PſalmusLVI.
caro factuꝫ eſt: ⁊ habitauit in nobis. Etenīdicit̉: caro hō: ſicut alio loco dic̄ ſcriptura:Et videbit omnis caro ſalutare dei. Nūqͥdcaro ſola videbit: ⁊ aīa ibi nō erit? Iterumdicit ip̄e dn̄s de homībus: Sicut dediſti eipoteſtatē oīs carnis. Nūquid in ſola carne acceꝑat poteſtatē: ⁊ nō maxime in aīasqͣs pͥmitus liberabat? Ergo vbi erat aīa ibierat caro: ibi totꝰ hō: totꝰ hō cū v̓bo: ⁊ v̓būcū homīe: ⁊ hō ⁊ verbū vnꝰ homo: ⁊ verbū⁊ homo vnꝰ deus. Dicat gͦ: Miſerere meideꝰ: miſerere mei. Nō expaueſcamꝰ vocespetētis miſericordiā ⁊ exhibētis. Ideo em̄petit: qꝛ exhibet. Ad hoc em̄ hō: qꝛ miſericors: nō vt cōditiōis neceſſitate naſceret̉: ſꝫvt nos de cōditione neceſſitatis liberaret.Miſerere mei deꝰ miſerere mei: qm̄ ī te cōfidit aīa mea. Audis magiſtꝝ orantē: diſceorare. Ad hoc em̄ orauit vt doceret orare:qꝛ ad hoc paſſus ē vt doceret pati: ad hocreſurrexit vt doceret ſꝑare reſurrectioneꝫ.¶ Et in vmbra alaꝝ tuaꝝ ſperabo:donec trāſeat iniqͥtas. Hoc plane iaꝫtotꝰ chriſtꝰ dicit: Hic ē ⁊ vox nr̄a. Nō eniꝫiam trāſiuit iniqͥtas: adhuc feruet iniqͥtas.Et in fine dixit ip̄e dn̄s abundantiā futurāiniquitatꝭ: ⁊ qm̄ abūdauit iniqͥtas: refrigeſcet caritas multoꝝ: qui ꝑſeuerauerit vſqꝫī finē h̓ ſaluꝰ erit. Quis aūt ꝑſeuerabit vſqꝫin finem quoaduſqꝫ tranſeat iniqͥtas? Quifuerit in chriſti corꝑe: qui fuerit in mēbrischriſti: ⁊ a capite didicerit patientiā ꝑſeuerandi. Trāſis tu: ⁊ ecce trāſierūt tēptationes tue: ⁊ is in aliā vitā ī quā ierunt ſanctiſi ſanctꝰ fueris: ī aliā inquā ierūt martyres:ſi martyr fueris: ibis ⁊ tu in aliā vitā. Nunqͥd quia tu tranſiſti hinc: ꝓpterea iaꝫ trāſijtiniqͥtas? Naſcunt̉ alij iniqui: ſicut moriunt̉alij iniqui. Quō ergo alij iniqui moriunt̉:⁊ alij naſcunt̉: ſic alij iuſti eunt: ⁊ alij naſcūtur. Uſqꝫ in finē ſeculi: nec iniquitas deeritp̄mens: nec iuſticia patiens. Et in vmbraalaꝝ tuarū ſperabo: donec trāſeat iniqͥtas:id eſt tu ꝓtegas me: vt ab eſtū iniqͥtatis nōareſcā: tu vmbraculū p̄bebis mihi. Clamabo ad deū altiſſimū: Si altiſſimꝰ ēquō te audit clamanteꝫ? Nata ē exꝑimētofiducia. Deū inqͥt qui bn̄fecit mihi. Si anteqͣꝫ eū quererē bn̄fecit mihi: clamantē nonexaudiet? Bene em̄ nobis fecit dn̄s deusmittēdo nobis ſaluatorē noſtrū Ieſū chriſtū: vt moreret̉ ꝓpter delicta nr̄a: ⁊ reſurgeret ꝓpter iuſtificationē noſtrā. Pro qualibus mori voluit filiū ſuū? Pro impijs. Im
