PſalmusXLVII.

ſpinę: creſcunt de imbribus: ad ignem creſcunt nō ad horreū. Suſcepimꝰ deꝰ miſericordiā tuā ī medio tēpli tui. In medio ppl̓itui nō ſuſcipiētꝭ miẜicordiā tuā: nos ſuſcepimꝰ miẜicordiā tuā. In ſua em̄ ꝓpria venit: ⁊ ſui eū n̄ receperūt. In medio aūt eoꝝqͦt qͦt receper̄t eū: dedit eis ptāteꝫ filios deifieri. Iā hīc occurrit vnicuiqꝫ cogitāti. Etqͥd? Iſte ppl̓us qͥ in medio ppl̓i dei ſuſcepitmiẜicordiā dei: quātū numeꝝ hꝫ. Ꝙ pauci ſunt: vix īueniunt̉ aliqui. Illis ne ꝯtent̓deꝰ erit: ⁊ ꝑdet tantā multitudinē? Dicūt hͦqͥ ſibi ꝓmittūt hͦ: qd̓ a deo ꝓmittēte n̄ audierūt. Et v̓e ſi male viuamꝰ: ſi mūdi huiꝰ delicijs ꝑfruamur: ſi nr̄is libidinibꝰ ſeruiamꝰ:ꝑditurꝰ ē nos deꝰ? Quot em̄ ſūt illi qͥ vidēt̉ſeruare p̄cepta dei; Uix inuenit̉ vnꝰ vl̓ duovl̓ pauciſſimi: Ip̄os ſolos liberaturꝰ ē: ⁊ ceteros dānaturꝰ; Abſit inquiūt: Cū veneritet videbit tantam multitudinē ad ſiniſtrā:miſerebit̉: ⁊ dabit indulgentiā. Hoc planeetiā ſerpēs ille ꝓmiſit pͥmo homī. Nā minatus erat deꝰ mortē: ſi guſtaret. Ille aūt abſit inqͥt: nō morte moriemī. Crediderūt ſerpēti: inuenerūt veꝝ eſſe qd̓ minatꝰ ē deꝰ:ſum qd̓ ꝓmiſerat diabolꝰ. Ita et nūc frēs:ponite vobis eccleſiaꝫ an̄ oculos ad inſtarſil̓itudinēqꝫ ꝑadiſi: nō ceſſat ſerpēs ſuggerere qd̓ tūc ſuggeſſit. Sꝫ caſus pͥmi homīsad exꝑimentū cauēdi debet nob̓ valere: nōad imitationē peccādi. Id̓o ille cecidit: vtnos ſurgamꝰ. Rn̄deamꝰ talibꝰ ſuggeſtiōibus: qd̓ rn̄dit Iob. Nā ⁊ ip̄m ꝑ feminā tāqͣꝫ ꝑ Euā tēptauit: ⁊ vicit ī ſtercore: victusī ꝑadiſo. Ergo nō audiamꝰ tales voces: neputemꝰ paucos eē iſtos: multi ſūt: ſꝫ int̓ plures latēt. Nō poſſumꝰ em̄ negare plures eēmalos: ⁊ tā plures vt int̓ eos ꝓrſus boni n̄appareāt: quō non appareāt grana in area.Naꝫ qͥſqͥs areā videt: pōt putare qd̓ paleaſola ſit. Da hoīem inexꝑtū: et putat inanit̉fieri qd̓ boues mittunt̉: qd̓ ibi homīes ſubeſtu deſudāt vt cōterāt paleā: ſꝫ ibi ē ⁊ maſſa ventilatōne purgāda: tūc ꝓcedit copiafrumēti: qͣ latebat in copia palearū. Et mōvis inuenire? Bonꝰ eſto et īuenies. Cōtraiſtā ergo deſꝑationē: vide qͥd ſequat̉ ī iſtopſalmo: Qm̄ cū dixiſſet: Suſcepimꝰ deꝰ miſericordiā tuā ī medio templi tui: ſignificauit eſſe ppl̓m dei: nō ſuſcipientē miſericordiā dei: in cuiꝰ medio quidā ſuſcipiāt miſericordiā dei: ne occurreret homībꝰ tā paucos eſſe: vt ꝓpe nulli ſint: quō cōſolatꝰ ē cōſequētibꝰ verbis? ¶ Scd̓m nomē tuū

