PſalmusLI
Diui Aurelij Auguſtini Hipponeſis epiſcopi: de ps. I. Tractatus incipit.Prefatio.Salmus breuis eſt: de qͣloquendū ſuſcipimꝰ caritati veſtre: ſed titulū habꝫaliquantulū negocioſuꝫ.Patienter ergo ſuſtinetenos: donec illū enodemꝰ:vt poſſumus: quātū adiuuerit dn̄s. Neqꝫem̄ paſſim p̄tereūda ſūt hec: qn̄quidē placuit fratribꝰ: nō tm̄ aure ⁊ corde: ſed ⁊ ſtiloexcipiēda que dicimus: vt nō auditoremtm̄: ſed ⁊ lectorē etiā cogitare debeamus.Nata eſt quidē occaſio pſalmo huic ex requadā geſta: quā vobis etiā fecimꝰ recitari de libro regnorū. Saul em̄ rex nō ad permanendū electus a dn̄o: ſed ſcd̓m populicor durū ⁊ maiū datus ad eorū correptionē: nō ad vtilitatē ſcd̓m illam ſententiā ſcpͥturarū: que ait de deo: qui regnare facit hominē hypocritaꝫ: ꝓpter peruerſitatē populi. Cum ergo talis eſſet Saul: perſequebat̉Dauid: in quo deꝰ prefigurabat regnū ſalutis eterne: ⁊ quē deus elegerat permāſurū in ſemine ſuo: qn̄quidē futurus erat rexnoſter rex ſeculorū: cū quo regnaturi ſumꝰineternū ex ſemine ipſius Dauid ẜm carnē. Cū ergo Dauid deus elegiſſet: ⁊ p̄elegiſſet ⁊ predeſtinaſſet ad regnū: noluit ⁊ ipſum Dauid an̄ regnū tenere: qͣꝫ primo a ꝑſequentibꝰ liberaret: vt etiā in hoc ipſo figuraret nos: id eſt corpus eiꝰ: cuius corporis caput chriſtus. Porro em̄ ſi ipſum caput noſtrū ſine primo peracto labore in terra: ī celo regnare noluit: neqꝫ leuare ſurſūcorpus quod deorſum accepit: niſi ꝑ tribulationis viam: quid audēt mēbra ſperarecapite ſuo magis ſe poſſe eſſe felicia? Si patrēfamilias beelzebub vocauerūt: quātomagis domeſticos eius? Nō ergo ſperemꝰmolliorē viam: qua p̄ceſſit eamus: quā duxit ſequamur. Si em̄ a veſtigio eiꝰ aberrauerimus: perimꝰ. In hͦ ergo Dauid quidp̄figurabatur videtis. Ergo ⁊ in Saul qͥdp̄figurabatur videtis. Regnuꝫ malum inSaul: ⁊ regnum bonū in Dauid: mors inSaul: ⁊ vitā in Dauid. Etem̄ nos nō perſequitur niſi mors: de qua in fine triūphabimus dicentes: Ubi ē mors ꝯtentio tua?vbi eſt mors aculeus tuꝰ? Quid eſt quoddico: non nos ꝑſequitur niſi mors? Quianiſi mortales eſſemꝰ: nō eſſet quod nobis
faceret inimicus. Nunqͥd em̄ angelis qͥcqͣꝫ fac̄? Ergo etiā ipſa mors a qͣ maxime habemus ꝑſecutionē: cuius finitur in fine cōtentio: cuꝫ reſurrexerimus a mortuis: ſicutfinita eſt in capite noſtro: ſic finiet̉ ⁊ in nobis ſi iuſti fuerimus inuenti. Nam mortuꝰille mortis interfector fuit: et magis in illomors mortua eſt: qͣꝫ ipſe in morte. Deniqꝫetiā nomē ipſum ſi attendamꝰ: non eſt ſinemyſterio. Nā Saul interpretatur petitio:hoc eſt appetitio. Quid em̄ dubitare debemus: nobis feciſſe mortē iſtaꝫ? A peccatoem̄ hoīs nata eſt mors. Merito ergo ip̄e ſibi homo appetiuit mortē: ⁊ ideo petitio nomen eſt mortis. Nā ſicut ſcriptū eſt: Deusmortē nō fecit: nec letatur in perditione viuorū. Creauit em̄ deus vt eſſent omnia: etſanabiles fecit nationes orbis terrarū. Etvn̄ mors tanqͣꝫ q̄reres: Impij aūt manibꝰinquit: ⁊ verbis accerſierūt illā: ⁊ eſtimantes illā amicā defluxerūt. Ergo appetēdoillam defluxerūt: ⁊ in mortē irruerunt: eſtimātes illā ſibi eſſe amicā: ⁊ quomō eſtimauit populus amicū: ⁊ petiuit regem inimicū. Extorſit em̄ populus a dn̄o habere regem: ⁊ datus eſt Saul tanqͣꝫ dati eſſent illiin manus ſuas: qui manibꝰ ⁊ verbis accerſierunt mortē: ⁊ figurata eſt in ipſo Sauleipſa mors. Ideo pſalmus ille ſeptimuſdecimꝰ: ſic habet tituluꝫ: in die qua liberauiteū dn̄s de manu omniū inimicorū eius: etde manu Saul. Dixit primo omnes inimicos eiꝰ: ⁊ poſtea de manu Saul: qꝛ nouiſſima inimica deſtruet̉ mors. Quid eſt et demanu Saul? Quoniā exemit nos ab inferis: ⁊ de manu mortis liberauit nos. Cumergo Saul ꝑſequeret̉ virū ſanctū Dauid:cōfugit vbi tutū putauit eſſe locū: tranſiēsꝑ ſacerdotē quēdam Achimelech: accepitab eo panes. Ubi figurauit etiā perſonaꝫ:nō tm̄ regis ſed ⁊ ſacerdotꝭ: qꝛ māducauitpanes ꝓpoſitionis: quos ſicut dicit dn̄s ineuāgelio: non licebat māducare niſi ſolisſacerdotibꝰ. Poſtea cepit eū q̄re̓ Saul: ⁊iratus eſt ſuis qd̓ nemo eū ſibi vellet ꝓdere. Hoc modo lectū eſt in libro regnoruꝫ.Erat aūt ibi Doech idumeꝰ qͥdā: qn̄ venerat ille ad Achimelech ſacerdotē: pͥncepspaſtorum Saul. Qui cum adeſſet quādoSaul iraſcebatur ſuis: ꝙ nullus illi velletꝓdere Dauid: prodidit vbi eum vidiſſet.Miſit cōtinuo Saul: exhibuit ſacerdotē:⁊ omnes eius ⁊ iuſſit occidi. Nemo auſuseſt hoīm regis Saul: nec iubente rege mit
A