XIVIII.Pſalmus

res ⁊ impij: ſed ⁊ iuſti. Permixte modo audiunt omnes: ſed cum ventū fuerit ad reddendā rationē: ſeꝑabunt̉ qui ſine cauſa audierūt ab illis qui auribus ꝑceperunt. Audiant ergo ⁊ peccatores: audite hec om̄esgentes: audiāt ⁊ iuſti qui nō ſine cauſa audierūt: ⁊ regūt potius terrā qͣꝫ regunt̉ a terra: auribus percipite omnes qui habitatisorbem. Et iterū dicit. ¶ Quiqꝫ terrigene ⁊ filij hominū. Quod ait: terrigenead peccatores retulit: qd̓ ait: filij hominū:ad fideles ⁊ iuſtos. Uidetis ergo: quia ſeruatur iſta diſtinctio. Qui ſunt ergo terrigene? Filij terre. Qui ſunt filij terre? Qui hereditates terrenas requirunt. Qui ſui filijhominū? Qui ꝑtinent ad filium hominis.Aliquādo iam iſta diſtinximꝰ ſanctitati veſtre: ⁊ inuenimꝰ quia Adā homo erat: filiꝰhomīs nō erat. Chriſtꝰ aūt filiꝰ hoīs erat: ⁊deꝰ erat. Quicūqꝫ em̄ ꝑtinēt ad Adā: terrigene: quicūqꝫ ꝑtinēt ad chriſtū filij hoīm.Omnes tamē audiant: ego nulli ſubtrahoſermonē meū. Terrigena eſt: audiat ꝓpteriudiciū: filius hominis eſt: audiat propterregnū. Simul in vnū diues et pauper. Iteꝝ ip̄a ſūt repetita. Qd̓ ait: diues:ad terrigenas ꝑtinet: qd̓ ait: pauꝑ: ad filioſhominū. Diuites intellige ſuꝑbos: pauperes humiles. Habeat quis multas facultates pecuniaꝝ: ſi in eis nō extollit̉ pauꝑ eſt.Nō habeat aliqͥd ⁊ cupiat ⁊ inflet̉: inter diuites ⁊ reprobos eū deputat deus. Et diuites ⁊ pauꝑes in corde interrogat deꝰ: nōin area et domo. Nōne pauperes ſunt quiaccipiūt mādatū apoſtoli dicentis Timotheo: p̄cipe diuitibꝰ huiꝰ ſeculi non ſuꝑbeſapere? Quō eos qui diuites erāt fecit pauperes? Tulit illis: qͣre q̄runt̉ diuitie? Nemo em̄ vult eſſe diues niſi vt inflet̉: int̓ eosinter quos viuit: ⁊ ſuꝑior illis videat̉. Cuꝫaūt dixit: nō ſuꝑbe ſapere: equales eos fecit nō habentibꝰ: vt fortaſſis pauculis nūmis mēdicus extollat̉: qͣꝫ ille diues qͥ auditapoſtolū dicentē: Precipe diuitibꝰ huiꝰ ſeculi nō ſuꝑbe ſapere. Unde nō ſuꝑbe ſapere? Si faciāt qd̓ ſequit̉: Neqꝫ ſꝑare ī incerto diuitiaꝝ: ſed in deo viuo qui preſtat nobis oīa abundant̉ ad fruendū. Nō dixit: qͥp̄ſtat illis: ſed qui preſtat nobis. Nunquidipſe Paulꝰ n̄ habebat diuitias? Habebatplane. Quas diuitias? De quibꝰ dicit alioioco ſcriptura: Fidelis homīs mūdus totꝰdiuitiaꝝ ē. Audi ⁊ ip̄m cōfitentē: Quaſi nihil habētes: ⁊ omnia poſſidētes. Qui vult

ergo eē diues: nō hereat parti: ⁊ totū poſſidebit: illi inhereat qͥ totū creauit. Simul invnū diues et pauper. Dicit ī alio pſalmo:Edēt pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉. Quō cōmendauit pauperes? Edent pauperes ⁊ ſaturabunt̉. Quid edunt? Quod ſciunt fideles.Quō ſaturabunt̉: Imitando paſſiōes domini ſui: ⁊ nō ſine cauſa accipiendo preciūſuum. Edent pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉: ⁊ laudabunt dominū qui requirūt eum. Diuites quid? Etiā ip̄i edunt. Sed quō edunt?Manducauerūt ⁊ adorauerūt omnes diuites terre. Nō dixit: manducauerūt ⁊ ſaturati ſunt: ſꝫ māducauerūt et adorauerūt.Adorant quidē deum: ſed humanitatē nōlūt exhibere fraternā. Māducāt illi ⁊ adorant: māducant iſti ⁊ ſaturant̉: tamē om̄esmāducant. Exigit̉ de māducante qd̓ manducat: nō ꝓhibeat̉ māducare a diſpenſatore: ſed moneat̉ timere exactorē. Audiātiſta ergo peccatores ⁊ iuſti: gentes ⁊ qͥ habitant orbē: terrigene ⁊ filij hominū: ſimulin vnū diues ⁊ pauꝑ: nō diuiſi: non ſeꝑati.Tēpore meſſis hoc faciat: manꝰ ventilatoris hͦ poterit. Nūc ſil̓ ī vnū audiāt diues ⁊pauꝑ: ſil̓ ī vnū paſcant̉ hedi ⁊ agni: donecveniat qui ſegreget alios ad dexterā: aliosad ſiniſtrā. Simul ī vnū audiāt docētē: neſegregati ab inuicē audiant iudicantē. Etnūc quid ē qd̓ audituri ſunt? Os meuloquet̉ ſapientiā: ⁊ meditatio cordis meiᶠ intelligentiā. Et hec repetitpotius: ne forte cū dixiſſet: os meū: intelligeres euꝫ tibi loqui: qui in labijs haberetſapientiā. Multi em̄ habēt in labijs: et nōhabēt ī corde: de quibꝰ dic̄ ſcriptura: Populꝰ iſte labijs me honorat: cor aūt eoꝝ lōge ē a me. Quid gͦ ait? Ille tibi loquit̉: qͥ cūdixerit: Os meū loquet̉ ſapiētiā: intelligaſquia illud qd̓ ex ore fundit̉ de vena cordisemanat intꝰ ē: Et meditatio cordis mei intelligentiā. ¶ Inclinabo ī ꝑabolā aure meā: aperiā in pſalterio ꝓpoſition mea. Quis ē hic cuiꝰ meditatio cordis loquit̉ intelligētiā: vt nō ſit ī ſola ſuꝑficie labioꝝ: ſed homīs interiora poſſideat?Quis ē iſte qͥ audit: ⁊ ſic loquit̉? Multi em̄loquūt̉ quod nō audiūt. Qui ſunt qui nōaudiūt qd̓ loquūt̉? Qui nō faciūt que dicūt: Quales dicit dn̄s phariſeos ſede̓ ſuꝑcathedrā Moyſi: Uoluit tibi loqͥ ī cathedra Moyſi: ꝑ eos qui ea loquūtur et nonfaciunt: ⁊ tibi ſecuritatem dn̄s voluit dare.Nolite timere. Que dicunt inqͥt facite: que

Alia lr̄a.f prudentiā.