PſalmusLXX

tator eius: ip̄e illi lux ⁊ aer eſt. Incipit videre quemadmodum videbat antea. Anima non ſic exuſcitatur. Anima enim exuſcitatur a deo: qͣꝫqͣꝫ ⁊ corpus exuſcitatur adeo. Sed deus quādo exuſcitat corpusmūdo reddit: qn̄ exuſcitat aīam ſibi reddit. Si recedat aer mundi iſtius morit̉ corpus: ſi recedat deus morit̉ aīa. Cū gͦ aīamſuſcitat deus niſi aſſit qͥ ſuſcicauit: ſuſcitata nō viuit. Nō enī ſuſcitat: ⁊ dimittit vt viuat ſibi: ſicut Lazarus qn̄ reſuſcitatus ē qͣtriduanus mortuus: ſuſcitatus eſt corpore ꝑ domī corꝑaleꝫ preſentiā. Acceſſit enīcorꝑaliter ad ſepulchrū: clamauit: Lazareveni foras: ⁊ ſurrexit Lazarus: ꝓceſſit deſepulchro ligatꝰ: deinde ſolutus diſceſſit.Reſuſcitatus eſt dn̄o p̄ſente: ſꝫ vixit ⁊ dn̄oabſente. Ꝙqͣꝫ eū dn̄s corꝑaliter reſuſcitaſſet: qͣꝫtū ad viſibilia ꝑtinet: ceteruꝫ p̄ſentiamaieſtatis ſue illuꝫ ſuſcitauit: qua p̄ſentianuſqͣꝫ recedit. Interim tn̄ ad p̄ſentiā viſibileꝫ dn̄s fuſcitauit Lazarū. Diſceſſit de ip̄aciuitate dn̄s vel de illo loco: nūqͥd Lazarnō vixit? Nō ſic aīa ſuſcitat̉. Suſcitat llaꝫdeus: morit̉ ſi diſceſſerit deus. Dicam enīaudacter fratres: ſꝫ tn̄ verū. Due vite ſūt:vna corꝑis: altera aīe. Sicut vita corporꝭaīa: ſic vita aīe deus. Quō ſi aīma deſeratmorit̉ corpus: ſic aīa morit̉ ſi deſerat deꝰ;Ip̄a eſt enī gratia eius vt ⁊ ſuſcitet ⁊ ſit nobiſcū. Ꝙ gͦ nos ſuſcitat a morte noſtra p̄terita: ⁊ innouat quodāmodo vitā noſtrā:dicimus ei: Deus docuiſti me ex iuuentute mea. Quia v̓o nō recedit ab eis qͦs ſuſcitat: ne cū receſſerit moriant̉: dicimꝰ ei: Etvſqꝫ nūc annūciabo mirabilia tua: qꝛ cummecū es viuo: ⁊ aīe mee vitā tu es: q̄ morietur ſi dimittat̉ ſibi. Ergo dum adeſt vitamea: hͦ ē deus meus vſqꝫ nūc: qͥd poſteaEt vſqꝫ in ſenectā ⁊ ſenium. Duoiſta noīa ſenectutis ſunt: ⁊ diſcernūt̉ a grecis. Grauitas enī poſt iuuentutē alid̓ nomen hꝫ apud grecos: ⁊ poſt ip̄am gͣuitateꝫveniens vltīa etas aliud nomē habꝫ. Nāπρέόρύησ dr̄ gͣuis: ⁊ γέραιοσ ſenex. Qvo in latina linguā duoꝝ iſtorū noīm diſtīctio defecit: de ſenectute: ambo ſūt poſitaſenecta ⁊ ſeniū. Scitꝭ aūt duas eſſe etateſ.Docuiſti me gratiā tuā a iuuentute mea: ⁊vſqꝫ nūc: poſt iuuētuteꝫ meā annunciabomirabilia tua: qꝛ mecū es vt nō moriar: qͥaveniſti vt ſurga. Et vſqꝫ ī ſenectā ⁊ ſeniū:id eſt vſqꝫ ad vltimū meū: niſi mecū fuerꝭ:non erit aliqͥd meriti mei: gratia tua ſꝑ ꝑſe

