PſalmusXLIX.
ſamariā: ⁊ vſqꝫ in totam terrā. His em̄ dictis: nubes ſuſcepit eū: Intuebant̉ illi quēnouerant: nouerant tamē in humilitate nōdum in claritate. Et cū ab eis iret in celuꝫ:admoniti ſunt voce angelica dicēte: Quidſtatis viri galilei? Hic Ieſus queꝫ videtisire: ſic veniet quēadmodum videtis eumeuntē in celum. Aſcēdit ergo: Regreſſi illiletantes manſerūt in ciuitate ẜm eius p̄ceptū donec implerent̉ ſpirituſancto. Quidaūt dictū erat Thome palpanti? Quia vidiſti credidiſti: beati qui nō viderūt ⁊ crediderūt. Predicti ſumꝰ: terra illa vocata aſolis ortu vſqꝫ ad occaſum nō vidit ⁊ credit. Occultus ergo deus deorū: ⁊ eis interquos ambulauit: ⁊ eis a quibꝰ crucifixꝰ eſt:⁊ eis a quoꝝ oculis reſurrexit: ⁊ nobis quicredimus in celo ſedentē queꝫ non vidimꝰī terra ambulantē. Sꝫ ⁊ ſi videremus nōnehoc videremꝰ qd̓ iudei viderūt ⁊ crucifixerunt? Plus eſt qd̓ nō vidētes chriſtū credimus deū: qͣꝫ qd̓ illi videntes nō niſi hominem putauerūt. Illi deniqꝫ male putandomortificauerūt: nos bn̄ credēdo viuificabimur. Quid ergo fratres? Ille deꝰ deorū⁊ tūc occultꝰ: ⁊ mō occultus: nūquid ſemꝑAlia lr̄a. occultꝰ? Nō plane. Audi ſequētia. ¶ Deꝰmanifeſtuſ veniet. Qui venit occultꝰ:veniet manifeſtus. Uenit occultꝰ iudicandus: veniet manifeſtꝰ iudicaturꝰ. Uenit occultus vt ante iudicē ſtaret: veniet manifeAlia lr̄a. ſtus vt etiā de iudicibus iudicet. Uenietmanifeſtus ⁊ nō ſilebit. Quid enimmodo ſilet? Et vn̄ ſunt que dicimus? vndeiſta p̄cepta? vnde iſta monita? vnde iſta tuba terroris? Nō ſilet: ⁊ ſilet. Nō ſilet admonēdo: ſilet a iudicādo. Nō ſilet p̄cepto: ſilet a iudicio. Patit̉ em̄ peccatores quotidie mala faciētes: deū nō curātes: nō in cōſciētia ſua: nō in celo: nō in terra: nō eū latent hec oīa: ⁊ vniuerſalit̓ oēs admonet: etqn̄ aliquos flagellat ī terra admonitio eſt:nōdū dānatio. Silet ergo a iudicio: occultus in celo eſt: adhuc interpellat ꝓ nobis.Patiens eſt ſuꝑ peccatores: nō exercensirā: ſed expectās penitentiā. Dicit alio loco: Tacui: nūquid ſemꝑ tacebo? Qn̄ ergonō tacebit: Deus manifeſtꝰ veniet. Et qͣsdeus? Deus noſter: ⁊ ip̄e deꝰ. Quis deusnoſter? Nō em̄ deus ē qui nō eſt noſter deꝰ:Dij gētiū demonia. Deꝰ chriſtianoꝝ verꝰdeꝰ. Ip̄e veniet ſꝫ manifeſtꝰ: nō adhuc illudēdꝰ: nō adhuc alapādꝰ: nō adhuc flagellādꝰ. Ueniet: ſꝫ manifeſtꝰ: n̄ adhuc calamo
ī capite ꝑcutiendꝰ: nō adhuc crucifigēdꝰ:occidendus: ſepeliendus: quia hec omniaoccultꝰ deus pati voluit: Ueniet manifeſtus ⁊ non ſilebit. Quia ꝟ̓o ad iudiciū ve Alia lr̄aniet: ſequētia docent. ¶ Ignis ante eupreibit. Timeamꝰ: mutemur: ⁊ nō time / varte vebimus. Ignē palea timeat: auro quid facit? Eſt autem nunc in poteſtate quid facias: ne illud quod et te nolente venturumeſt: non correctus experiaris. Si em̄ poſſemus facere fratres: vt dies iudicij non veniret: puto quia nec ſic erat male viuendū.Si nō veniret ignis diei iudicij: ⁊ ſola peccatoribꝰ īmineret ſeꝑatio a facie dei: ī qͣlibeteſſent affluētia deliciarū: nō vidētes a quocreati ſunt: ⁊ ſeparati ab illa dulcedine ineffabilis vultus eius: ī qualibet eternitate⁊ impunitate peccati: plangere ſe deberēt.Sed quid loquar: aut quibꝰ loquar? Hecamantibus pena eſt: non cōtemnentibus.Qui dulcedinē ſapientie ⁊ veritatis vtcūqꝫ ſentire ceperūt: nouerūt quod dico: quāta pena ſit tantūmodo a facie dei ſeparari.Qui autē illam dulcedinem guſtauerunt:ſi nondum deſiderant dei faciem: timeantvel ignem: ſupplicia terreant quem premianon inuitant. Uile tibi eſt quod deus pollicetur: cōtremiſce quod minatur. Uenietdulcedo preſentie: non mutaris: non excitaris: non ſuſpiras: non deſideras. Amplexaris peccata tua: ⁊ delicias carnis tue:ſtipulā ad te congeris: veniet ignis. Ignisin cōſpectu eius ardebit. Nō erit iſte ignisſicut focus tuus: quo tamē ſi manum mittere cogaris: facies quicquid voluerit quihoc minatur. Si tibi dicat: ſcribe cōtra caput patris tui: ſcribe contra capita filiorumtuorum. nam ſi nō feceris: manū tuam mitto in focum tuum: facies ne ardeat manustua: ne ardeat ad tempus membrū tuum:non ſemper in dolore futurū. Minat̉ ergoinimicꝰ tā leue malū: ⁊ facꝭ malū: minat̉ deꝰęternū malum: et non facis bonū. Ad malum faciendū: nec mine te compellere deberent: a bono faciendo nec mine te terrere deberent. Minis enim dei: minis eterni ignis ꝓhiberis a malo: inuitaris ad bonuꝫ: Unde piget: niſi quia nō credis? Excutiat ergo vnuſquiſqꝫ cor ſuum: ⁊ videatquid ibi fides teneat. Si credimus futurūiudiciū fratres: bene viuamus. Tēpus miſericordie nūc ē: tēpus iudicij tūc erit. Nemo dicet: reuoca me ad pͥores annos. Penitebit ⁊ tunc: ſꝫ fruſtra penitebit. Mō pe-
r̄ deus noſter.
r manifeſte.
f nō hab