PſalmusLXIII.

LXIII.

ten qͦ adheſit aīa mea poſt te. Quis .n. nosſeꝑabit a caritate chriſti? Tribulatō: an anguſtia: an ꝑſecutio: an fames: an gladius?Dextera tua ſuſcepit me. Ergo ꝓpter illd̓gluten: ⁊ ꝓpt̓ poteſſimā dexterā tuā īuanūqͣſierūt aīaꝫ meā. Quotqͦt ꝑſecuti ſunt: velꝑſeqͥ cupiūt eccl̓iā pōt de his hoc intelligi:maxīe hoc tn̄ accipiamꝰ de iudeis: qͥ q̄ſierūtaīaꝫ chriſti ꝑdere. Et in ip̄o capite nr̄o qd̓crucifixer̄t: ⁊ ī diſcipl̓is eiꝰ qͦs poſtea ꝑſecuti ſt̓. Queſier̄t aīaꝫ meā. Introibūt ī inferiora terre. Terrā ꝑdere noluerunt vtcrucifigerēt chriſtū: in inferiora terre ierūt.Que ſunt inferiora terre? Terrene cupiditates. Meliꝰ ē carne ambulare ſuꝑ terrā qͣꝫcupiditate ire ſub t̓ra. Oīs em̄ qui ꝯͣ ſalutēſua cupit terrena: ſub terra eſt: qꝛ terrā ſibip̄poſuit: t̓rā ſuꝑ ſe poſuit: ⁊ ſe ſb̓t fecit. Illigͦ timētes terrā ꝑdere: quid dixerūt de dn̄oIeſu chriſto cū viderēt multas turbas irepoſt illū: qꝛ mirabilia faciebat? Si illū dimiſerimꝰ viuū: veniēt romani ⁊ tollēt nobis ⁊locū ⁊ gentē. Timuerūt ꝑdere t̓rā: ⁊ ieruntſub terrā: accidit eis ⁊ qd̓ timuerūt. Nā iōvoluerūt chriſtū occide̓: ne t̓rā ꝑderēt: ⁊ iōterrā ꝑdiderūt: qꝛ chriſtū occiderūt. Occiſo em̄ chriſto: qꝛ dixerat illis ip̄e dn̄s: auferet̉ a vobis regnū ⁊ tradet̉ gēti faciēti iuſticiā: ſęcute ſt̓ illos magne calamitates ꝑſecutionū. Uicerūt illos imꝑatores romani⁊ reges gentiū: excluſi ſt̄ de ip̄o loco vbi crucifixerūt chriſtū: ⁊ mō locꝰ ille plenꝰ ē chriſtianis: nullū iudeū hꝫ: caruit inimiciſ chriſti: impletꝰ ē laudatoribꝰ chriſti. Ecce ꝑdiderūt a romanis locū: qꝛ chriſtū occiderūtqͥ ꝓpterea occiderūt: ne locū a romanis ꝑderet. Ergo introibūt ī ima t̓re. Tradentī manꝰ gladij: Reuera ſic illis viſibilit̓cōtigit: expugnati ſunt irruētibꝰ hoſtibus.Partes vulpiū erūt. Uulpes dicit reges ſecl̓i: qͥ tūc fuerūt qn̄ debellata ē iudea.Audite vt noueritis ⁊ intelligatis: qꝛ ip̄osdic̄ vulpes. Herodē regē ip̄e dn̄s vulpemappellauit: Ite inqͥt ⁊ dicite vulpi illi. Uidete ⁊ attēdite frēs mei: chriſtū regē hr̄e noluerūt: ⁊ ꝑtes vulpiū facti ſūt. Qn̄ em̄ Pilatus p̄ſes ī iudea legatꝰ: occidit chriſtū exvocibꝰ iudeoꝝ: dixerat ip̄is iudeis: Regēvr̄m crucifigā? Quia dicebat̉ rex iudeorū:⁊ verꝰ rex ip̄e. Et illi repellētes chriſtū: dixerūt: Nos nō habemꝰ regē niſi ceſarē. Reppulerūt agnū: elegerūt vulpē: merito ꝑtesvulpiū facti ſūt. Rex v̓o iō ita poſitū ē: qͥailli vulpē elegerūt: regē v̓o noluerūt. Rex

