Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXIII

palpitat aſpectus tuus. Potes videre qd̓audiſti ex euangelio: In pͥncipio eratverbū: verbū erat apud deū: deus eratverbū. noſti em̄ tu cogitare verba niſi ſonant trāſeunt. Potes capere ver: ſonū: ſed deū. An ibi audiſti:deꝰ erat verbū? Sed tu iſta verba cogitas:Oīa ip̄m facta ſūt: ip̄m facti ſunt:v̓ba faciūt. Quale illud v̓bū eſt? Capiso carnal̓? Rn̄de. Capiſ? capiſ: adhucad noctē ꝑtineſ: luna tibi neceſſaria ē ne intenebris moriarꝭ. Etem̄ quidā pctōres inteuder̄t arcū vt ſagittarēt in obſcura lunarectos corde. Obſcurata eſt em̄ caro chriſti de cruce depoſita: in ſepulchro poſita: illi qui occiderūt inſultauerūt: nōdū reſurrexerat: ſagittati ſūt diſcipuli recti corde: ſꝫ in obſcura luna. Ergo vt ſolū diesdiei eructet verbū: ſed etiā nox nocti annūciet ſcientiā: qm̄ tuus eſt dies: tua ē nox:dignare deſcendere: manere apud euꝫ adeſcendis: ſed venire ad quos deſcēdis.Dignare deſcēdere qui in hoc mūdo eras: mundus te factꝰ eſt: mūdus te cognouit. Habeat nox cōſolationē ſuā: habeat inquit verbū caro factū eſt: habitauit in nobis. Tuus eſt dies: tua eſt nox.Tul ꝑfeciſti ſolem lunā. Solē ſpirituales: lunā carnales. Adhuc carnaliseſt deſerat̉: ipſe ꝑficiat̉. Tu ꝑfeciſti ſolem lunā: ſolem tanqͣꝫ ſapientē: lunā tanqͣꝫ inſipientē: tn̄ deſeruiſti. ita ſcrip eſt: Sapiēs ꝑmanet ſicut ſol: ſtultꝰ autēſic̄ luna mutat̉. Quid ergo? Quia ſol permanet: id eſt qꝛ ſapiēs ꝑmanet ſic̄ ſol: ſtultus ſic̄ luna mutat̉: adhuc carnalis: adhucinſipiens. Deſerēdus eſt? Et vbi ē qd̓ dic ē ab Apl̓o: Sapiētibꝰ inſipiētibꝰ debitor ſū? Tu ꝑfeciſti ſolē lunā. Tu feciſti oēs terminos terre: Nōne āteaqͣꝫ fundauit terrā? Sꝫ quō fecit t̓minos terre qui oꝑatꝰ ē ſalutē in medio terre? Quō:niſi quo dicit Apl̓us: Gratia aūt ſalui facti ſumꝰ: hoc ex nob̓ ſꝫ dei domū eſt:ex operibꝰ ne fortę quis extollat̉? Ergoerant oꝑa bona? Erant. Sed quō? Gratiadei. Sꝫ quare videamꝰ. Ipſius em̄ ſumusfigmētū creati in xp̄o Ieſu in oꝑibꝰ bonis.Et quō fecit terminos terre qui oꝑatus eſtſalutē in medio terre. Tu feciſti oēs terminos terre. Eſtateꝫ ver tuᶠ feciſti ea.Feruentes ſpū eſtas eſt: tu inqͣꝫ feciſti ſpūferuētes: tu feciſti nouellos in fide ver ē.Eſtatē ver tu feciſti ea. gloriētur qͣſi

acceperīt tu feciſti ea. Memor eſtohuiꝰ ʳ creature tue: Cuiꝰ creature tue?Inimicꝰᶠ exprobrauit domino:Aſaph dole ī ītellectu: pͥſtinā cecitatē tuā:inimicꝰ exprobrauit dn̄o. Dictuꝫ ē chriſtoin gēte ſua: pctōr iſte: nouimꝰ vn̄ ſit: noſMoyſen nouimꝰ: illi locutꝰ eſt deꝰ: iſte ſamaritanus ē. Inimicus exprobrauit dn̄o.Et ppl̓usˣ īprudens exarcerbauitnomē tuū. Ppl̓s imprudēſ tūc Aſaph:ſed intellectꝰ Aſaphtunc. Quid dr̄ inſuꝑiore pſalmo: Quaſi pecus factus ſū ate: ego ſꝑ tecū: qꝛ iuit ad deos idolagentiū. Et ſi cognouit vt pecus tn̄ recognouit vt homo. Dixit em̄ ſꝑ tecū qͣſi pecꝰ. Et qͥd poſtea ī ip̄o pſalmo vbi Aſaph?Tenuiſti manum dextere mee: in volūtatetua deduxiſti me: gloria aſſūpſiſti me.In voluntate tua in iuſticia mea: donotuo oꝑe meo. Ergo hic inimicꝰ exprobrauit dn̄o: ppl̓s imprudēs exacerbauitnomē tuū. Omnes ergo perierunt? Abſit.Et ſi aliqͥ ex ramis fracti ſunt: manēt̓ tn̄ ali īſereret̉ oleaſter: radix manet: ex ipſis ramis īfidelitatē fractꝭ reuocati ſuntquidā fideꝫ. Nam ipſe apl̓us Paulus īfidelitatē fractus erat: fidē radici reſtitutꝰ eſt. Ita plane ppl̓s īprudēs exacerbuit nomē tuū: qn̄ dictū eſt: Si filius dei ēdeſcēdat de cruce. Sed qͥd tu Aſaph iamin ītellectū. Neˣ tradideris beſtijsanimā ꝯfitēte tibi. Aḡſco inqͥt aſaphqꝛ ſic̄ in alio pſalmo dicit̉: Pctm̄ meū cognoui: facinꝰ meū oꝑui. Quare? Quialocutꝰ eſt Petrꝰ mirātibꝰ linguas iſraelitꝭ:qm̄ ipſi occiderūt chriſtū: ꝓpt̓ illos miſſus ſit xp̄s. Hoc audito cōpucti ſūt corde dixerūt ad apl̓os: Quid faciemꝰ? Dicite nobis. Et apl̓i: Agite penitētiā: baptizetur vnuſqͥſqꝫ veſtꝝ in noīe dn̄i Ieſu chriſti: dimittent̉ vobis pctā veſtra. Quia penitentiā cōfeſſio facta eſt: ne tradiderꝭanimaꝫ confitentē tibi beſtijs. Quarefitentem tibi? Quia conuerſus ſum in erūna dum configitur ſpina. Cōpūcti ſūt corde: facti ſunt erumnoſi penitendo: qui fuerant glorioſi ſeuiendo. Ne tradideris beſtijs animā cōfitentē tibi. Quibus beſtijsniſi quarū capita cōtrita ſunt ſuꝑ aquam?Quia dictꝰ ē beſtia leo: draco ip̄e diabolus. Noli inquit dare diabolo et angeliseius animam confitentē tibi. Deuoret ſerpens ſi adhuc terrena ſapio: ſi terrena deſidero: ſi adhuc in ꝓmiſſis veteris teſtamen

O 5

Ilia lr̄aiſti

Alla lr̄a.catꝰ es.ij eſolē

Alia lr̄a.I tradas.

Alia lxa. inſipiensincitauit.

Alia lr̄a.f habet.Alia lr̄a.f īproperauit.