PſalmusLXIIII.
beris. Intēdat caritas veſtra: Propitiaberis impietātes vr̄as nō dr̄: niſi cuidā ſacerdoti offerenti aliqͥd: vn̄ impietas expiet̉ etꝓpitiet̉. Impietas em̄ tūc dicit̉ ꝓpitiari: cūꝓpitius fit deus impietati. Quid ē fieri deūimpietati ꝓpitiū? Id eſt ignoſcētē: ⁊ veniādantē. Sed vt dei venia impetret̉: ꝓpitiatio ſit ꝑ aliqd̓ ſacrificiū. Extitit gͦ a deo dn̄omiſſus quidā ſacerdos nr̄: Aſſumpſit a nobis qd̓ offerret dn̄o: ip̄as diximus ſanctaspͥmitias carnis ex vtero v̓ginis. Hoc holocauſtū obtulit deo: extēdit manꝰ ī cruce vtdiceret: Dirigat̉ or̄o mea ſicut incēſum incōſpectu tuo: eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſꝑtinuꝫ. Sicut noſtis: qꝛ dn̄s circaveſperā pepēdit in cruce: ⁊ impietātes nr̄eꝓpitiate ſūt: alioqͥn abſorbuerat nos. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſuꝑ nos: duxerant nos p̄dicatores iouis: ⁊ ſaturni: ⁊ mercurij. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſupernos. Sed qͥd facies? Impietates nr̄as tuꝓpitiaberꝭ. Tu ſacerdos: tu victima: tu oblator: tu oblatio. Ip̄e ſacerdos ē qͥ nūc ingreſſꝰ ī interiora veli. ſolꝰ ibi ex his qͥ carnēgeſtauerūt interpellat ꝓ nobis. In cuiꝰ reifigura in illo pͥmo ppl̓o: ⁊ in illo pͥmo tēplo:vnꝰ ſacerdos intrabat ī ſanctaſanctoꝝ: populꝰ oīs foris ſtabat. Et ille qͥ ſolꝰ ingrediebat̉ ī interiora veli: offerebat ſacrificiū proppl̓o foris ſtante. Si intelligat̉ bn̄ ſpūs viuificat: ſi nō intelligat̉ lr̄a occidit. Mō cūlegeret̉ apl̓us audiſtꝭ: littera occidit: ſpiritꝰaūt viuificat. Quid em̄ ageret̉ in illo ppl̓oiudei neſcierūt: ſed nec mō ſciūt. De illisquippe dictū ē: Ꝙͣdiu legit̉ Moyſes: velamē ſupra cor eoꝝ poſitū eſt. Ibi velamēfigura ē: ſed tollet̉ figura: ⁊ apparebit veritas in eiſip̄is. Sed qn̄ tollet̉ velamē? Audiapl̓m: Cū aūt trāſierit ad dn̄m: auferet̉ velamē. Dū ergo nō trāſeunt ad dn̄m: qͣꝫ diulegūt Moyſen velamē habēt ſuꝑ cor. Adhoc ſacramētū fulgebat: tūc faciēs Moyſi: ita vt nō poſſent intēdere filij iſrl̓ in faciēeius. Audiſtis modo cū legeret̉: ⁊ velamēerat inter faciē Moyſi loquētis: ⁊ ppl̓m audientē v̓ba. Per velamē vba audiebāt: faciē nō videbat. Et qͥd ait apl̓us: Ita vt nōpoſſent intēdere filij iſrl̓ in faciem Moyſi.Nō ītēdebāt inqͥt: vſqꝫ ī finē: Quid ē vſqꝫin finē? Uſqꝫ quo intelligerēt chriſtū. Dicitquippe apl̓us: Finis em̄ legis chriſtus adiuſticiā omī credēti. Et quidē ſplēdor in facie Moyſi: tanqͣꝫ in facie carnali ⁊ mortali. Nūquid diuturnꝰ aut eternꝰ eſſe poſſet?