v̓o: id eſt verꝰ rex: cui titulꝰ inſcriptꝰ eſt: qn̄paſſus ē. Nā Pilatꝰ hūc titulū ſuꝑ caputeiꝰ inſcriptū poſuit: rex iudeoꝝ: hebrea lingua: greca: ⁊ latina: vt oīs qͥ trāſirēt legerētgloriā regis: ⁊ ignominiā ip̄oꝝ iudeoꝝ: quireijciētes verū regē elęgerūt vulpē ceſarē.¶ Rex v̓o letabit̉ ī deo: Illi facti ſuntꝑtes vulpiū. Rex v̓o letabit̉ ī deo. Quē ſibi viſi ſt̄ qͣſi ſuꝑaſſe cū crucifigerēt: tūc crucifixꝰ fudit p̄ciū quo emit orbē terraꝝ. Rexv̓o letabit̉ ī deo. ¶Laudabit̉ oīs qͥ iurat ī ip̄o. Quare laudabit̉ oīs qͥ iurat inip̄o? Quia ſibi elegit chriſtū: non vulpē: qꝛqn̄ illi iudei inſultauerūt: tūc dedit ille vn̄redimeremur. Ad ip̄m gͦ ꝑtinemꝰ: qͥ nos redemit: qͥ ꝓ nobis mundū vicit: nō armatomilite: ſꝫ irriſa cruce. Rex v̓o letabit̉ ī deo:laudabit̉ oīs qͥ iurat ī ip̄o. Qui iurat in eo:Qui pollicet̉ ei vitā ſuā: qͥ vouet illi ⁊ reddet: qͥ ſit chriſſianꝰ: hoc ē qd̓ ait: Laudabit̉oīs qͥ iurat in ip̄o. Qm̄ oppilatū ē osloquētiū inio. Quāta inſquā locuti ſūtiudei: quāta mala dixerūt: nō ſolū iudei: ſꝫ⁊ oēs qͥ ꝓpter idola chriſtianos ꝑſecuti ſūt.Qn̄ ſeuiebāt ī chriſtianos: putabāt ꝙ poſſent finire xp̄ianos: cū putat ꝙ poſſent finire: chriſtiani creuerūt: ⁊ ip̄i finiti ſūt. Oppilatū eſt os loquētiū iniqͣ. Nemo audet mōpublice loqui contra chriſtum: iam omnestiment chriſtum. Qm̄ oppilatum eſt os loquētiū iniqͣ. Qn̄ ī infirmitate agnꝰ erat: etiāvulpes audebāt ꝯͣ agnū. Uicit leo de tribuiuda: ⁊ ſiluerūt vulpes. Qm̄ oppilatū ē osloquētiū iniqͣ. ¶ Explicit Trac. de psͣ. LXII¶ Incipit Trac. de psͣ. LXIII. Prefatio.Aſſiōis ſanctoꝝ martyꝝ diē hodieꝑ Pfeſtum habētes: in eoꝝ recordatiōegaudeamꝰ: recolētes qͥd patiebāt̉:⁊ intelligētes qͥd intuebant̉. Nūquid enimtantas tribulatiōes carne tolerarēt: niſi magnā quietē mēte cōciperēt. Hūc itaqꝫ pſalmū ꝓ ip̄a ſolēnitate curramꝰ. Heſterno em̄die ml̓ta audiuit caritas vr̄a: nec hodie tn̄huic feſtiuitati negare potuimꝰ noſtrā ſeruitutē. Itaqꝫ qm̄ maxīe dn̄i paſſio ꝯmēdat̉ īhoc pſalmo: nec potuerūt eſſe fortes martyres: niſi intuerent̉ eū qui pͥmꝰ paſſus eſt:nec talia ſuſtinerēt in paſſione qͣlia ille: niſitalia ſꝑarēt ī reſurrectiōe: qͣlia ip̄e de ſe demōſtrauit. Nouit aūt ſanctitas vr̄a caputnr̄m eſſe dn̄m nr̄m Ieſū chriſtū: om̄eſqꝫ illicoherētes mēbra eſſe illiꝰ capitis: eiuſqꝫ vocē iā hētis notiſſimā: qm̄ nō ex ſolo capite:ſꝫ etiā ex corꝑe loquit̉. Uoceſqꝫ eius nō tm̄

Alia lr̄a.Laudabumoēs qui ſuratin eo.

Alialr̄a.r̄ qꝛ obſiru