deusᶠita ⁊ laus tua in fines terre. Alia lr̄.Quid eſt hoc? Magnus dominꝰ ⁊ laudabilis valde: in ciuitate dei noſtri in monteſancto eius. Nō poteſt eſſe laus eius: niſi īſanctis eius. Nā qui male viuūt: nō eū laudant: ſed quia ⁊ ſi p̄dicāt lingua: blaſphemāt vita. Quia gͦ laus eiꝰ nō eſt niſi ī ſanctis eiꝰ: nō ſibi dicāt heretici: ī nobis remāſit laus eiꝰ: qꝛ pauci ſumꝰ ⁊ a turba ſeꝑati:nos iuſte viuimꝰ: nos laudamꝰ deū: nō ſolū loquēdo: verū etiā ꝯuerſando. Rn̄det̉eis ex hoc pſalmo. Quid vos dicitis ī ꝑtelaudare deū: cui dictū ē: Scd̓m nomē tuūdeꝰ: ita ⁊ laus tua in fines terre? Id eſt quōnotus es ꝑ oēs terras: ſic ⁊ laudaris ꝑ oēsterras. Nec deſunt qui te nūc laudāt ꝑ oēsterras. Illi auteꝫ laudāt qui bene viuunt.Scd̓m em̄ nomen tuū deus: jta ⁊ laus tua:nō in ꝑte ſed in fines terre. Iuſticia plena eſt dextera tua. Id eſt multi ſunt: etilli: qui ſtabūt ad dexterā. Nō ſolū illi multi erūt qui ſtabūt ad ſiniſtram: ſed ⁊ ibi eritplenitudo maſſe ad dexterā cōſtitute. Iuſticia plena ē dextera tua. ¶ Letet̉ mosſyon ⁊ exultent filie iude: ꝓpter iudicia tua domine. O mons ſyon: o filie iude: laboratis mō inter zizania: int̓ paleas: inter ſpinas laboratis: ſed exultate ꝓpter iudicia dei. Nō errat deꝰ in iudicādo:diſcrete viuite: ⁊ ſi cōcrete nate eſtis. Nonfruſtra vox exijt de ore et de eorde veſtro:ne cōꝑdas cū impijs animā meā: ⁊ cū virꝭſanguinū vitā meā. Ille vētilabit tantꝰ artifex: in manu ventilabrū portabit: vt vnūgranū tritici nō cadat in aceruū palee cōburendū: nec vna ariſta palee tranſeat admaſſam in horreo recōdendā. Exultate filię iude ꝓpter iudicia dei nō errantis: ⁊ nolite mō teme̓ iudicare. Ad vos ꝑtineat colligere: ad illuꝫ ꝑtineat ſeꝑare. Letet̉ monsſyon: ⁊ exultent filie iude ꝓpter iudicia tuadomine. Ne aūt putetis filias iude iudeoseſſe: Iuda cōfeſſio eſt: omnes filij cōfeſſionis filie iude ſunt: qꝛ ſalus ex iudeis nihil ēaliud qͣꝫ chriſtus ex iudeis. Hoc ait ⁊ apoſtolꝰ: Nō em̄ qui ī manifeſto iudeꝰ ē: neqꝫ q̄in manifeſto in carne eſt circūciſio: ſed quiin abſcōdito iudeus eſt: ⁊ circūciſio cordisin ſpiritu: nō lr̄a: cuiꝰ laus nō ex homībꝰ: ſꝫex deo eſt. Talis iudeus eſto: gl̓iare de circūciſiōe cordis: ⁊ ſi nō habes circūciſionēcarnis: Exultēt filie iude ꝓpter iudicia tuadn̄e. ¶ Circūdate ſyon ⁊ cōplectimīeam: Dicit̉ eis qͥ male viuūt: in quoꝝ me-