pij aūt nō querebāt deū: ⁊ queſiti ſūt a deo.Sic eſt gͦ ille altiſſimꝰ: vt nō ſit ab illo lōgemiſeria noſtra: et gemitꝰ noſter: quia ꝓpe ēdn̄s his qui obtriuerunt cor. Clamabo addeū altiſſimū. Deū qui bn̄fecit mihi.Miſit de celo ⁊ᵗ ſaluum fecit me:Iam hō ip̄e: iam caro ip̄a: iam filiꝰ dei ẜmnoſtrā ꝑticipationē manifeſtū eſt: qꝛ ſaluatus eſt: ⁊ miſit de celo pater: ⁊ ſaluauit euꝫ:miſit de celo ⁊ reſuſcitauit eū. Sꝫ vt noueritiſ: qꝛ ⁊ ip̄e deꝰ ē: ⁊ ip̄e reſuſcitauit eū: vtꝝqꝫpoſitū ē in ſcpͥtura: qꝛ ⁊ pr̄ illū reſuſcitauit:⁊ qꝛ ip̄e ſe reſuſcitauit. Audite: qꝛ pr̄ illū reſuſcitauit. Apl̓us dicit: Factꝰ ē inqͥt obediens vſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis: ꝓpterqd̓ et deus eū exaltauit ⁊ donauit ei nomēqd̓ eſt ſuꝑ omne nomē. Audiſtis patrē reſuſcitantē ⁊ exaltantē filiū: audite: qꝛ ⁊ ipſecarnē ſuā reſuſcitauit. In figura templi dicit ad iudeos: Soluite templū hoc: ⁊ in triduo reſuſcitabo illud. Euāgeliſta aūt expoſuit nob̓ qͥd diceret. Hoc aūt inqͥt dicebatde tēplo corꝑis ſui. Mō gͦ ex ꝑſona p̄cantis: ex ꝑſona hominis: ex ꝑſona carnis: dicit: Miſit de celo: ⁊ ſaluū me fecit. Deditin opprobriū cōculcantes me. Quiillū cōculcauer̄t? Qui mortuo īſultauerūt:qͥ tanqͣꝫ hoīem circifixerūt: qꝛ deū nō intellexerūt: dedit eos ī opprobriū. Uidete ſi n̄eſt factū: nō futurū credimꝰ: ſed cōpletumagnoſcimꝰ. Seuierūt iudei in chriſtū: ſuꝑbierūt in chriſtū. Ubi? In ciuitatē hieruſalē. Ubi em̄ regnabāt: ibi tumebāt: ibi ceruices erexerāt. Poſt paſſionē dn̄i eradicatiinde ſunt: ⁊ ꝑdiderūt regnū: in quo regemchriſtum agnoſcere noluerūt. Quēadmodum dati ſunt in opprobrium videte. Diſperſi ſunt per omnes gentes: nuſqͣꝫ habentes ſtabilitatem: nuſqͣꝫ certaꝫ ſedem. Propterea aūt adhuc iudei ſūt: vt libros nr̄osportent ad confuſionē ſuam. Quādo em̄volumus oſtendere ꝓphetatum chriſtum:ꝓferimꝰ paganis iſtas litteras. Et ne forte dicāt duri ad fidem: quia nos illas chriſtiani compoſuimus: vt cum euangelioquod predicamus finxerimus prophetaſ:per quos predictum videretur quod p̄dicamus: hinc eos cōuincimuſ: quia omnesipſe littere quibus chriſtus prophetatuseſt apud iudeos ſunt: omnes ip̄as litterashabent iudei: ꝓferimus codices ab inimicis: vt confundamus alios inimicos. Inquali ergo opprobrio ſunt iudei? Codicemportat iudeus vnde credat chriſtianꝰ. Li-
Alia lr̄a.f liberauit.