: illa tribu ſacerdotum q̄ ſeruiebat templo: ⁊ de decimīs viuebat: ceteraꝝ oīm qͥbus terra diuiſa eſt: remanēt duodecī. Inhis duodecī erat tribꝰ iuda: vn̄ reges erat.Nā pͥmo d̓ alia tribu datꝰ ē rex Saul: ⁊ reꝓbatꝰ ē tāqͣꝫ malꝰ rex: poſtea datꝰ ē rex d̓ tribū iuda rex Dauid: ⁊ ex illo de tribū iuda fuer̄t regeſ. Iacob aūt ille hͦ dixerat qn̄bn̄dixerat filios ſuos: Nō deficiet pͥncepſde iuda: nec dux de femoribꝰ eiꝰ: donec veniat cui repromiſſū ē. De tribu āt iuda venit dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ. Eſt enī ſic̄ ſcriptura dic̄: ⁊ mō audiſtis ex ſemine Dauidnatꝰ de Maria. Ceterū qd̓ attinet ad diuinitatē dn̄i nr̄i Ieſu chriſti: in qua equalis ēpatri: nō ſolū an̄ iudeos: ſed etiā an̄ ipſumAbraā: nec ſolū an̄ Abraā: ſꝫ ⁊ an̄ Adam:nec ſolū an̄ Adā: ſꝫ an̄ celū ⁊ terrā ⁊ an̄ ſecula: qꝛ oīa ꝑ ip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ip̄o factū eſt nihil. Quia gͦ in ꝓphetia dictū eſt:Nō deficiet pͥnceps ex iuda: neqꝫ dux d̓ femoribꝰ eiꝰ: donec veniat cui repromiſſumeſt: ꝯſiderent̉ priora tꝑa: ⁊ inuenit̉ qꝛ iudeide tribū iuda ſemꝑ reges habuerūt: vn̄ dicti ſūt iudei: ⁊ nō habuerūt regē priꝰ alieni
genā niſi herodē illū qͥ fuit qn̄ dn̄s natꝰ eſt.Un̄ ceper̄t reges alienigene? Ab herode.Ante herodem oēs de tribū iuda: ſed donec veniret cui repromiſſū eſt. Ipſo itaqꝫveniēte dn̄o: euerſū eſt regnum iudeoꝝ: ⁊ſublatuꝫ eſt ex iudeis: mō nō hn̄t regnū qꝛnolūt cognoſcere verū regē. Uidete iaꝫ ſiiudei ſūt appellādi. Ipſi voce ſua abdicauerūt ſe ab iſto noīe: vt iudei nō ſint digniappellari niſi tātū carne. Ubi ergo ſe ſeparauer̄t ab iſto noīe? Dicebāt: ſeuiebant inchriſtū: id eſt in genꝰ iuda: ſeuiebāt ī ſemēDauid. Et ait illis Pilatꝰ: Regē veſtrūcrucifigā? Et illi: Nos nō habemus regēniſi ceſarē. O gͦ iudei qͥ vocamī: ⁊ nō eſtꝭ: ſinō habetis regē niſi ceſarē: defecit iā princeps de iuda. Uenit gͦ ille cui repromiſſuꝫeſt. Illi ergo veriꝰ iudei: qͥ chriſtiani factiſūt ex iudeis: Ceteri iudei qͥ in chriſto nōcrediderūt: etiā nomē ip̄m ꝑdere digni fuerūt. Iudea gͦ vera chriſti eccl̓ia ē: credēsin illū regē: qͥ venit ex tribū iuda: ꝑ v̓gineꝫMariā: credēs in illū de quo mō Apl̓s dicebat ad Timotheū ſcribēſ: Memor eſtoIeſum chriſtū reſurrexiſſe a mortuis ex ſemine Dauid ſcd̓m euāgeliū meū. De iuda enī Dauid: ex Dauid dn̄s Ieſus xp̄s.Nos āt credētes in xp̄m ꝑtinemꝰ ad iudā:⁊ nos cognouimꝰ chriſtū qui oculis nō vidimꝰ: fide retinemꝰ. Nō ergo īſultēt iudeiqui iam nō ſūt iudei. Ipſi dixerūt: nos nōhabemus regē niſi ceſarē. Nam melius illis erat: vt rex illoꝝ eſſet chriſtus: ex ſemīeDauid de tribū iuda. Tamē qꝛ ipſe chriſtus ex ſemīe Dauid ſcd̓m carnē: deus autē ſuꝑ oīa bn̄dictꝰ ī ſecula: ip̄e rex noſter ⁊dn̄s noſter: ⁊ rex noſter ſcd̓m qd̓ natꝰ eſt extribū iuda ſcd̓m carnē chriſtus dn̄s ſaluator: deꝰ aūt noſter qui eſt an̄ iudā: ⁊ an̄ celum ⁊ terrā: ꝑ quē facta ſunt oīa: ⁊ ſpiritualia: ⁊ corꝑalia. Si em̄ oīa ꝑ ip̄m facta ſūt:⁊ ipſa Maria de qua natꝰ eſt: ꝑ ip̄m factaeſt. Quō gͦ ille quaſi ceteri hoīes naſceret̉:qui ſibi fecit matrē de qua naſceret̉? Ergoipſe dn̄s Apl̓o dicēte cum loqueret̉ de iudeis: quoꝝ patres: et ex qͥbꝰ ē chriſtꝰ ſcd̓mcarnē: qui eſt ſuꝑ oīa: deus bn̄dictus in ſecula. Quia ergo iudei vider̄t chriſtū ⁊ crucifixerūt: nō viderūt deū: gētes aūt qꝛ nōviderunt ⁊ crediderūt: intellexerūt deum.Ergo ſi innotuit eis deus in chriſto mūdūrecōciliās ſibi: et ideo illi crucifixerūt: qꝛ īcarne latētē deū nō intellexerūt: recedat illa que vocat̉ iudea ⁊ nō eſt: accedat vera