PſalmusLXIIII.

timeat vnuſqͥſqꝫ veſꝑā: ne mane corrupat̉.Ecce neſcio qͥs vt facias mali aliqͥd: ꝓmiſit lucrū: mane eſt. Arridet tibi ampla pecunia: mane tibi ſit. Noli corrūpi: ⁊ habebis exitū mane. Si em̄ habes exitū: nō capieris. Sic eſt em̄ ꝓmiſſio lucri: quaſi eſcaī muſcipula. Coartaris: ⁊ nō ē quo exeas:caperis in muſcipula. Dedit aūt tibi exitūdominꝰ deus tuus: ne lucro capiaris: cumtibi dicit in corde: ego ſum diuitie tue: noliattendere ꝙ mūdus ꝓmittit: ſed qd̓ ꝓmittit conditor mundi. Attende quod tibi ꝓmittit deus faciēti iuſticiā: ⁊ ꝯtemne quodtibi promittit homo: vt abducat a iuſticia.Noli gͦ attēdere qd̓ mūdꝰ ꝓmittit: ſꝫ qd̓ cōditor mūdi: ⁊ habebis exitū mane ꝑ domini verbū dicētis: Quid ꝓdeſt homini ſi totum mundū lucret̉: anime auteꝫ ſue detrimentū patiat̉? Sed ille qͥ te promiſſo lucrocorrūpere: ⁊ ad iniquitatē adducere nō potuit: minabat̉ penas: ⁊ ꝯuertet ſe ad inimicitias: ⁊ incipit tibi dicere: Si hoc nō feceris: ego oſtendā: ego faciā: habebis me inmicū. Primo cum lucrū ꝓmittebat: manetibi erat: modo iā veſperaſcit: triſtis factuses. Sed qui dedit tibi exitū mane: dabit etveſꝑe. Quō cōtempſiſti mane ſeculi ex luce domini: ſic cōtemne ⁊ veſperā ex paſſionibꝰ dn̄i: vt dicas aīe tue. Quid mihi amplius facturꝰ ē iſte: qͣꝫ paſſus eſt ꝓ me dn̄smeꝰ deꝰ? Ut teneā iuſticiā nō ꝯſentiam adiniquitatē: ſeuiat in carne: frangat̉ muſcipula: ⁊ volabo ad dominū meuꝫ qui mihiait: Nolite timere eos qui corpus occidūtanimā aūt nō poſſunt occidere. Et de ipſocorꝑe ſecuritatē dedit dicens: Capillꝰ capitis veſtri nō periet: Magnifice h̓ poſuitdelectabis exitus mane et veſpere. Si em̄nō te delectet ip̄e exitus: nō laborabis exire inde. Mittis caput in lucrum ꝓmiſſuꝫ:ſi non te delectet ꝓmiſſio ſaluatoris: et rurſus cedis temptati ⁊ terrenti: ſi non te delectet ille qui prior paſſus eſt: vt tibi exitū faceret. Exitꝰ mane ⁊ veꝑe delectab̓. ¶ Uiſitaſti terraꝫ ⁊ inebriaſti eam. Undeinebriauit terraꝫ? Calix tuus inebrians ꝙͣꝫpreclarus. Uiſitaſti terrā ⁊ inebriaſti eam:miſiſti nubes tuas: pluerūt p̄dicatōeꝫ veritatis: inebriata eſt terra. Multiplicaſtiditare eam: Unde multiplicaſ eam ditare? ¶ Fluuiꝰ deiᶠ repletꝰ ēᶠ aqua:Quid ē fiuuiꝰ dei? Populꝰ dei. Primuspopulus repletꝰ eſt: vnde cetera terra rigaret̉. Audi illum ꝓmittētē aquā: ſi quis ſitit

veniat ⁊ bibat: qͥ credit in me: flumīa aqueviue de vētre ei fluent. Si flumīa et vnusfluuiꝰ: quia ꝓpter vnitatē multi vnuꝫ ſunt:multe eccleſie et vna eccleſia: multi fideles⁊ vna ſpōſa chriſti: ſic multa flumina ⁊ vnfluuiꝰ. Crediderūt multi iſraelite: ⁊ im pleti ſunt ſpūſancto: inde diffuſi ſunt ꝑ gentesceperūt p̄dicare veritatē: et de fluuio dei qͥimpletꝰ eſt aqua irrigata ē tota terra. Paraſti cibū illorūᶠ qꝛ ita eſt p̄paratiotua. Non qꝛ te ꝓmeruerūt quibꝰ peccatadonaſti merita illoꝝ mala erāt: ſed tu ꝓptermiſericordiā tuā: qꝛ in te eſt p̄paratio tua:ita p̄paraſti cibum illorū. ¶ Sulcos eiꝰinebria. Fiāt ergo primo ſulci qui inebrient̉: duricia pectoris noſtri aperiat̉: vomere ſermōis dei. Sulcos eiꝰ inebriā. Multiplicaʸ generatiōes eius. Uidemuscredunt: et ex credentibꝰ alij credunt: et exillis alij credunt: ⁊ non ſufficit vni homini:vt factus ip̄e fidelis vnū lucret̉. Sic multiplicat̉ ⁊ ſemē: pauca grana mittunt̉ ⁊ ſegetes exurgūt. Sulcos eius inebria: multiplica generatiōes eiꝰ. In ſtillicidusⁱ ſuisletabit̉ᶠ cū exoriet: In ſtillicidijs ſuisid eſt anteqͣꝫ ſit forte idonea capacitate fluminis: cuꝫ exoriet̉ ī ſtillicidijs ſuis: id ē ſibicōgruis letabit̉. Paruulis em̄ adhuc ⁊ infirmis ſtillant̉ quedā de ſacramētis: qꝛ nōpoſſunt capere plenitudinē veritatis. Audi quomō ſtillet paruulis duꝫ exoriunt̉: ideſt in recenti ortū: minus capacibꝰ apoſtolꝰ dicit: Nō potui vobis loqui qͣſi ſpiritualibus: ſed quaſi carnalibuſ: quaſi paruulisin chriſto. Cum dicit paruulos in chriſto:iam dicit exortos: ſed nōdum idoneos adcapiendā illā vberem ſapientiā de qͣ dicit:Sapientiaꝫ loquimur inter ꝑfectos. Letet̉in ſtillicidijs ſuis: cum exoriet̉ et auget̉: roboratur: capiet ⁊ ſapientiā: quomō infansnutrit̉ lacte ⁊ ſit idoneus cibo: tamē primode ip̄o cibo cui minus idoneus erat illi lacfactum eſt. In ſtillicidijs ſuis letabit̉ cumexoriet̉. ¶ Benedicesᶠ coronaꝫ annibenignitatis tue: Seminat̉ modo: creſcit qd̓ ſeminat̉: erit et meſſis: ⁊ modo ſuperſemē ſuꝑſeminauit inimicus zizania: et exorti ſunt mali inter bonos p̄ſeudo chriſtiani: ſimilem habentes herbam: ſed non parem fructum. Etenim zizania illa: ꝓprie dicunt̉ que naſcunt̉ in ſimilitudine frumentorum: ſicuti eſt lolium: ſicuti eſt auena etcetera talia: que primā herbam prorſus ſimilem habent. Propterea de ſeminatione

H 3

Alla lr̄a.pletare.lr̄aflumen.frepletū.uis.

Alia lr̄a.rcorone

reius.rgerminās

Alia lr̄a.reius.

Alia lr̄a.fgenimina.

Alia lr̄a.f Riuos.

Alia lr̄a.f quoniā.feuis.