Morte .n. ſuccedēte ꝓfecto auferet̉. Splēdor aūt gl̓ie beati dn̄i nr̄i Ieſu chriſti ſempiternꝰ ē. Sed illud figura erat tēporalis.Hoc aūt qd̓ illa figura ſignificabat̉: leguntitaqꝫ ⁊ nō intelligūt chriſtū: nō ꝑducūt intentionē vſqꝫ ī finē: qꝛ velū oppoſitū negateis aſpectum ſplēdoris interioris. Et videibi ſub velo chriſtū: Ait ipſe dn̄s nr̄ Ieſuschriſtꝰ: Si crederetis Moyſi: crederetis ⁊mihi. de me em̄ ille ſcripſit: Propitiatꝭ aūtpeccatꝭ nr̄is ⁊ impietatibꝰ: Per illud ſacrificiū veſꝑtinū trāſiuimꝰ ad dn̄m vt auferat̉velamē: ꝓpterea ⁊ dn̄o crucifixo velū tēpliſciſſuꝫ eſt. Exaudi or̄oneꝫ meam: ad te oīscaro veniet. Sermones iniquoꝝ p̄ualuer̄tſuꝑ nos: ⁊ impietates nr̄as tu ꝓpitiaberis.Beatus que elegiſti ⁊ aſſumpſiſti: Quis ē electus ab eo: ⁊ aſſumptus abeo? Et aſſumptꝰ ē aliqͥs electus a ſaluatoredn̄o nr̄o Ieſu chriſto. An ip̄e ẜm carnē qd̓homo eſt: electus ⁊ aſſumptꝰ eſt? Ut tanqͣꝫverbo dei dicat̉: qd̓ erat in pͥncipio: ſic̄ diciteuāgeliſta: In pͥncipio erat verbū: ⁊ verbūerat apud deū: ⁊ deus erat verbū: qꝛ ipſe ēfiliꝰ dei: verbū dei: de qͦ etiā dicit: Oīa perip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ipſo factum ē nihil: vtilli dicat̉: filio dei: qꝛ ip̄e ē ſacerdos noſter:poſtea carne aſſumpta: Beatꝰ quē elegiſti⁊ aſſumpſiſti: id eſt ille homo qͥ indutꝰ eſt qͥcepit ex tꝑe: natꝰ ex femīa: templū quodāmodo illius qͥ ſemꝑ ineternū eſt: ⁊ ineternūfuit. An potiꝰ ip̄e chriſtꝰ aſſumpſit quēdaꝫbeatū: ⁊ nō dicit̉ ip̄e quē aſſūpſit qͣſi in plurali numero: ſed in ſingulari? Unū em̄ aſſumit: qꝛ vnitatē aſſumit: ſciſmata non aſſumit: hereſes non aſſumit: multitudinē de ſefecerūt: nō eſt vnꝰ qͥ aſſumit̉. Qui aūt manent in cōꝑage chriſti: ⁊ membra eius ſūt:faciūt quodāmodo vnū virum: de quo dicit apl̓us: Donec occurramꝰ omnes ī agnitionē filij eiꝰ in virum ꝑfectum in menſurāetatis plenitudinis chriſti. Itaqꝫ vnus viraſſumit̉ cui caput eſt chriſtus: qꝛ caput viri chriſtꝰ eſt. Ip̄e eſt ille beatꝰ vir qͥ nō abijtin ꝯſilio impioꝝ: ⁊ cetera q̄ ibi dicunt̉. Ip̄eeſt qͥ aſſumit̉: nō ē extra nos: in ip̄iꝰ mēbrisſumꝰ: ſub vno capite regimur: vno ſpū oēsviuimꝰ: vnā patriā oēs deſideramꝰ. Uideamꝰ gͦ qd̓ ad chriſtū dicit̉: vtrū ad nos ꝑtineat: ⁊ de nobis dicat̉. Interrogemꝰ ꝯſcīasnr̄aſ: amorē illū ꝑſcrutemur: ⁊ ſi adhuc paruus ē: et mō natꝰ amor iſte: forte em̄ mō inaliqͦ germīauit: diligēter extirpet iuxta germinantes ſpinas: id eſt curas ſeculares: ne