Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXVI

teſtimoniū: qd̓ forte hic deeſt: repetendooſtēdit quid dixerit: vt cognoſcamꝰ in ter viā tuā. Et quaſi tu quereres: ī terra:qua via. In oībus gentibꝰ ſalutaretuū: In qua terra q̄ris? Audi in oībꝰ gentibus. Quā viā q̄ris? Audi ſalutare tuū.An forte chriſtꝰ eſt ſalutare ipſius? Etquid eſt qd̓ dixit: ſenex ille ſimeō? Senexille in euāgelio inqͣꝫ ſeruatꝰ: annoſus vſqꝫad infantiā verbi. Accepit enī ſenex ille: īmanibꝰ ſuis infantē v̓bū dei. Qui ī vtero eſſe dignatꝰ eſt: in manibꝰ ſenis dedigͣret̉? Ille ī vtero v̓ginis: in manibꝰ ſenis:infirmꝰ infans intra viſcera in manibꝰſenis: ad dādā nobis firmitatē queꝫ facta ſūt oīa. Et ſi oīa ip̄a mater. Ueīt humilis: venit infirmꝰ: ſed indutꝰ infirmitatemutāda: qꝛ ſi crucifixus eſt: ex infirmitate: ſed viuit ex v̓tute dei: Apl̓s ait. Eratī manibꝰ ſenis. Et qͥd ait ſenex ille? Quidait gratulās qd̓ ſoluēdꝰ hīc eſſet: vidēsſuis ī manibꝰ ꝯtineri a quo in quo ſaluseiꝰ ꝯtinebat̉? dimittis inqͥt: dn̄e ſeruuꝫtuū in pace: qꝛ viderūt oculi mei ſalutaretuū. Ergo bn̄dicat nos dn̄s miẜeat̉ nr̄i:illuminet vultū ſuū ſuꝑ noſ: vt cognoſcamus in terra viā tuā. In qua t̓ra? In oībꝰgētibꝰ. Quā viā? Salutare tuū. Quid ſequit̉: qꝛ cognoſcit̉ via dei: qꝛ cognoſcit̉ inomnibꝰ gētibꝰ ſalutare dei. Cōfiteāt̉tibi ppl̓i deꝰ: cōfiteant tibi: inquit:ppli oēs. Exiſtit hereticꝰ dicit: Ego īafrica ppl̓os habeo: aliꝰ ex alia ꝑte: egoin galacia ppl̓os habeo. Tu in africa: illein galacia: ego illuꝫ quero vbiqꝫ habet.Certe ad iſta vocē exultare auſi eſtis: qm̄audiſtis: ꝯfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ. Audite ſequētē verſū: qꝛ de ꝑte loquit̉: ꝯfiteant̉tibi ppl̓i oēs. Ambulate in via oībꝰtibus: ambulate in via oībꝰ ppl̓is o filijpacis: filij vnice catholice ambulate ī via:cātate ambulātes. Faciūt viatores adſolamē laboris. Cātate vos ī hac via: obſecro vos ip̄am viam: cātate in hac viacāticū nouū: cātate: nemo ibi vetera cantet. Cātate amatoria pr̄ie veſtre: nemo vetera: via noua: viator nouꝰ: cāticū nouū.Audi apl̓m hortātē te ad cāticū nouū. Siqua igit̉ in chriſto noua creatura: veteratrāſierūt: ecce noua facta ſūt. Canticū nouuꝫ cātate in via: quā cognouiſtis in t̓ra.In qua terra? In oībꝰ gentibꝰ: ꝓptereacāticū nouū ꝑtinet ad ꝑtē. Qui in parte cantat: vetꝰ cātat. Quodlibet cātet: ve

