PſalmusLVII

I vere vtiqꝫ iuſticiā loqui-mini: recta iudicate filij hominū. Cui enī iniqͦ nō facile ē loqui iuſticiā? Aut quis de iuſticia int̓rogatus: qn̄ nō habet cām: nō facile reſpōdeatquid ſit iuſtū? Qn̄quidem manu formatoris noſtri: in ipſis cordibꝰ noſtris: veritasſcripſit: quod tibi nō vis fieri: ne facias alteri? Hoc ⁊ anteqͣꝫ lex daret̉ nemo ignorare ꝑmiſſus eſt: vt eſſet vn̄ iudicarent̉: ⁊ quibus lex nō eſſet data. Sed ne ſibi hoīes aliꝗd defuiſſe quererēt̉: ſcriptū eſt ⁊ in tabulis qd̓ in cordibꝰ nō legebant. Nō eniꝫ ſcriptum nō habebāt: ſed legere nolebāt. Oppoſitum eſt oculis eoꝝ qd̓ in ꝯſcientia videre cogerent̉: ⁊ quaſi forinſecꝰ admota voce dei: ad interiora ſua hō cōpulſus eſt: dicente ſcriptura: In cogitatiōibꝰ enī impijinterrogatio erit. Ubi interrogatio ibi lex.Sed quia hoīes appetentes ea que forisſūt: etiā a ſeip̄is exules facti ſūt: data eſt etiam ꝯſcripta lex: nō quia in cordibꝰ ſcriptanō erat: ſed quia tu fugitiuus eras cordistui: ab illo qui vbiqꝫ eſt cōprehenderis: etad te ip̄m intro reuocaris. Propterea ſcripta lex quid clamat eis qui deſeruerūt legem ſcriptā in cordibꝰ ſuis? Redite p̄uaricatores ad cor. Quis eniꝫ te docuit: nolleaccidi ab altero ad vxorē tuā? Quis te docuit nolle tibi furtum fieri? Quis te docuitnolle iniuriā pati: ⁊ quicquid aliud vl̓ vniuerſaliter vel ꝑticulariter dici pōt? Multaenim ſunt de quibꝰ ſingulis introgati homines: clara voce reſpōdeant: nolle ſe pati. Age ſi nō vis pati iſta: nūquid ſolus eshomo? Nōne in ſocietate viuis generꝭ humani. Qui tecū factꝰ eſt: ſocius tuus eſt: ⁊omnes facti ad imagineꝫ dei: niſi terreniscupiditatibꝰ ꝯterāt: qd̓ ille formauit. Qd̓ergo tibi nō vis fieri: noli alteri facere. Iudicas eniꝫ malū eſſe in eo: qd̓ pati nō vis:⁊ hoc te cogit noſſe: lex intima: in ipſo tuocorde ꝯſcripta. Faciebas ⁊ clamabat̉ int̓manꝰ tuas: Quō cogeris redire ad cor tuum: cuꝫ hoc pateris inter manus alienas?Furtū bonū eſt? Nō. Interrogo adulteriūbonū eſt? Et oēs clamāt. Nō. Homicidiūbonū eſt? Omnes clamāt deteſtari ſe. Cōcupiſcere rem ꝓximi bonum eſt: Non voxoīm eſt. Aut ſi adhuc nō cōfiteris: acceditqui ꝯcupiſcat rē tuā: placeat tibi: ⁊ reſpōde qd̓ vis. Oēs ergo de his rebꝰ interrogati: clamāt hec bona nō eſſe. Rurſus de beneficijs nō ſolū de nō nocēdo: verūetiā de

nō p̄ſtando atqꝫ tribuēdo: interrogat̉ omnis aīa eſuriēs: famē patiens. Alius habꝫpanē ⁊ redūdat ei vltra ſufficientiā: nouitte egere: nō dat: diſplicet tibi eſurienti: diſpliceat ⁊ ſaciato: cū alterū eſurire cognoueris. Peregrinꝰ tecto indigēs venit in patriā tua: nō ſuſcipit̉ ille: tunc clamat inhumanā eſſe illaꝫ ciuitatē: facile apud barbaros ſibi eſſe potuiſſe refugiū. Sentit iniquitatē qꝛ patit̉: tu forte nō ſentis. Sꝫ oportet vt ⁊ te cogites peregrinū: ⁊ videas quomodo tibi poſſit diſplicere qui tibi nō p̄ſtiterit: qd̓ tu in patria tua non vis ꝑegrinop̄ſtare. Interrogo oēs: vera ſunt hec? Uera. Iuſta ſūt hec. Iuſta? Sꝫ pſalmū audite. Si vere ergo iuſticiā loquimini: r̄cta iudicate filij hoīm. Nō ſit iuſticia labioꝝ: ſed⁊ factoꝝ. Si enī aliter agis qͣꝫ loqueris: bona loqueris ⁊ mala iudicas. Si enim agisquō iudicas? Int̓rogatꝰ qͥd ſit meliꝰ aurūan fides: nō vſqꝫ adeo ꝑuerſus ⁊ deuiꝰ esab omni veritate: vt auꝝ melius eſſe reſpōdeas. Preponis ergo interrogatꝰ auro fidem: locutꝰ es iuſticiā: audiſti pſalmū. Sivere ergo iuſticiā loquimini: r̄cta iudicatefilij hoīm. Et vbi ꝓbabo nō te ita vt locut̉es iudicare? Iam teneo reſponſionē tuamp̄ponentē auro fidē. Ecce neſcio vn̄ amicus venit ⁊ nll̓o teſte aurum cōmendauit.Solus hͦ nouit: ⁊ tu qͣntū ad hoīes attinet:Eſt ibi alius teſtis qui nō videt̉ ⁊ videt: etille tibi aurū in ſecreto ⁊ ī cubiculo tuo: forte remotis oībꝰ arbitris cōmendauit. Teſtis ē qͥ adeſt: n̄ in cubiculo adeſt parietū:ſꝫ in cubilibus ꝯſcientiaꝝ vr̄aꝝ. Cōmendauit ille atqꝫ diſceſſit: nulli ſuoꝝ notuꝫ fecit:rediturū ſe ſperās: ⁊ ab amico qd̓ dederatrecepturū: vt humana ſūt mortuꝰ eſt: filiūhabet: reliquit heredem: ignorat filiꝰ quidpater habuerit: quid tibi commēdauerit.Eia tu redi: redi preuaricator ad cor: ibiſcripta eſt lex: qd̓ tibi fieri nō vis: alij ne feceris. Teip̄m cogita cōmēdaſſe: nulli tuorū dixiſſe: mortuū eē: filiū reliquiſſe: qͥd eivelles a tuo amico preſtari: rn̄de. Iudicacām iudicis: tribunal eſt in mēte tua: ſed ⁊ibi deꝰ: adeſt accuſatrix ꝯſciētia: tortor: timor. In rebus humanis es: ī ſocietate humana detineris: cogita quid velles p̄ſtarifilio tuo ab amico tuo. Noui quid tibi reſpōdeat cogitatio tua: ſic iudica ſic̄ audiſ.Iudica: vox erit. Uox veritatis nō tacet:nō labijs clamat: vociferat̉ ex corde. Adhibe aurē: ibi eſto cū filio amici tui. Uideſ

D

Alia lr̄o.freci