PſalmusLXXIII
deſuper: quō dicit daniel a principio oratiōis ſue: egreſſus eſt ſermo. Hoc ⁊ dn̄s ipſi pilato inflanti ſe: ⁊ ponēti ſigna ſua ſigna: ⁊ nō cogͦſcenti ⁊ dicēti ad chriſtū: Mihi nō reſpondes: neſcis qꝛ ptātē habeo occidendi te: ⁊ ptātem habeo dimittendi te.Et dn̄s ad inflatū: tāqͣꝫ veſicā inflatā pungens: Nō haberes inquit in me poteſtatē:niſi datū eſſet tibi deſuꝑ. Sic ⁊ hic poſuerūt ſigna ſua ſigna: ⁊ nō cognouer̄t. Quōnō cognouer̄t? Sic̄ in egreſſu deſuꝑ. Quōegreſſus factus fuerat deſuꝑ: vt hoc impleret̉? Nunqͥd ſic illi cognoſcere potuerunt?Iā ꝑcurramꝰ v̓ſus iſtos euerſa hieruſalē:ꝓpterea qꝛ ⁊ manifeſti ſūt: ⁊ nō libet īmorari nec ī pēa īimicoꝝ. Quaſi in ſilualignoꝝ ſecuribꝰˡ ꝯcidert ianuaſ eiꝰin idip̄m inᶠ dolabro ⁊ in fractoriodeiecerūt ea. Id eſt cōſpirant̉ cōſtanterin dolabro: ⁊ fractorio deiecerūt eā. ¶Incenderūt igni ſanctuariū tuū: polluerūt in terra tabernaculum noīs. tui. ¶ Dixerūt in corde ſuo cognatio eorūⁱ inter ſe: Quid dixerūt? Uenite cōprimamus omnes ſolenitates dn̄i de terra. Dn̄i: ex ꝑſona hꝰ interpoſitū eſt ex ꝑſona Aſaph. Nō em̄ illi ſeuientes dn̄m appellarēt cuiꝰ templū euertebāt. Uenite cōprimamus oēs ſolēnitatesdn̄i de terra. Quid Aſaph? Quid ītellectꝰAſaph in his? Quid? Nō ꝓficit̉ vel diſciplina data: ſi mentis prauitas nō corrigit̉.Euerſa ſūt oīa que pͥmo erant: nuſqͣꝫ ſacerdos: nuſqͣꝫ altare iudeoꝝ: nuſqͣꝫ victima:nuſqͣꝫ templū. Ergo nihil aliud cognoſcēdū ē: niſi qd̓ huic decedēti ſucceſſit. Aut vero hoc ꝓmiſſū ſignū auferretur: niſi vēiſſetqd̓ ꝓmittebat̉? Uideamꝰ gͦ hic mō intellectū Aſaph: videamus ſi ꝓficit ex tribulation. Attēde quid dicat. ¶ Signa nr̄ano vidimus iā nō eſt ꝓpha: ⁊ nosnō cognoſcetꝭʸ adhuc. Ecce iſti iudei qͥſe dicunt nō agnoſci adhuc: id ē in captiuitate adhuc ſe eſſe: nōdū ſe liberari: expectant adhuc chriſtū. Uēturꝰ eſt chriſtꝰ: ſedveniet vt iudex: primo vocator: poſtea diſcretor. Ueniet qꝛ venit: ⁊ eū venturū eſſemāifeſtū ē: ſed iā deſuꝑ veniet. An̄ te erato iſrael: quaſſatꝰ es: qꝛ offendiſti in iacentēne cōteraris obſerua deſuꝑ venientē. Itaem̄ p̄dictū eſt ꝑ ꝓphetā. Quiſqͥs offenderit in lapidē illū coquaſſabit̉: ⁊ ſuꝑ quē venerit cōteret eū. Cōquaſſat paruos: ꝯteretmagnos. Iā ſigna tua nō vides: iam nō ē
