PſalmusXLVIII
peribunt. Quis ē imprudēs? Qui nō ſibi proſpicit ī futuꝝ? Quis ē inſipiēs? Quinō intelligit in qͦ malo ſit. Tu vero intellige in quo malo ſis modo: ⁊ ꝓſpice vt ī bonis ſis in poſteꝝ? Intelligēdo ī qͦ malo ſis:nō eris inſipiēs: ꝓſpiciendo tibi in futurūnō eris īprudēs. Quis eſt qui ſibi ꝓſpicit?Seruꝰ ille cui dedit dn̄s ſuꝰ qd̓ erogaret.poſtea dixit ei: Nō potes mihi age̓: redderōnem actus tui. Et ille. Quid facio? Fodere nō poſſū: mēdicare ꝯfundor. Sedit ⁊de re dn̄i ſui fecit ſibi amicos qui illū reciperēt cū de actu ꝓijceret̉. Ille enī fraudeꝫfecit dn̄o ſuo: vt cōꝑaret ſibi amicos qͥ illūſuſciperēt: tu noli timere ne fraudē facias:ip̄e dn̄s hortat̉ vt facias: ip̄e tibi dicit: factibi amicos de māmona iniqͥtatis. Fortaſſis ea q̄ acqͥſiſti: de iniqͥtate acqͥſiſti: aut fortaſſe ea ip̄a ē iniqͥtas: qꝛ tu habes ⁊ alt̓ nonhabet: tu abūdas ⁊ alter eget. De iſta māmona iniqͥtatis: de diuitijs iſtis qͣs iniquivocāt diuitias: fac tibi amicos: ⁊ prudenseris: cōparas tibi nō fraudaris. Mō eniꝫvideris ꝑdere. Nūqͥd ꝑdes ī theſaurarioponēs? Nā pueri fres vn̄ ſibi emāt neſcioqͥd: ſimul inueniūt numos: ⁊ ponunt ī theſaurario: ⁊ nō aperiūt niſi poſtea: nūqͥd qꝛnō vidēt qd̓ colligūt: iō ꝑdiderūt? Nolitetimere? Ponunt pueri in theſaurario ⁊ ſecuri ſunt: ponis ī manu xp̄i ⁊ times? Eſtoprudens ⁊ ꝓſpice tibi in poſterum in celo:Eſto gͦ prudēs: imitare formicā: ſic̄ dic̄ ſcriptura. Recōde eſtate: ne eſurias ī hyeme.Hyems ē dieſ nouiſſimꝰ: dieſ tribulatōis:hyēms ē dieſ ſcādaloꝝ ⁊ amaritudīs. Collige qd̓ ibi tibi ſit ī poſterū: ſi aūt nō facis:ſimul imprudēs ⁊ inſipiens peribis. Sedmortuꝰ ē ille diues: ⁊ tale ibi funꝰ factū eſt.Ecce quo ſe cōuerterunt hoīes. Nō attendūt qͣꝫ malā vitā habuerit cū viueret: ſꝫ qͣꝫpompā cū moreret̉. O felix quē tanti plāgunt: iſte vero ſic vixit vt pauci plangant.Oēs enī deberēt plāgere tā male viuentē:ſꝫ pompa ē funeris: excipit̉ ſepulchro p̄cioſo: īuoluit̉ p̄cioſis veſtibꝰ: ſepelitur vnguētis ⁊ aromatibꝰ. Deinde memoriā qualeꝫhabet: qͣꝫ marmoratam? Uiuit in ipſa memoria ille vbi mortuꝰ ē. Iſta putātes bōaaberrauerūt a deo: nec queſierunt vera: ⁊decepti ſunt falſis. Adeo vide qͥd ſequit̉.Ille qui n̄ dedit p̄ciū redēptiōis aīe ſue: qͥnō intellexit interitū: qꝛ vidit ſapiētes morientes: ⁊ factꝰ eſt imprudēs ⁊ inſipiēs: vtſimul periret. Et quo ꝑibunt? Et qui relin-
