PſalmusLIII
cellus: nō vult reddere: ꝓ ſuo computat.Nō putabat poſſe repeti: iam ꝓ ſuo habebat. Reddere detrectat: videat quod timeat amittere: ⁊ quod nolit habere. In dubium veniunt pecunia ⁊ fides: que p̄cioſioreſt ibi grauius damnū timendū ē. Tu aūtvt aurū teneas: fidē perdis. Grauiori dāno ꝑcuteris: ⁊ tu de lucro letatꝰ es. Ibi timuiſti timorē: vbi non erat timor. Reddepecuniā: parū dico redde: ꝑde pecuniamne fidē ꝑdas. Tu aūt reddere pecuniā timuiſti: ⁊ fidē ꝑdere voluiſti. Martyres nōaliena tulerūt: ſed etiā ſuam fidē ne amitterent: ꝓpria cōtempſerūt. Et parū fuit ꝑdere pecuniā quando paſſi ſunt: ꝑdiderūt etanimā ſuam. Quādo ꝓſcripti ſunt ꝑdiderunt animā: vt in vitā eterna inuenirēt eā.Ergo ibi timuerūt vbi timendū eſt. Illi vero qui chriſto dixerūt: nō eſt deus: ibi timuerūt vbi nō erat timor. Dixerūt em̄: Si dimiſerimus eū: venient romani ⁊ tollēt nobis ⁊ locū ⁊ gentem. O ſtulticia ⁊ imprudentia: dicēs in corde ſuo nō eſt deus. Timuiſti perdere terrā: perdidiſti celū: timuiſti ne venirēt romani ⁊ tollerent tibi ⁊ locū⁊ gentē: nunquid tibi tollerent deū? Quidergo reſtat? Quid niſi vt fatearis: qꝛ tenere voluiſti: ⁊ tenēdo male amiſiſti? Perdidiſti em̄ ⁊ locum ⁊ gentē occidendo chriſtum: ⁊ ꝑdidiſti ⁊ locū ⁊ gentē ⁊ chriſtum.Timēdo occiderūt chriſtū. Sed quare hͦQuoniā deus diſſipat oſſat hoxminibus placentiū: Et volentes placere hominibꝰ timuerūt ꝑdere locū: Chriſtus autē ipſe de quo dixerūt: Nō eſt deꝰ:maluit diſplicere hominibꝰ talibꝰ: qualesilli erant: filijs hominū nō filijs dei maluit diſplicere. Inde diſſipata ſunt oſſa eoꝝ:illius oſſa nemo cōfregit. Confuſi ſuntquoniaꝫ deus ſpreuit eos. Reuerafratres: quantū ad illos attinet magna illiſacceſſit ꝯfuſio: In quo loco crucifixer̄t dominū: quē ideo crucifixerūt ne perderēt etlocuꝫ ⁊ gentem: non ibi ſunt iudei. Deusergo ſpreuit eos: ⁊ tn̄ frangendo admonūit illos vt qͦ cōuertātur. Modo cognoſcātchriſtū: ⁊ dicant: deꝰ eſt quē dixerūt nō eſtdeus. Redeāt ad heneditatē paternā: adhereditatē Abrae Iſaac ⁊ Iacob: poſſideant cū ipſis vitā eternā: ⁊ ſi vitā tꝑalē amiſerunt. Quare hoc? Quia ex filijs hoīm facti ſunt filij dei. Nā qͣꝫdiu manēt ⁊ nolunt:nō eſt qui faciat bonū: nō eſt vſqꝫ ad vnū:ꝯfuſi ſunt: qm̄ deus ſpreuit eos. Et tanqͣꝫ
ad ipſos cōuerſus. ¶ Quis dabit exſyon ſalutare iſrael? O ſtulti increpaſtis: inſultaſtis: colaphizaſtis: ſputis illiniſtis: ſpinis coronaſtis: in crucem erexiſtis.Quē? Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrael?Nōne ip̄e quē dixiſtis: nō ē deꝰ: Infauertendo dn̄s captiuitateᶠ populi ſui:Nō em̄ auertit captiuitatē ppl̓i qͦs: niſi quivoluit inter veſtras manꝰ eſſe captiuꝰ. Sꝫqui hoc intelligēt? Exultabit Iacob ⁊letabit̉ iſrael. Uere Iacob ⁊ vere iſrael:minor ille cui ſeruiuit maior: ip̄e exultabit:quia ipſe cognoſcet.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. LII.¶ Incipit Tract. de psͣ. LIII.Salmi huius titulus habet frucp Itū ꝓlixitatis ſue ſi intelligatur. Etquia pſalmus breuis eſt: cōpenſemus in mora tituli: quod in pſalmo nō immorabimur. Inde em̄ pendet oīs verſusqui cantatur. Si quis itaqꝫ cognoſcat qd̓in domus fronte prefixū eſt: ſecurus intrabit: nec cū intrauerit errabit. Hoc em̄ in ipſo poſte p̄notatū eſt: quomō interius nō erretur. ¶ Titulus eius ſe ita habet. In finem in hymnis: intellectꝰ ipſi Gauid. Cum venerunt ziphei ⁊ dixerunt adSaul: Nōne ecce Dauid abſconditus eſtapud nos? Qd̓ Saul ꝑſecutor erat ſanctiviri Dauid optime nouimꝰ: qd̓ figurā gerebat Saul tꝑalis regni: nō ad vitā: ſed admortē ꝑtinētis. ⁊ hoc veſtre caritati nos cōmēdaſſe meminimus. Itēqꝫ ꝙ ip̄e Dauidfigurā gerebat chriſti: vel corꝑis chriſti: etnoſſe debetis: ⁊ recolere quod iam noſtis.Quid gͦ ziphei? Uicꝰ quidā erat ziph: cuius habitatores ziphei: in quoruꝫ regioneſe abſcōderat Dauid: cū eū vellet Saul inuenire ⁊ occidere. Iſti gͦ ziphei cū hoc cōgnouiſſent: ꝓdiderūt eū regi ꝑſecutori dicentes: Nōne ecce Dauid abſcōditus eſtapud nos? Nihil quideꝫ ꝓfuit illis ꝓditioeorū: ⁊ ipſi Dauid nihil obfuit. Nāqꝫ animus eoꝝ malignus demōſtratus eſt. Saulvero nec poſt eoꝝ ꝓditionē potuit cōprehendere Dauid: ſed potiꝰ in ipſius regionis quadā ſpelūca: cū eiꝰ manibꝰ datus eſſet occidēdus Saul: peꝑcit illi Dauid: etqd̓ habebat in ptāte non fecit. Ille aūt q̄rebat face̓ qd̓ in ptāte non habuit. Zipheigͦ illi viderint qͥ fuerint: quoſ nobis pſalmꝰex illorū occaſione intelligēdos offerat videamus. Queramꝰ gͦ quid interp̄tent̉ ziphei: Inuēimꝰ florētes. Florētes gͦ neſcio
Alia lr̄a.diſſipauitr eoꝝ qͥ hōibplacent
Alia lr̄at dū ꝯuerteredeusī pleb̓ ſue.