ꝓpheta: ⁊ dicis ⁊ nos nō cognoſcet adhucqꝛ vos nō agnoſcitis adhuc. Iā nō eſt ꝓpheta: ⁊ nos nō cognoſcet adhuc. ¶ Uſqꝫ quo deꝰᶠ exprobrabit inimicus:Clama quaſi derelictus: quaſi deſertꝰ: clama tanqͣꝫ eger qui medicuꝫ cedere qͣꝫ curari maluiſti: nō te agnoſcit adhuc. Uide qͥdfecerit qͥ te nō agnoſcit adhuc. Etem̄ quibus nō eſt annūciatū de eo videbūt: ⁊ quinō audierūt ītelligūt: ⁊ tu adhuc clamas:iā nō ē ꝓpheta: ⁊ noſ nō cognoſcet adhuc.Ubi eſt intellectꝰ tuus? Irritat aduerſarius nomē tuū in finē: Ad hoc irritat aduerſariꝰ nomē tuū in finē: vt iratꝰ corripias: corripiens cognoſcas in finem: autcerte ī finē vſqꝫ ad finē. Uſqꝫ ad quē finēQuouſqꝫ cognoſcas: quouſqꝫ clames: qͣuſqꝫ apprehēſa cauda redeat̉ ad regnum.Ut qͥd auertis manu tuā: ⁊ dextera tua de medio ſinu tuo in fine?Iterū aliud ſignū quod datū eſt Moyſi.Quō em̄ ſuꝑius de virga ſignū: ita ⁊ de dextera. Cū em̄ illud factū eſſet de virga: dedit deꝰ alterū ſignū. Mitte inqͥt manū tuāin ſinū tuū: ⁊ miſit: ꝓduc eam: ⁊ ꝓduxit: ⁊inuenta eſt alba: id eſt īmunda. Albor em̄in cute: lepra eſt: nō candor. Ip̄a em̄ hereditas dei: id eſt ppl̓us eius foras ab eo miſſus īmundus factus eſt. Sꝫ qͥd illi ait? Reuoca eam in ſinū tuū: reuocauit: ⁊ reuerſaeſt ad colorē ſuū. Qn̄ hoc facis ait Aſaphiſte? Quouſqꝫ dexterā tuaꝫ alienas a ſinutuo: vt foris īmunda remaneat? Reuocaeā: redeat ad colorē: agnoſcat ſaluatoreꝫ.Ut qͥd auertis manū tuā: ⁊ dexterā tuā demedio ſinu tuo in finē? Hec clamat cecusnō intelligēs: ⁊ hͦ deꝰ facit qd̓ facit. Quareem̄ venit chriſtꝰ? Cecitas ex ꝑte in iſrael facta ē: vt plenitudo gentium intret: ⁊ ſic oīsiſrael ſaluus fiat. Ergo iam Aſaph agͦſceqd̓ p̄ceſſit: vt vel ſeqͣris ſi p̄cedere n̄ potuiſti. Nō em̄ fruſtra venit chriſtꝰ: aut fruſtraocciſus eſt chriſtus: aut fruſtra granū cecidit in terrā: niſi vt multipliciter ſurge̓t. Exaltatus eſt ſerpēs in heremo: vt ꝑcuſſos aveneno ſanaret. Attende qd̓ factū eſt: noli putare vacare qd̓ venit: ne te malū inueniat cū iterū venerit. Intellexit Aſaph: qꝛin titulo pſalmi intellectꝰ Aſaph. Et quidait? ¶ Deus aut rex noſter an ſecula: operatus eſt ſalutē in medio terre. Hec nos clamamus: iā nō ē ꝓpheta: ⁊nos nō cogͦſcet adhuc. Hec aūt deꝰ nr̄: rexnr̄. Quid eſt ante ſecula oꝑatꝰ eſt ſalutē in
Alia lxa.ī ſimul.qͥeſcere faciamus oēs diesfeſtos dei a t̓ra
Alia lr̄a.fexciderūt.ſecuri ⁊ aſcia.
Alia lr̄atamplius
Alia lr̄a.f īproper