Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXX

māſerant in lr̄a gloriant̉: viuificāt̉:ego aūt de gr̄a tua volo gl̓iari. Mihi autē(ait apl̓us) abſit gl̓ari niſi in cruce dn̄i nr̄iIeſu chriſti: niſi in illo ſe mihi viuꝰ mortuo vt reſurgerē coaptauit: vt ego viuerem: viueret aūt in me chriſtus. In ip̄agr̄a gloriās litteraturā cognoui: id ē homines de lr̄a p̄ſumentes: a gratia reſiliētes toto corde reprobaui. Męrito ſequit̉.Introibo in potentiā dn̄i. meāſꝫ dn̄i. illi in potentia ſua de lr̄a gloriati ſunt: ideo adiunctā lr̄e gr̄am non cognouerūt. Nam lex ꝑMoyſen data ē: gratia veritas Ieſum chriſtū facta ē. Ipe enīvenit vt legem impleret: qn̄ caritatē donauit quam lex poſſet impleri. Plenitudoenī legis caritaſ. Illi habētes caritatē:id eſt non hn̄tes ſpūm gr̄e: Quia caritasdei diffuſa ē in cordibus noſtris ſpirituꝫſanctū datꝰ eſt nobis: remāſerūt gloriantes in lr̄a. Sed qꝛ lr̄a occidit: ſpūs autemviuificat: non cognoui litteraturam: et introibo in potentia dn̄i. Ideo verſus iſte ſequēs cōfirmat ꝑficitqꝫ ſnīaꝫ: ita vt figatin cordibus hoīm: nec aliū ꝑmittat omni irreꝑe vlla ex ꝑte intellectum. Domīememorabor iuſticie tue ſoliꝰ. O ſoliꝰ. Quid addidit ſoliꝰ? Rogo voſ: ſufficeret mēorabor iuſticie tue. Soliꝰ inqͥt ꝓrſusvbi meā cogito. Quid enī habes qd̓accepiſti? Si aūt accepiſti: qͥd gloriarisſi acceꝑis. Iuſticia tua ſola liberat me:mea ſola ſunt niſi peccata. glorier de viribus meis: in lr̄a remaneaꝫ: reꝓbem litteraturā: id eſt hoīes de lr̄a gloriantes: de ſuis viribus ꝑuerſe tāqͣꝫ frenetici p̄ſumentes: reprobem tales: Intrem inpotentiā dn̄i: vt qn̄ infirmus ſum tunc potens ſim: vt tu in me ſis potēſ qm̄ memorabor iuſticie tue ſolius. Sermo ſecūdus de ſecundaparte eiuſdem pſalmi.Ratia dei qua gratis ſalui facti ſumus null̓ noſtris meritis p̄cedentibuſ: niſi qͥbus ſuppliciū debebaturiſto commendari pſalmo heſterno die inſinuauimus caritati vr̄e: eumqꝫ tractandoqm̄ finire neqͥuimus: extremā eius ꝑteꝫ inhodiernū diem diſtulimuſ: ꝓmittētes ī nomine dn̄i nos debitū ſoluturos. Qd̓ ſoluēdi qm̄ tꝑs eſt: adeſtote aīmo tāqͣꝫ agro fertili: vbi ſemē multiplicetꝭ: pluuie ingra

ti ſitis. Comendauimꝰ heſterna die titulum eiꝰ: ſꝫ ꝓpter renouandā intentionē veſtram: his intimandū heri abſētes fuerunt: breuit̓ cōmemoramꝰ qd̓ recolāt audierunt: audiant neſcierūt. Filiorum Ionadab pſalmus eſt: qd̓ nomen interp̄taturdn̄i ſpontaneꝰ: qm̄ ſpontanee: ē bōa: pura: ſincera ꝑfecta volūtate: non ficto corde dn̄o ẜuiēdū ē: Qd̓ etiā illd̓ iudicat vbidictum eſt: Uolūtarie ſacrificabo tibi. Filijs huiꝰ: id eſt filijs obediētie cantat̉ pſalmus: his qui pͥmi captiui ducti ſunt: vtagnoſcat̉ hic gemitꝰ noſter: et ſufficiat diei malicia ſua. Iam enim ſi ſuꝑbi deſeruimus vel fatigati redeamª: nec rediri niſigr̄am pōt: gratia gratis data eſt. Nam niſigratis eſſet: gr̄a eſſet. Porro aūt ſi propterea gratiā ē: qꝛ gratis eſt: nihil tuū preceſſit vt acciꝑes. ſi aliqͣ bona oꝑa tuap̄ceſſerūt: p̄cium accepiſti non gratis: precium aūt qd̓ nobis debebat̉ ſuppliciū eſt. ergo liberamur: non meriti nr̄i: ſꝫ illiusgratie ē. Illū laudemuſ: illi totum qd̓ ſumus qd̓ ſalui efficimur debemꝰ. Ad qd̓ꝯcluſit ml̓ta dixiſſet dicēs: Dn̄e memorabor iuſticie tue ſoliꝰ. Ad iſtū v̓ſum ꝯcluſa eſt heſterna tractatio. Primi captiui:id eſt ꝑtinētes ad pͥmū hoīem: propter hocenī captiui: ꝓpter pͥmum hoīeꝫ in quo omnes morimur: qꝛ pͥus qd̓ ſpūale eſt: ſedqd̓ animale: poſtea qd̓ ſpūale. Propt̓ primum hoīem pͥmi captiui. ꝓpter ſecūdumhoīem ſecūdi redēpti. Nam ip̄a redemptio clamat captiuitatē nr̄am. Un̄ enī redēpti ſi ātea captiui? Et captiuitatēexp̄ſſius ab apl̓o inſinuatā ex epl̓a eiꝰ verba q̄dam cōmemorātes inſinuabimꝰ et repetimus. Uideo aliā legē in mēbris meisrepugnantē legi mētis mee: captiuuꝫ meducentem in lege peccati eſt in membrismeis. Ip̄a eſt pͥma captiuitas noſtracupiſcit aduerſus ſpūm caro. Uenit aūtde pena peccati: vt aduerſus ſeip̄m diuideret̉: qꝛ vni ſubditus eſſe noluit. Nihilenī tam expedit aīe qͣꝫ obedire. Et ſi expedit aīe obedire in ẜuo vt obediat domīo: īfilio vt obediat patri: in vxore vt obediatviro: qͣꝫtomagīs in homīe vt obediat deo?Exꝑtus malū Adam: omīs autē homoAdā: ſicut in his crediderūt oīs chriſtus: qꝛ mēbra ſunt chriſti. Exꝑtus malum qd̓ debuit exꝑiri ſi crederet dicēti:noli tangere. Exꝑtus malū poſtea ſalteꝫobtemꝑet p̄ceptis medici vt ſurgat: no-