PſalmusLXXII.
illum ⁊ afferri ab angelis ī ſinu abrae. Illeautē mortuus eſt ⁊ ſepultus eſt: nam illiusforte ſepulturā nemo curauit. Et cum apd̓inferos ille diues in tormentis eſſet: nonneeleuauit oculos ſuos: ⁊ vidit ī infinito gaudio eum quē cōtempſit ante ianuā ſuam: ⁊digito eius aque ſtillam deſiderauit qui demenſa eius cadētes micas deſiderauerat?Fratres labor ille pauꝑis quātus fuit: delicie illius diuitis qͣꝫ longe fuerūt? Qd̓ autēmutauerūt ꝑpetuū eſt. Illius gͦ qꝛ nō eratdeclinatio in morte: ⁊ firmamentū erat ī flagello eius: in laboribus hominū nō fuit: etinter homīes flagellatus nō eſt. Ille auteꝫflagellatꝰ hic requieuit ibi: qꝛ flagellat oēmfiliū quem recipit. Sed cui dicis iſta? Epulanti ſplendide et induēti ſe qͦtidie purpura ⁊ byſſo. Cui dicis? Qui tranſijt in diſpoſitioneꝫ cordis. Merito ſero dicturus eſt:mitte Lazarū dicat vel fratribus meis: qn̄ei non concedit̉ fructꝰ penitentie. Non em̄penitentia nō datur: ſed ſempiterna erit penitētia: ⁊ nulla ſalus poſt penitentiā. Ergoiſta trāſierūt ī diſpoſitiōꝫ cordis. ¶ Cogitauerūt ⁊ locuti ſuntʸ malignitate:Sed loquūtur malignitatē homīes: ⁊ cumtimore. Iſti aūt quomō? Iniquitateʸ inaltu locuti ſunt. Nō ſōlū locuti ſunt iniquitatē: ſed etiaꝫ clare audientibꝰ omnibꝰ:Ego facio: ego oſtēdo: Suꝑbe ſenties cuꝫquo habes vinere te non ſinam. Uel cogitares ea: nō etiā effunderes: vel intra clauſtra cogitatōnis mala cupiditas coerceret̉vel refrenaret eam intra cogitationē ſuam.Quare? An̄ forte macer ē? Prodiet qͣſi exadipe iniqͥtas eoꝝ. Iniquitatē ī altū locutiſūt. Poſuerūt ī celu os ſuū: ⁊ lingua eorū tranſiuit ſuꝑ terra. Quideſt hoc: trāſiuit ſuꝑ terrā? Qd̓ dictū eſt: poſuerūt in celū os ſuū: hoc em̄ tranſijt ſuperterram. Tranſierūt terrena omnia. Quideſt terrena omnia trāſire? Nō ſe cogitat hominē ſubito mori poſſe: cum loquit̉: quaſiſemꝑ victurus minat̉. Tranſcēdit iniquitas cogitatōnis illiꝰ terrenā fragilitatē: neſcit quali vaſe coopertus eſt: neſcit qd̓ ſcriptū eſt in alio loco de talibus: Exiet ſpiritꝰeius ⁊ reuertet̉ in terrā ſuam: in illa die perient omnes cogitationes eius. Sed iſtidiem vltimū ſuū non cogitantes: loquūturſuꝑbiā: ⁊ in celum ponūt os ſuuꝫ: ⁊ trāſcēdunt terram. Si vltimū ſuum diem nō cōgitaret: id eſt iudicij ſui vltimū diem latromiſſus in carcerem: nihil illo eſſet īmaniꝰ:
et tamē poſſet effugere. Quo fugis ne moriaris? Certus erit ille dies. Quid ē diu qd̓victurus es? Quātum eſt diu qd̓ habet finem: et ſi diu eſſet? Huc accedit: quia nō ēdiu: et incertum eſt ipſum quod dicit̉ diu.Quare hoc non cogitat? Quia poſuit ī celum os ſuum: ⁊ lingua eius tranſiuit ſuperterram. ¶ Ideoᶠ reuertet̉ populusmeus huc: Iaꝫ ip̄e aſaph reuertet̉ huc.Uidit enim iſta abūdare iniquis: vidit ſuperbis: redit ad deū: ⁊ incipit querere ⁊ diſputare. Sed quādo? Cum dies pleniinuenient̉ in eis. Quid eſt dies pleniCum autē venit plenitudo temporis miſitdeꝰ filiū ſuum. Ipſe eſt plenitudo tēporisquādo venit illa tēporalia docere ꝯtemni:nō habere magnū quicquid mali homīescupiunt pati: quicquid mali homines metuūt. Factus eſt via: reuocauit ad cogitationē intimam: admonuit quid a deo querēdum eſſet. Et vide de qua cogitatione reuerberata ī ſe: ⁊ quodāmodo reuocāte fluctus impetus ſui tranſit̉ ad vera eligenda.Ideo reuertet̉ populus meus huc: et diespleni inuenient̉ ī eis. ¶ Et dixerūt: Uide ꝑ quā cogitatōneꝫ trāſeunt. Quomoſciuit deꝰ? et ſi eſt ſcīa in altiſſimoEcce iniqui felices ſunt: nō curat deus reshūanas. Uere ſcit qͥd agamus: videt q̄ dicunt̉. Rogamus fratres: iam a chriſtianisnō dicat̉: quō ſciuit deꝰ: ⁊ ſi ē ſcīa in altiſſimo? Un̄ em̄ tibi videt̉ nō ſcire deū: et nō eēſcīaꝫ ī altiſſimo? Rn̄det. Ecce ip̄i pct̄ōres ⁊ abudantes in ſeculo: obtinuerūt diuitias. Et peccatores ſūt ⁊ abūdantes diuitias in ſeculo obtinuerūt. Cōfeſſus eſt: qꝛ ideo volebat eſſe peccator vthaberet diuitias. Carnalis aīa viſibilibusrebus ⁊ terrenis vendiderat iuſticiā ſuam.Qualis iuſticia? Que ꝓpter auꝝ habetur:quaſi p̄cioſius ſit auruꝫ qͣꝫ ip̄a iuſticia: autcū quiſqꝫ negat res alienas maius damnūpatiat̉ cui negat: qͣꝫ ille qͥ illi negat. Ille ꝑdit veſtem: iſte fidem. Ecce ip̄i peccatores⁊ abundantes in ſeculo obtinuerūt diuitias. Inde ergo neſcit deus: et inde non eſtſcientia in altiſſimo. ¶ Et dixiʸ ſine cauſa iuſtificaui cor meū: Quādo ſeruiodeo: ⁊ iſta non habeo: non ſeruiūt illi: ⁊ hisabundant. Ergo ſine cauſa iuſtificaui cormeum. Et laui inter innocentes manus meas. Hoc ſine cauſa feci. Ubi eſtmerces bone vite mee? Ubi eſt premiū ſeruitutis mee? Bene viuo et egeo: ⁊ iniquus
Alia lr̄a.nequiciā.Alia lr̄a.ſ excelſo.
Alia lr̄a.r in terra
Alia lra.fſcit.I excelſo
Alia lr̄a.rergo
Alia lr̄.E
Alia lf cōuert.rhic.