PſalmusXLVIII.

tias ⁊ honores huiꝰ ſeculi: ⁊ trāſitoriā felicitatē. Poſt obitū aūt ſuū nō attēdētes: niſiquēadmodū eis ꝓcurent̉ funera pōpoſa: ⁊ſepeliāt̉ in monumētis oꝑe mirabili extructis: ⁊ inuocent̉ nomina eoꝝ in terris ip̄oꝝa domibꝰ eoꝝ. Nō aūt ſibi cōparāt vbi ſpiritꝰ ſit poſt hanc vitā: Stulti: nō ꝯtremiſcētes vocē chriſti dicētꝭ: Stulte hac nocte auferet̉ aīa tua a te: et q̄ p̄ꝑaſti cuiꝰ erūt? Necattēdentes poſt epulas qͦtidianas ſplendidas: ⁊ purpurā ⁊ byſſum: diuitē damnatūad tormēta in infernū: ⁊ poſt labores ⁊ vlcera ⁊ famē pauperē reqͥeſcētē ī ſinu abrae.Iſta non curātes: ſed attēdentes ad id qd̓pſens ē: et poſt hāc mortē nō ꝓuidētes niſi quēadmodū nomē eoꝝ qd̓ reprobat̉ ī celo inuocet̉ ī terra. Deſcribēs gͦ tales ſpiriIlia lr̄a. tuſſāctꝰ ait. Hec via ip̄oꝝ ſcandalūplacebūt. ip̄is ⁊ poſtea ī ore ſuoʸ bn̄dicet. Sic̄dicit dn̄s Ieſus chriſtꝰ de qͥbuſdā qui pͥmoaccedūt ad fidē mūdati v̓bo dei ⁊ exorciſſimis in noīe chriſti: vt accipiāt gratiaꝫ deivt baptiſent̉: ⁊ poſtea redeuntes ad peioramala qͣꝫ ātea ꝯmiſerāt: fiāt ill̓ inqͥt poſteriora deteriora pͥoribꝰ. Hoc petrꝰ apl̓s: Dn̄saūt: ⁊ erūt poſterioria inqͥt illiꝰ hoīs peioraqͣꝫ erāt pͥora: Quare? Quia pͥmo vl̓ aꝑtuspaganᵉ erat: poſtea palleat̉ nomine chriſtiāno: ſub velamīe religiōis occl̓tꝰ malꝰ ē: ⁊ fitdeterior: qͥa occultꝰ ē: ſic̄ ait. et poſtea in oreſuo bn̄dicēt: id eſt nomē dei ⁊ nomē chriſtiaudis ī labijs: ī corde nō īuenis: de qͥbꝰ dictū ē: Ppl̓s iſte labijs me honorat: cor aūteoꝝ lōge ē a me. Hucuſqꝫ gͦ pſalmꝰ tractatꝰ erat. Deīde ſic īcipiūt v̓ſus: hodie diſcūtiēdi atqꝫ tractādi. ¶ Sic̄ ouēs ī infernō poſite morsⁿ paſtor ē eiſ. Quibꝰ:Ill̓ quoꝝ via ſcādalū ip̄is. Quibꝰ; Illis qͥp̄ſentia ſola attēdūt: dū futura nō cogitāt.Illis qͥ vitā nō putāt niſi iſtā q̄ mors dicēda eſt. Nō igit̉ īmerito tāqͣꝫ oues ī infernomortē hn̄t paſtorē. Quid eſt mortē habentpaſtorē? Mors em̄ aliqua res eſt: aut aliqͣpoteſtas eſt. Mors nempe ſeꝑatio eſt aīe acorꝑe. Mors equidē quā timēt hoīes ſeꝑatio eſt aīe a corꝑe. Mors aūt vera quānō timent homīes ſeꝑatio eſt aīe a deo. Etplerūqꝫ cū timēt homīes iſtā q̄ ſeꝑat aīaꝫ acorpore: incidūt in illā vbi aīa ſeꝑat̉ a deo.Hec eſt gͦ mors. Quō aūt mors paſtor eſtillis? Si vita chriſtꝰ eſt: mors diabolꝰ. Habemꝰ aūt multis locis ī ſcriptura: qꝛ vita ēchriſtꝰ: mors āt diabolꝰ ē: nō qꝛ ip̄e mors ē:

eſt Adā ip̄iꝰ ꝑſuaſiōe homī ꝓpinata ē: ſiueiſta ī qua ſeꝑat̉ aīa a corꝑe: ip̄m habēt auctorē: qui pͥmo ꝑ ſuꝑbiā cadēs: inuidit ſtāti: ⁊ morti inuiſibili deiecit ſtantē: vt etiammorte viſibili ꝑderet. Ad eū ꝑtinentes paſtorē mortē habēt. Nos aūt qͥ de futurā immortalitate cogitamꝰ: ⁊ nō ſine cauſa ī frōte ſignū crucis chriſti portamꝰ: nō habemꝰpaſtorē niſi vitā. Infideliū paſtor mors: fideliū paſtor vita. Si gͦ in inferno ſunt ouesquibꝰ paſtor mors ē: in celo ſūt oues quibꝰpaſtor vita ē. Quid igit̉? Iā in celo ſumꝰ?In celo ẜm fidē. Si ergo in celo: vbi ſurſūcor? Si nō ī celo: vbi ē qd̓ apl̓s Paulꝰ dic̄:Nr̄a em̄ cōuerſatio ī celis ē? Corꝑe ambulamꝰ in terra: corde habitamꝰ ī celo. Habitamꝰ ibi: ſi illuc aliqͥd mittimꝰ qd̓ ibi nos teneat. Nemo em̄ habitat corde: niſi vn̄ cogitat. Inde auteꝫ cogitat vbi theſaurizat.Theſaurizauit in terra: cor ip̄iꝰ a terra nonrecedit: theſaurizauit in celo: cor ip̄iꝰ de celo nō deſcēdit: dn̄o aꝑte dicēte: Ubi ē theſaurus tuꝰ: illic et cor tuū erit. Iſti gͦ quibꝰmors paſtor ē: vident̉ florere ad tp̄us ⁊ iuſti laborare. Sed qͣre? Quia nox ē adhuc.Quid ē: nox eſt? Nō apparēt merita iuſtorū: ⁊ qͣſi noīat̉ felicitas impioꝝ. Tādiu videt̉ herba letior qͣꝫ arbor: qͣꝫdiu hyems eſt.Herba em̄ ꝑ hyemē viget: arbor ꝑ hyemēqͣſi arida eſt. Cū ſol exierit feruētior tēporeeſtatꝭ: arbor q̄ ꝑ hyemē arida videbat̉: explet̉ folijs: ꝓfert fructus: herba aūt areſcit.Uideb̓ honorē arborꝭ: herba arida ē: Sic⁊ mō iuſti laborāt anteqͣꝫ veniat eſtas. Eſtvita in radice: nōdū apparet in ramis. Radix aūt nr̄a caritas eſt. Et qͥd ait apl̓s? Utſurſum debeamꝰ hr̄e radicē: vt vita ſit paſtor nr̄: quia habitatio nr̄a nō debet recede̓de celo: qꝛ in hac terra debemꝰ ſicut mortuiambulare: vt ſupra viuētes: infra mortuiſimus: nō vt ſupra mortui: infra viuamus.Quia ergo nō debet recedere vita noſtra⁊ cor noſtrū deſuꝑ: quid ait apl̓us? Mortui em̄ eſtis. Et ne timeres: vita veſtra abſcōdita eſt: ait: cum chriſto ī deo. Ecce vbieſt radix noſtra. Quādo aūt apparebit honor noſter tanqͣꝫ in folijs et fructibꝰ: ſequit̉⁊ dicit: Cū chriſtus apparuerit vita veſtratūc ⁊ vos cū illo apparebitis ī gloria: ⁊ eritmane. Nā modo nō ē mane. Tumeāt mōſuꝑbi ⁊ diuites huiꝰ ſeculi: impij bonis inſultēt: infideles fidelibꝰ et dicāt: qͥd vobisꝓdeſt: qꝛ credidiſtis? Quid plus habetis:qꝛ chriſtū habetis? Reſpondeant fideles:

v 2

Alia lr̄a.piſcet eos