tus cantat: vetꝰ cātat: diuiſus eſt: carnal̓ eſt. Certe in qͣntū carnal̓ eſt: in tātū vetus: in qͣntū ſpūalis: in tātū nouꝰ. Uidequid dicat Apl̓s: potui vobis loqͥ qͣiſpūalibꝰ: ſꝫ qͣſi carnalibus. Un̄ illos ꝓbatcarnales? enī vnꝰ dic̄: ego ſuꝫ Pauli:alt̓ v̓o apollo: nōne īqͥt carnales eſtꝭ? Ergoī ſpū cāticū nouū: cāta ī via ſecura: ſic̄ viatores cātāt: plerūqꝫ ī nocte cātāt. Formidoloſa circūſtrepūt oīa: vl̓ potiꝰ circūſtrepūt: ſꝫ circūſilēt: quātomagis ſilētia: tātomagis formidoloſa: cātant tn̄ qꝛlatrones timēt: qͣnto ſecuriꝰ cātaſ ī chriſto hꝫ via iſta latronē: ſi tu non deſerēdo:viā incidas ī latronē. Cāta inqͣꝫ ſecurcāticū nouū in via quā cognouiſti in t̓ra:hoc eſt in oībꝰ gētibꝰ. Uide qꝛ ip̄m cāticūnoun̄ tecum cātat in ꝑte eſſe voluit:Cātate inqͥt dn̄o cāticū nouū: ſeqͥt̉ cātate dn̄o oīs terra. Cōfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ: īuenerūt viā tuā: ꝯfiteant̉. Ip̄a cātatiofeſſio eſt: ꝯfeſſio peccatoꝝ tuoꝝ virtutisdei. Tuā iniqͥtatē ꝯfitere: gr̄am dei cōfitere. Te accuſa: illū gl̓ifica. Te rep̄hēde: il lauda: vt ip̄e veniēs: inueniat te punitorē tuū: vt exhibeat ſe tibi ſaluatorē tuū.Quid enī timētꝭ ꝯfiteri īuenitis hāc viāī oībꝰ gētibꝰ? Quid timētis ꝯfiteri ī ꝯfeſſiōe vr̄a cātare canticū nouū terraIn terra ī pace catholica cōfiteri timesdeo ne ꝯfeſſū dānet. Si ꝯfeſſus lates: ꝯfeſſus dānaberꝭ. Times ꝯfiteriꝯfitēdo eſſe potes occultꝰ: dānaberistacitꝰ: poſſes liberari ꝯfeſſus. Cōfiteant̉tibi ppl̓i deꝰ: ꝯfiteant̉ tibi ppl̓i oēs. Et quiaiſta ꝯfeſſio ad ſuppliciū ducit: ſeqͥt̉ dicit: Letent̉ exultet gētes: Si plāgūt an̄ hoīem ꝯfeſſi latrones: letēt̉ an deūꝯfeſſi fideles. Si iudicet: exigit a latrone ꝯfeſſionē tortor timor: īmo aliqn̄ ꝯfeſſionē p̄mit timor: exigit dolor: ille plāgit ī tormētis: timet aūt occidi ꝯfeſſus portat tormēta qͣntū pōt: ſi victꝰ dolore fuerit ꝓfert ad mortē vocē ſuā. Nuſqͣꝫ letꝰ:nuſqͣꝫ exultans: an̄qͣꝫ ꝯfiteat̉ exarat vngula: ꝯfeſſus fuerit dānat carnifex: ducit̉miſer vbiqꝫ. Sꝫ letēt̉ exultēt gēteſ. Un̄?Per ip̄am ꝯfeſſionē. Quare? Quia bonꝰē cui ꝯfitent̉. Ad exigit ꝯfeſſionē: vt liberet humilē: ad dānat ꝯfitētē: vt puniat ſuꝑbū. Ergo triſtꝭ eſto an̄qͣꝫ ꝯfitearꝭ:feſſus exulta: ſanaberꝭ: ꝯfitētꝭ ꝯſciētiatua ſaniē collegerat: apoſtema tumuerat:cruciabat te: requieſcere ſinebat: adhi

I 4