quēt alienis diuitias ſuas: ſil̓ ⁊ inprudēs ⁊īſipiēs ꝑibūt. Attēdite frēs. ¶Et relinquent alienis diuitias ſuas. Quaſieos poſuit in maledicto: qui cū mortui fuerint: alieni poſſidebunt res ip̄oꝝ. Ergo felices ip̄i qͥ relinquūt filios in poſſeſſiōe ſuaquibus ſui ſuccedūt. Habuit filios: nō eſtmortuus. Quid filij ip̄ius? Et ip̄i ſeruantqd̓ eis reliquerūt parētes ſui. Paꝝ ē quiaſeruāt ⁊ augēt. Quibus ⁊ ip̄i ſeruāt? Filijsſuis: ⁊ illi filijs: ⁊ tertij filijs. Quid chriſto?Quid aīe tue? Oīa filijs. Inter filios ſuoſquos hn̄t in terra cōputēt vnū frēm quemhn̄t in celo: cui totū dare debebāt: vel diuidāt cū illo. Sꝫ tn̄ ait mihi aliqͥs: ecce quoſmaledictos dixit ſcriptura: quos dixit perire ⁊ relinq̄re alienis diuitias ſuas: ille aūtbeatus qͥ ſuis reliqͥt. Ego diſcutio ſenſumiſtū: qꝛ inclino in ꝑabolā aurē meam: ⁊ video non fruſtra ſic loqui ſcripturā. Uideoenī multos iniquos mori qͥbꝰ ſucceſſoresſūt filij: nec potuit ſic loqͥ ſcriptura: vt ſeꝑaret eos a miſeria quoꝝ vitā īprobat. Et qͥdputatis ītelligere frēs: niſi qꝛ oēs tales alienis relinquūt diuitias ſuas? Quō alieniſūt filij. Iniquoꝝ filij alieni ſūt. Nā inuenimus quēdā extraneū ꝓpinquū factū: qꝛ ꝓfuit. Si qͥs tuoꝝ tibi nihil ꝓdeſt: alienus ē.Ubi inuenimꝰ neſcio quē exteꝝ ꝓpinquūfactū: qꝛ ꝓfuit? In euāgelio. Iacebat quidā vulneratꝰ a latronibꝰ: dn̄s aūt dixeratcuidā: Diligis ꝓximū tuū tāqͣꝫ teip̄m: ⁊ ille rn̄derat. Et qͥs ē mihi ꝓximꝰ? Et narrauit dn̄s. Hō quidā deſcēdebat ab hierl̓m īhiericho: ⁊ incidit in latrones qͥ eū vulnerauer̄t: ⁊ ſemiuiuū ī via r̄liq̄rūt. Trāſier̄t ꝓpīqͥ: iudeꝰ em̄ erat: iō d̓ hierl̓m deſcēdebatī hiericho. Trāſijt ſacerdoſ ⁊ p̄terijt: trāſijtleuiteſ ⁊ p̄terijt ēt ip̄e. Trāſiuit qͥdā ſamaritanꝰ. Samaritanꝰ neſcio qͥs exͣneꝰ erat: ip̄ead illū acceſſit: īſpexit miſeriā eiꝰ: ⁊ miſcd̓iamotus curauit vulnera eius: leuauit in iumētū ⁊ duxit ī ſtabulū. Cōmēdauit ſtabulario. Quia ī myſterio dcā ſūt: ⁊ ad diſcūciendū nūc ꝓlixiora vidē̓t̉: tn̄ ꝓpter qd̓ ꝓpoſui frēs: ait dn̄s. Quis ē illoꝝ illi ſauciato ꝓximus? Rn̄dit ille. Credo qͥ cū illo fecit miſcd̓iaꝫ. Uade īqͥt: ⁊ tu fac̄ ſil̓iter. Cuimiſcd̓iaꝫ facis: ꝓximꝰ tibi ē. Si gͦ extraneᶠſamaritanꝰ faciendo miſcd̓iam ⁊ ſubueniēdo ꝓximꝰ factꝰ ē: qͥcunqꝫ tibi ī tribulatiōeſubuenire nō pn̄t: alienī a te facti ſūt. Iamattēdamꝰ illos diuites qͥ male vixerūt: qͥ ſuꝑbe egerūt: mortui ſūt: ⁊ reliq̄rūt: nō dico