ueret mecū. Hoc diceret etiā vnus hō: tuille: ego. Quia v̓o vox iſta vniꝰ cuiuſdammagni hoīs eſt: hoc eſt ip̄ius vnitatiſ: voxeſt enī eccl̓e: queramꝰ iuuentutem eccleſie.Qn̄ venit chriſtus: mortuus ē: crucifixuseſt: ſurrexit: vocauit gētes: ceperūt conuerti: facti ſunt martyres fortes in chriſto: fuſus eſt ſanguis fidelis: ſurrexit ſeges ecclelie: hec iuuētus. Progredientibꝰ aūt temporibus: cōfiteat̉ eccleſia: dicat: Uſqꝫ nūcannūciabo mirabilia tua: non tantū in iuuentute qn̄ Paulus: qn̄ Petrus: qn̄ pͥmiapoſtoli nunciauerūt: p̄cedente etiā etateꝫegoip̄e: id eſt vnitas tua: mēbra tua: corꝑtuū: annūciabo mirabilia tua. Quid poſtea? Et vſqꝫ ad ſenectā ⁊ ſeniū annunciabo mirabilia tua: vſqꝫ in finem ſeculi erit hͨeccl̓ia. Si enī non hic futura ē vſqꝫ in finēſeculi: qͥbus dn̄s dixit: Ecce ego vobiſcuꝫſum vſqꝫ in conſummationē ſeculi? Quare iſta oportebat vt dicerent̉ in ſcripturiſQuia futuri erant inimici chriſtiane fideiqui dicerent: ad certum tꝑus ſunt chriſtiani: poſtea ꝑibunt ⁊ redibūt idola: redit qd̓erat antea: Ꝙͣdiu erūt chriſtiani? Uſqꝫ adſenectā ⁊ ſeniū: id eſt vſqꝫ in finem ſeculi.Tu cuꝫ expectas miſer infidel̓ vt tranſeātchriſtiani: tranſis tu ſine chriſtianis: ⁊ chriſtiani vſqꝫ in finem ſeculi ꝑmanebūt: et tuꝑ infidelitatē tuam: cū finieris breuē vitaꝫtuā: qua fronte exies ad iudicē: queꝫ cumviueres blaſphemaſti? Ergo a iuuentutemea ⁊ vſqꝫ nūc ⁊ vſqꝫ ad ſenectā ⁊ ſeniuꝫ.Dn̄e ne derelinquas me. Non quōdicūt inimici mei vſqꝫ ad tꝑs erit. Ne derelinqͣs me. ¶ Donec annūciē brachiūtuū generationi omīᶠ ſuꝑuenture.Et brachiū dn̄i cui reuelatū eſt? Brachiūdomī chriſtꝰ. Noli ergo derelinquere me:Nō gaudeāt qui dicunt: Uſqꝫ ad certumtempus erunt chriſtiani. Sint qui annuncient brachium domī. Cui? Generationiomni ſuꝑuenture. Si ergo omni generationi ſuꝑuenture vſqꝫ in finem ſeculi: Finitoenim ſeculo: iam nulla ſuꝑueniet generatio. ¶ Potentiam tuam ⁊ iuſticiamtuā. Hoc eſt annunciem generatiōi omniſuperuenture brachium tuum. Et quid p̄ſtitit brachium tuum? Liberationē noſtraꝫgratuitā. Hoc gͦ annūciē: ip̄am gr̄am omīgenerationi ſuꝑuēture. Dicā oī hoī naſcituro: nihil es ꝑ te: dn̄m īuoca: tua pctā ſūt:merita dei ſunt: ſupplicium tibi debetur: etcum premiū venerit: ſua dona coronabit:

Alia lr̄at q̄ vētura

Alia lr̄afdeus